'O paspallar, Fatih tarihini yok ettiler'

Bugüne karar duymadığımız iddiaların yer aldığı, Yaşar İliksiz'in 'Konstantin'in Sırrı' romanı, Ermeni bir genç kızla Türk milliyetçisi bir genç arasındaki aşk üzerine kurulmuş. Profil Yayınları'ndan çıkan roman, bugün yaşanan siyasi ve sosyal ilişkileri sorgulama şansı verirken tarihte bir takım az bilinen olayları da deşifre ediyor. 328'de Konstantin'in İstanbul'u kurmasıyla başlayan roman, bir Rum çocuğunun 2018 yılında İstanbul'a gelip Ayosofya'yı yıkma hayalleriyle son buluyor. Aradan geçen bu zaman diliminde ise yazar, bilinmeyen efsane Konstantin'in sırlarını tek tek ifşa ettiğini iddia ediyor: Mesela Hıristiyanlık dünyasının en önemli on iki havarisinin Fatih Camii altındaki Havariyyün Kilisesi'nde olduğunu, aynı zamanda İsa'nın gerildiği çarmıhın da burada olabileceğini biliyor muydunuz? Peki, II. Beyazıd'ın Fatih dönemi belgelerini yok etmeye çalıştığını, en önemlisi de Türk sanat tarihinin en gizemli ismi olan Mehmet Siyahkalem'in aslında Fatih Sultan Mehmet olabileceğini?

“Bu kitaba başlamamın tek sebebi Mehmet Siyahkalem'in sırrıdır” diyen yazar, Siyahkalem'le ilgili bilgilerini şöyle paylaşıyor: “Sanatçıya dair elimizde var olan tek şey Topkapı Sarayı'nda Fatih'in defteri denen bir albümde rulolardan yırtılmış, sonradan yapıştırılmış 40-50 tane resim ve bunların altına da sonradan eklenen 'Üstad Mehmet Siyahkalem'in işi' diye birilerinin kaybolmasın diye attığı imzalar. İşin ilginci bu ressamın yaşadığına dair ne bir iz, ne bir ibare, ne de başka bir yerde resmi var.” diyor. İliksiz, Siyahkalem'in 1700'lü yıllarla 1400'lü yıllar arasında yaşadığının iddia edildiğini, bu dönemde ise İslam dünyasında figür olmadığını, hatta figürün idamla eş anlamlı olduğunu söylüyor ve Siyahkalem'de hem sûret, hem gölge hem de çağdaşı olan Da Vinci'nin ayarında akışkan çizgilerin bulunduğunu vurguluyor.

Siyahkalem'in Salvador Dali kadar da geniş bir hayal dünyasına sahip olduğunu ifade eden İliksiz, “Böyle bir ressam niye gizlenir, niye böyle imzası atılır?” diye soruyor. İliksiz, “Sanat tarihinde başlı başına bir efsane olan Siyahkalem üzerine özellikle Müslüman sanatçıların söylemeye korktukları cümleyi şöyle aktarıyor: 'Biz Mehmet Siyahkalem'in Fatih olduğundan şüpheliyiz.' Söyleyemiyorlar, çünkü söylerlerse Fatih'in sanatı tehlikeye girerdi. Fatih aynı zamanda resimle uğraştığı için bunu ispatlamak çok da zor değil. Her ikisinin resimleri bugün kriminoloji uzmanına verilebilir. Aslında bunu ben denedim. Bize gelen cevapta %80 oranında benzeşme var, %90 bu çizimler Fatih'e ait denildi. Bu raporu istediğimizde ise Ankara'nın onayı olmadan veremeyeceklerini söylediler. Rapor Ankara'ya gitti, ama polis bürokrasisinin kurbanı oldu. Fotokopi üzerinden o kâğıtların o döneme ait olmadığını söylediler. Oysa defterin orijinalini de gören tek kişi var, o da Süheyl Ünver.” diyor.

