Tüyler ürpertici öngörülerde son ve en kanlı perde

Nick O'Bannon, yakın arkadaşlarıyla birlikte otomobil rallisi izlemek üzere piste geldiği gün, oturduğu koltukta âniden transa girer ve dehşet verici bir öngörü yaşar. Gözlerinin önünden saniyeler içinde âdeta bir film şeridi gibi gelip geçen o öngörü, yalnızca dakikalar sonra, bir dizi talihsiz rastlantıya bağlı olarak çok sayıda yarış otomobilinin birbirine gireceğini işaret etmektedir. Bunun sonucunda, havadan tribünlere yağan otomobil parçaları ve alev topları arkadaşlarını korkunç şekilde öldürürken, seyirci platformunun beton blokları da onun ve sevgilisi Lori'nin üzerine çökecektir. Pistteki manzara tam anlamıyla bir mahşer günü gibidir.

Nick, kendisini hiç beklemediği bir anda sarıp sarmalayan bu korkunç kâbustan uyandığında büyük paniğe kapılır ve hem Lori'yi, hem de diğer arkadaşları Janet ve Hunt'ı oradan ayrılmaya güç bela iknâ eder. Neye uğradığını şaşırmış durumdaki grup spor kompleksini isteksizce terk ederken, Nick'in ölümcül öngörüsü de yalnızca birkaç saniye sonra gerçeğe dönüşecektir. Kahramanımızın o kısa süreli kâbusunda gördüğü bütün imajlar birebir gerçek olmuştur. Bir tek, o ve arkadaşlarının beton bloklar altında son nefeslerini vermeleri hariç…

Mucizevî bir biçimde ölümü atlattıklarını düşünen gençler, hayatta ikinci bir şans daha elde ettiklerini sanırlar, fakat bu olay Nick ve Lori için yalnızca bir başlangıçtır. Nick'in açıklanamaz öngörüleri devam ederken, o günkü felaketten kurtulanlar ise gitgide daha korkunç şekillerde, birer birer ölümle tanışırlar. Tüyler ürpertici gelecek vizyonlarıyla boğuşup duran genç adamın, eğer kendisi de son durağa gitmek istemiyorsa, ölümü aldatmanın kesin bir yolunu bulması gerekmektedir.

“Son Durak”, ilk kez 2000 yılında James Wong'un yönetiminde görücüye çıkan bir filmdi. İzleyiciler, özellikle de genç kuşak izleyiciler Jeffrey Reddick'in öyküsünden beyazperdeye uyarlanan bu “Kader değişmez” temalı korku-gerilim kordelasına pek bayıldılar ve film dünya çapında boyundan kat be kat büyük bir hasılat yapmayı başardı.

Hâl böyle olunca da devamının gelmesi kaçınılmaz olacak ve aynı öykü bu kez de 2003 yılında, David R. Ellis imzasıyla ikinci bir filme kaynaklık edecekti. O da kayda değer bir gişe yapınca, 2006'da (sinema tarihinde muhtemelen başkaca benzeri olmayan ilginç bir işbölümüyle) dümene bir kez daha James Wong geçti ve “ölümlerini ertelemeye çalışırken daha beter ölümlerle yüzleşen talihsiz gençler”in trajedisinde üçüncü perdeyi yönetti. Her ne kadar, serinin gardı bu üçüncü bölümden sonra artık yavaş yavaş düşmeye başladıysa da her özgün senaryoyu iyice sıkıp posasını çıkartana kadar sömürmeyi meziyet sayan Hollywood patronları, üçer yıl arayla ilerleme kuralını aksatmaksızın, bu kez de 2009'da dördüncü bölüm için kolları sıvadılar. Yönetmen koltuğu ise yeniden -serinin ikinci bölümünü çeken- David R. Ellis'e teslim edildi.

Son 9 yıldır Wong ile Ellis arasında top sektirmecesi gibi gidip gelen bu korku-gerilim fantezisinin ana fikri basit, ancak bilinçaltına yaptığı etki açısından son derece güçlü: “Ne kadar debelenirsen debelen, alın yazın olan ölümden kaçamazsın”. Kimbilir, belki de bu aşırı kanlı gösteriyi gişede böylesine başarılı kılan sır da bu aslında… İnsanlar ölüm fikrinden hiç hoşlanmıyorlar, ancak onun mukadderat olduğunun pekâlâ farkındalar. Ve onlara bunu hatırlatan iletileri izleyerek belli ölçüde rahatlıyor olabilirler.

