Sempatik değilim

Bir insan düşünün ki, nereden geldiğini bilmeden yol alır, gider. Ama bir bakar ki, yerlere serilmiş... Bu haftaki konuğum Hande Yener, nereden geldiğini ve nereye gittiğini bilen bir isim. Evet, sahneye çıkmadan önce bazı talepleri var, bunu biliyoruz ama nedenini bilmiyoruz. Meslek hayatını, geleceğini korumak isteyen Hande Yener, kendi ayakları üzerinde durmanın savaşını veriyor bence… Ve bunu da başarıyor. Özellikle yaptığı kliplerle adından söz ettiriyor. 'Nasıl Delirdim' adını verdiği albümünü geçtiğimiz günlerde piyasaya çıkartan Yener, beni geçtiğimiz günlerde evinde ağırladı. Hak ettiği yaşam biçimiyle evinde iç içe olan ancak çok kaprisli olarak nam salan Yener, röportaj bitiminde beni çıplak ayakla bahçe kapısına kadar uğurladı. Yener'e sadece müzikal yaşamını değil, dünyadaki siyasi gelişmelere nasıl baktığını da soruyorum. 17 yaşında bir oğlu olan Yener, ilk defa oğluna nasıl bir annelik yaptığını da anlatıyor... Herkese iyi pazarlar...

Sempati fışkırmıyor belki benden ama aslında daha eğlenceli biriyim. İşimi yaparken çok ciddiyim. Belki onun yansıması oluyordur. Çok da öyle şirinlik yapmaya çalışmıyorum, böyle bir çabam da yok.

Biraz mükemmeliyetçi tarafım var. Fazla abartılı bir şekilde değil, ama her şeyi en güzel haliyle yaşamak isterim.

Aaa tabii. Zaten yıprandıkça bir şeylerden vazgeçmeye başlıyorsunuz. Daha normal olan şeylere bile razı olmaya başlıyorum tabii ki. Önemli olan iç huzur. İç huzurum var; mutluyum. O yüzden şimdi o mükemmeliyetçi tarafım biraz daha törpülendi.

Müzik yapmak bence. Çünkü her şeyden etkilenebiliyorum. Çok duygusalım, ama müzikle çok rahatlıyorum. Sanıyorum ki, müzik olmasaydı bu hayat benim için çok sıkıcı olabilirdi.

Tecrübelerden faydalanmamak gerektiğini öğrendim. Çünkü tecrübe edinip yapılan şeylere göre yönlendiğiniz zaman, zamanı kaçırıyorsunuz. Yeni bir şeye adım atmak daha riskli belki ama yaşanmış şeyleri tekrar yaşamak bana keyif vermiyor. Tecrübelerle hareket etmenin doğru olmadığını öğrendim.

Hislerimle ve tabii ki kendi zekamla...

En son kararı ben veririm. Müzikle alakalı üstün bulduğum kişilerin, eleştirilerini dinlerim. Ama müzik zevkle alakalı; yine kendi zevkim olmasından yanayım. Çünkü ben yapıyorum o işi .

Aslında hala doğduğumdaki gibiyim diyebilirim, çünkü o zamanlar da bir asi tarafım vardı; diğer yandan çok duygusal tarafım vardı. Şu an yine onlar çok gündemde. İnsan bence 7'sinde neyse 70'inde de o. Sadece bazı dönemler vurdum duymaz olamadım. Şimdi daha vurdumduymazım mesela. Bazı kapattığım yönlerimi açıyorum. O yüzden de vurdumduymaz dönemindeyim.

Beni en çok ben anlarım.

Beni mutlu edecek kadar her şeye sahip olduğumu düşünüyorum. Bir yeteneğe sahip olduğum için çok şanslıyım. Bu yeteneği doğru değerlendirebildiğim bir zekam olduğu için şanslıyım. Belki çok çok özel biri değilim ama…

Evet, çok doğru. Ben de kendimi özel hissediyorum…

Kişinin yapısına bağlı bir şey. Doyumlu olup olmadığına bağlı. Benim için her zaman, elde ettiğim her şey değerlidir, hiçbir zaman değeri gitmez.

Yok. Ölmeyi doğru bulmam ama ölebilecek kadar sevmeyi doğru bulurum. Hepimiz zaten göçüp gideceğiz. Bunun vakti gelince olmasından yanayım.

Ben başta her insana yüzde 50 güven duyarım. Zaten bir kredi vermeniz gerekir. Bir insanı başkalarıyla kıyaslayıp yeni bir insanı dışlamak doğru değil.

O insanla ilgili olur ama başka bir adımla ilgili olmaz .