Siyahkalem'i Fatih dönemindeki yok olmuş nakkaşhanenin nakkaşlarına bir gönderme olarak kullandığını belirten İliksiz, yok edilen nakkaşhaneyi başlı başına bir sır olarak yorumluyor ve şunları söylüyor: 'Ortada bir nakkaşhane olduğu kesin, elimizde nakkaşhaneyi yöneten adamın Çatalca'da mezarı var; ama nakkaşhaneyle ilgili hiçbir belge yok. Saraya kaç kilo reçel girdi hepsinin kaydının yapıldığı bir dönemde böylesi bir eksiklik çok ilginç. Tarihçilerle yaptığım görüşmeden çıkan ortak sonuçla da bugün II.Murat döneminden kalan belge sayısının Fatih döneminden kalanlardan daha fazla olduğunu biliyorum. Bugün fethin tarihini yazmak istesek %80 yabancı kaynak kullanırız. Diğer savaşlar 4-5 sayfa anlatılırken İstanbul'un fethi 2 paragrafta bitiriliyor. Osmanlı için anlatabilecek İstanbul'un fethinden daha önemli ne olabilir? Buradan çok açık bir şekilde Fatih döneminin yok edilmeye çalışıldığı çıkar.'

Fatih'in hemen arkasından gelen Beyazıt'ı belki de tarihin en beceriksiz, en paspal padişahı olarak nitelendiren yazar, Fatih dönemini neden silmeye çalıştıklarını şöyle açıklıyor: 'Fatih, din âlimleri karşısında son kararı kendisi verebilecek derecede din bilgisine hâkim biri olarak işe yaramaz gördüğü bazı tekke şeyhlerinin mal varlıklarını devlet hazinesine alarak, onları şehirden kovuyor. Beyazıt, başa geçtiği dönemde ise Fatih'in tüm bu işe yaramaz, vesvese olarak gördüğü şeyhler geri geliyor ve ellerinden alınan tüm mülkler geri veriliyor. Kovulanların hâkimiyeti geri alıp kendilerini haklı göstermesi için kendinden önceki dönemi kötülemesi, yok etmesi gerekiyor. Yani Harf İnkılâbıyla, Cumhuriyet Devri'nde bir dönem nasıl yok edildiyse, Beyazıt devrinde de görünmeyen ihtilalle Fatih döneminin işe yarar bilimsel belgeleri yok edildi.'

Her efsanenin bir gerçeklik payından doğduğunu vurgulayan İliksiz, efsanelerden yola çıkarak bugün arkeolojik kazılarla da varlığı doğrulanan Fatih Camii altındaki Havariyyun Kilisesi'ni şöyle anlatıyor: 'Konstantin, 12 havarinin kemiklerini buraya getirmeyi ve İstanbul'u ikinci Kudüs yapmayı hayal ediyordu. Efsanelerden birisine göre de 13 tabutun bulunduğu bu kilisedeki son tabut havari kabul edilen Konstantin'e ait. Kutsal Kase'den çok daha değerli olan bu kilisede aynı zamanda İsa'nın gerildiği çarmıh da aranmalı. Ben Dan Brown'un da bu bilgiler için Türkiye'ye geldiğini düşünüyorum .'

Katolik baskısından kaçan Ermenilerin, hatta aralarında Katolik Rumların da olduğu grubun İstanbul'un fethinde Fatih'in yanında şehit düştüğünü söyleyen İliksiz, Rumeli Hisarı'nda kökeni 1400'lere kadar giden bir kilisedeki Meşatlık Mezarlığı'yla bu iddiasını temellendiriyor. İliksiz: “Meşat Osmanlıca'da 'şehit olunan' demek. Meşatlığa gayri müslimlerin yatırılması için Müslümanlarla beraber savaşıyor olması gerekiyor. Rumeli Hisarı'nda da Müslümanlarla savaşan Ermenilerin mezarlığı var. İstanbul fethedildikten sonra zaten orada hiç savaş olmamış. O zaman buradaki Ermenilerin Müslümanlarla omuz omuza savaşacakları tek savaş İstanbul'un fethi.” diyor.

Kitabın en ilgi çekici bölümlerinden birisi de 'Bu asa bize Fatih'in hediyesidir. Bize tarihimiz boyunca İstanbul'u kuran Konstantin'den sonra en büyük lütuf Sultan Mehmet Hazretleri'nden gelmiştir. …Keşke Ankara'dakiler de Fatih kadar adil ve güçlü olabilseler de biz de onları Fatih'i sevebildiğimiz kadar sevebilsek.' diyen gerçek bir Patriğin sözü.İliksiz, bugün Patriğin taşıdığı asayı Fatih'in onlara verdiğini vurgularken 'Bizim Fatih'le beraber neler kaybettiğimiz daha nasıl anlatabilir ki?' diyor.