Mozart çalınca başörtünü aç!

Memur-Sen Konfederasyonu'na bağlı Eğitim Bir-Sen'in, 28 Şubat döneminde yaşananlarla ilgili düzenlediği anı yarışması 'Ödenmiş Bedeller Unutulmasın' sonuçlandı. Birinci Esra Gülmez'in kaleminden dökülen satırlar gerek başörtüsüyle okula devam edemediği için okulunu bırakan, gerekse perukla ya da başını açarak eğitimini sürdürmeye çalışan genç kızların yaşadığı travmaları göz önüne seriyor. Gülmez'in kaleme aldığı anılarda, başörtülü öğrencilerin sadece okullarında değil, kaldıkları yurtlarda da "Bu kadarı olmaz" dedirtecek uygulamalara maruz kaldıkları anlatılıyor. Okullarından gördükleri baskının yanı sıra aileleri tarafından da başları açmaları yönünde baskı gören bu genç kızlar bu arada kaybettikleri hayalleri için yas tutmaya bile vakit bulamıyorlar.

Anılarda Hacettepe Tıp Fakültesi'nde çıkılan başörtülü avı ve yurtlarda yaşanan baskınlar anlatılıyor. "Başörtüsü zulmünün kalesi olan Hacettepe Üniversitesi'nde kara günler başlamıştı. Derslere başı kapalı girenler özellikle sözlü ve bazen de fiili tacize uğruyor, hemen sınıftan çıkarılıyorlardı. Hani sütü dökmüş bir kediyi yakalarsınız sırtından tutup dışarı atarsınız ya...İşte başı örtülü olanlar da eğer sınıfta keşfedilip yakalanmışlarsa, aynen suçlu kedi muamelesine maruz bırakılıyorlardı. Onları yakalamak için her köşe başına nöbetçiler dikilmişti.Erkek ve kız yurdunun giriş kapısı aynıydı. Bu yüzden başını açamıyordu. Kapıda kontrol olduğu zaman ise uygun bir an bulabilmek için saatlerce akla karayı seçiyordu. Kızlardan yurtta kalan da tek oydu. Yurdun kapısında saatlerce soğukta titreyerek bekledi. Bir fırsatını bulup, içeri daldı. Bu defa da dışarı çıkması sorun oldu. Her an birisi başörtüsüne saldıracak endişesiyle yaşamak zihnini allak bullak etmişti. Bir hafta yurtta hapis hayatı yaşadı. Akşam gelen kızlar yiyecek bir şeyler getirmişse yiyor, getirmemişlerse yarı aç yarı tok günlerini geçiriyordu. Derken biraz huzur bulmak adına şartları zorlayarak özel bir yurda yerleşti. Ancak son zamanlarda kaldıkları yurt sürekli baskınlara uğruyor. Namaz kılan, başı örtülü olan var mı diye her taraf didik didik aranıyordu. Bu ani baskınlara karşı onlar da önlem almakta gecikmediler. Eğer arama için gelmişlerse kapıdaki nöbetçi hemen yavaşça merkezi müzik sistemini harekete geçiren bir düğmeye basıyor ve hoparlörden Mozart'ın bir parçası duyuluyordu. Müzik duyulduğu anda herkes ya başını açıyor veya peruğunu takıyordu. Namaz kılanlar namazlarını bozup hemen farklı bir moda geçiyorlardı. Fakat bir gün hoparlörden müzik yerine 'Mozart', 'Mozart' diyen bir ses duyuldu. Nöbetçi Mozart'ın kasetini bulamamıştı."