Şair bir öğretmene sahip olmayı kim istemez ki?

Şiirleriyle ve çalışmalarıyla edebiyatımızda önemli bir yer edinen Şair Şeref Akbaba'yı Öğretmenler Günü'nde ziyaret edişimizin ayrı bir önemi var. Birçoğumuzun şiir ve dergi çalışmalarıyla tanıdığı Akbaba, 25 yıldır görevini sürdüren bir öğretmen. Akbaba; öğrencileriyle ders dışında sürekli bir araya gelen, edebiyat ve sanat hakkında konuşan, onları yazı yazmaları konusunda yüreklendiren, onlarla ortak projeler üreten bir öğretmen. Öğretmenlik yapmak yerine edebiyat çalışmaları yürütmek için mesleğe başlayan Akbaba, öğretmenlikten ayrılamıyor ve şimdi severek yürüttüğü mesleğinde 25 yılı geride bırakmış. Öğrencileriyle kurduğu Ay Vakti dergisinde kendisini ziyaret ettik ve onunla öğretmenliği, hayatını ve tabii ki şiiri konuştuk.

Akbaba, 1985 yılında Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden mezun oluyor ve edebiyat ve şiir alanında çalışmalar yapacağı bir iş hayal ediyor. Ancak o yıllar istemeyerek de olsa tayininin çıktığı Adana'daki Hürriyet Ortaokulu'nda Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni olarak göreve başlıyor. Akbaba, yapmayı hiç istemediği bu mesleğin ideallerinin önünde engel olduğunu düşünüyor ve 6 ay sonra istifa edip ailesinin yanına Erzurum'a dönüyor. Babası istifasını geri almazsa hakkını helal etmeyeceğini belirtiyor ve Akbaba, istemeyerek de olsa tekrar Adana'ya geliyor. Bir müddet çalıştıktan sonra ikinci kez istifa etmeye karar veriyor. İstifasını okul yönetimine sunan Akbaba, yolda birkaç öğrencisiyle karşılaşıyor. İşte bu karşılaşma Akbaba'nın öğretmenliği sürdürmesinde önemli rol oynuyor.

Öğrencilerinin “Nereye gidiyorsunuz?” sorusunu yanıtladıktan sonra “Ne zaman geleceksiniz?” sorusuna cevap veremeyen Akbaba, bu diyalogu ve öğrencilerinin istifasını anlamışçasına bakışlarını bir daha unutamamış ve mesleğine geri dönmüş. Akbaba, bu dönüşün öğretmenliğe bakışını büyük ölçüde değiştirdiğini ve mesleğini sevmeye başladığını söylüyor. Öğretmenliğin ancak bir ideal için yapılabileceğini düşünen Akbaba, sonraki yıllarda İstanbul'a geliyor ve Kadıköy İmam Hatip Lisesi'nde meslek dersleri vermeye devam ediyor.

1993 yılından itibaren Kadıköy İmam Hatip Lisesi'nde öğretmenlik yapan Akbaba, meslekte 25 yılı geride bırakmış. Bu süreci birkaç cümleyle şöyle özetliyor: “İnsanların istikamet bulmasına, kendisini geliştirmesine, büyütmesine vesile oluyorsunuz. Orada tamamlayan unsurlardan biri oluyorsunuz. Onlar da size bakıyorlar. Bazen bir kelimeniz, bazen yürüyüşünüz, bazen okuduklarınız, bazen sükûtunuz, bazen hüzünleriniz onlara hayat boyu kılavuz olabiliyor. Onların da size taşıdığı şeylerin hiçbiri size yük olmuyor. Oradan gelen her şey sizin için güllük gülistanlık oluyor. Paylaşmanın en güzel olduğu yer okullar olsa gerek.”

Akbaba'yı diğer birçok öğretmenden ayıran en önemli özelliklerinden birisi, öğrencilerle iyi iletişim kurabilmesi. Bu özelliği onu öğrencileriyle olan ilişkisini farklı bir boyuta taşımasını sağlıyor. Öğrencileriyle 10 yıl önce kurduğu Ay Vakti Dergisi'ni çıkarıyor ve birçok genç yazar ve şair adayına yol gösteriyor. Ay Vakti Dergisi'nin kuruluşu da okuldaki öğrencilerle olan bağının bir sonucu olarak ortaya çıkmış. Beraber atölye çalışması yaparak, şiir ve yazı yazdığı bir grup öğrenci okulda dergi çıkarıyormuş. Akbaba bir gün onlara “Size artık dergi çıkarmayı yasaklıyorum” diyor ve sonraki süreçlerde liseden mezun olan bu öğrencilerle Ay Vakti Dergisi'ni kuruyorlar.

Akbaba, dergide genç şair ve yazarların eserlerine öncelik tanıyor. Öğrencileriyle olan ilişkisini sürdürmeye önem veriyor ve onları yazmaya teşvik ediyor. Öğrencileriyle sanat, edebiyat ve şiir konuşan Akbaba, bir anısını paylaşıyor bizlerle: Bir gün ders başlamamıştı. Sınıfta bir şiir yazıyordum. Aniden kapı açıldı ve idareden gelen biri öğrencilere birkaç kuraldan bahsedip çıktı. Ben söylediklerinin hiçbirisini duymadım çünkü aklım şiirimdeydi. Öğrenciler o gittikten sonra bana bakakaldılar. İçlerinden birisi dedi ki 'Hocam şiir mi yazıyorsunuz?' Bende 'Evet, nereden biliyorsun?' dedim 'Şair gibi bir haliniz var' dedi. 'Gibisi fazla dedim' Akbaba'yı Türkiye'nin çeşitli illerinden öğrencileri arayarak Öğretmenler gününü tebrik etmiş. Onun öğrencilerinden tek istediği kendilerini iyi yetiştirmeleri. Akbaba, insanların kendilerine katacakları her değerin topluma yansıyacağını düşünüyor.