Elimden geldiğince ediyorum. Birçok bayan vokali hem yaptıkları işlerin başarısı, hem şarkı tercihleri, hem söyledikleri sözler, hem duruşları, video klipleri, tarzlarını kabul ettirmiş olmaları beni etkiler.

Etmeye çalışıyorum.

Bir kere bu savaşlarla alakalı. Irak savaşıyla alakalı üzüldüğüm şeyler var. Amerika'daki ve İngiltere'deki halkın savaş karşıtı olarak ayağa kalkması beni çok mutlu ediyor. İngiltere'de büyük bir değişim var, bakanlar, herkes değişti, başbakan değişti. İngiltere'yi doğru yolda buluyorum.

Dışişleri Bakanının 40 yaşında olduğunu gördüm. Daha genç zihniyetlere teslim olmaya başladılar. Yeni gelen nesil bu dünyadaki savaşların neden olduğunu hiçbir şekilde anlamamış durumda ve bunu desteklemiyor. Onların göreve geliyor olması belki barışı da getirir.

Hem turizm hem sanat açısından ne kadar harika bir ülkeye sahip olduğumuzu gösterebiliriz. Gerçi turizmde gün geçtikçe artış var ama bunun bence çok daha fazla olması lazım. Cazip hale getirmek lazım, bunun için özel çalışmalar yapmak lazım bence. Ama son zamanlarda en azından konserlere baktığımda gerçekten yılarca buraya gelmemiş kişilerin artık ülkemize gelip konser vermeye başlaması çok güzel bir olay.

İşimle ilgili bazı beklentilerim, bazı şartlarım var tabii. Konserlerimde iyi bir teknik servis bekliyorum mesela. Teknik olarak, yaptığımız işi iyi yansıtabilmemiz için bizim mutlu olmamız çok önemli. Onun dışında odama ıstakozlar falan istemiyorum. Bilmiyorum neye göre kaprisli diyorlar. Bir kaprisim yok gibi geliyor bana. İşimle ilgili bir marka haline dönüştüm ve bunu koruyorum. Bunun için de bazı taleplerim oluyor. Bu kaprisse evet kapris… Bazı şartlarım var; her elemanın şartları vardır, benim de şartlarım var. İnsan kariyerinde belli bir noktaya geldikten sonra karşı taraftan bir şeyler ister.

Ben hep şöyle düşünüyorum; herkes star olabilir, ışığı olabilir, dikkat çekebilir… İyi star olabilmek önemli. Önemli olan işinizde başarılıysanız insanların kalbinde starsınız zaten.

Nasıl Delirdim.

İşte; heyecansız insanlar, kötülük hissedenler delirtir. Albümde 'Kötülük' diye bir parça var, 'Yalan Olmasın' diye bir parça var, 'Kibir' var. Albümün genel konseptinde bu kötü alışkanlıklar var. İnsanların içlerinden çıkan öbür yüzlerini anlatan ama bunu daha sempatik ve tabii ki daha pozitif bir şekilde anlatmaya çalıştık.

Bu camiada herkesin birbirine iyi bir şeyler hissetmesi biraz zor değil mi, bir rekabet var!...

Hayatın güzel olduğunu biraz daha fark etmek lazım. Başkalarından enerjinizi çekip kendinizle ilgilenirseniz, herkes mutlu bir insan olabilir.

Ünlü olduğumda 12-13 yaşlarındaydı ve babasıyla ayrılmıştık. Şımarık bir çocuk olmasını istemedim. Hande Yener'in oğlu moduyla büyümesini istemedim. Bunu bir şey zannetmesini de istemedim, o yüzden de hep geri çektim. O düşüncem de yaradı. Şimdi artık sorun yok mesela. 17 yaşında ve şu an bunları sindirmiş durumda.

Sıkıntım müzik yapamamanın verdiği bir zorluktu. Onun dışında çok fazla zorluk yaşamadım. Çünkü tezgahtarlıktan da çok büyük zevk aldım ben. Bunların hepsi bende başka bir olgunluk oluşturdu. Bir yandan modayla ilgili vizyonum genişledi. Müzikle ilgili hayal kuruyordum, onun bunalımı vardı. 'Nasıl başlayacağım' diyordum. Konservatuar yok, eş dost yok, tanıdık yok, o yok, bu yok…

Haklısın. İlk önce o 'mümkün değil' düşüncesini yok ettim kafamdan ve oldu zaten.

Evet orda tanışmıştık. Daha sonra benim Sezen Aksu ile tanışmamı sağladı.

Doğru insanları talep ettim.