“Son Durak”ın dördüncü bölümü de tıpkı öncekiler gibi izleyiciyi hop oturtup hop kaldıran birbirinden zalimâne ölümlerle bezeli… Üstelik bu defa işin içine (yakınlarında bu tür filmlerin gösterim sistemine sahip salonlar bulunan korku-gerilim tutkunları için) bir de “üçüncü boyut” cazibesi dahil olmuş durumda…

Filmin içerdiği yüksek düzeyli zanaatkârlık ve birbirinden başarılı görsel efektler karşısında nutkumun tutulduğunu belirtmeme, bilmem gerek var mı… Fakat, çağın zalimliğine ayak uydurmakta güçlük çeken her dünyalı gibi, bu kadar patlama-çatlama, çığlık, kan ve ölü beden parçası beni yordu doğrusu…

Hele de diğer salonda “Günışığı Temizlik Şirketi”nin oynadığından haberdarken… İlginçtir ki onda da ölü beden parçaları üzerine bolca muhabbet var, ancak tüme vardığında bizlere vaaz ettiği nihai mesaj “ölüm” değil, “birbirini severek, sayarak yaşamanın güzelliği”…

O yüzden, ben bu haftaki oyumu Sundance'da jüri özel ödülüne aday gösterilmiş olan diğer iddiasız gösteriden yana kullanıyorum. Hayat üzerine bilgece dersler izlemek isteyenler o tarafa, akıl almaz şekillerde gerçekleşen bir “kanlı ölümler resmigeçidi” izlemek isteyenler ise lütfen bu tarafa buyursun

Yapım Yılı ve Ülkesi: 2009, ABD yapımı

Türü ve Süresi: Korku-Gerilim / 82 dakika

Gösterim Dili: Orijinal seslendirmesi İngilizce olan “Son Durak-4”, ülkemizde Türkçe altyazılı kopyalarla gösterime sunulmuştur. Ayrıca, dağıtımı iki farklı formatta (35 mm film ve dijital video) yapılan bu filmi “Real 3D” gösterim düzeneğine sahip salonlarda özel gözlüğüyle, üç boyutlu olarak izleyebilirsiniz.

Yönetmen: David R. Ellis

Oyuncular: Bobby Campo (Nick O'Bannon), Shantel VanSanten (Lori Milligan), Nick Zano (Hunt Wynorski), Haley Webb (Janet Cunningham), Mykelti Williamson (George Lanter), Krista Allen (Samantha), Andrew Fiscella (Charlie Kewzer)

İçerik Uyarıları: Yoğun biçimde korku, şiddet ve gerilim öğeleri; yanısıra bir sahnesinde de cinsellik içerdiğinden dolayı, 18 yaşından küçükler ve bu tür temalardan hoşlanmayanlar için uygun bir film değildir.

Yıldız Puanı: * * 1/2

Yapım Yılı ve Ülkesi: 2008, ABD yapımı

Yönetmen: Christine Jeffs

Senarist: Megan Holley

Oyuncular: Amy Adams (Rose Lorkowski), Emily Blunt (Norah Lorkowski), Alan Arkin (Joe Lorkowski), Steve Zahn (Mac), Mary Lynn Rajskub (Lynn), Clifton Collins Jr. (Winston), Eric Christian Olsen (Randy), Paul Dooley (Sherm), Kevin Chapman (Carl), Amy Redford (Heather), Judith Jones (Paula Datzman-Mead)

İçerik Uyarıları: Bir kaç bölümünde kanlı cinayet mahallerinden irkiltici görüntüler, yine bir kaç sahnesinde argo konuşmalar, iki ayrı sahnesinde kısa süreli cinsellik ve diğer iki sahnesinde de uyuşturucu kullanımına yer verdiğinden dolayı, 18 yaşından küçükler ve bu tür temalardan hoşlanmayanlar için uygun bir film değildir.

Yıldız Puanı: * * _1/2

Geçimlerini sağlamak üzere yeryüzünün en sıradışı mesleklerinden birine atılıp, cinayet işlenmiş mekânlardaki kanlı izleri ve oraya buraya saçılmış vücut kalıntılarını temizlemeye başlayan iki kız kardeş, Rose ve Norah, ilk birkaç işlerini acemiliklerinden dolayı yüzlerine gözlerine bulaştırırlar. Ancak, kahramanlarımız, içinde fırça ve deterjanlarla dolandıkları bütün o vahşet manzaralarına zamanla alışacak, dahası bu tuhaf sektörde kendilerine iddialı bir isim yapmayı bile başaracaklardır.

Öte yandan, gerek özel hayatlarında gerekse kendi aralarında yaşadıkları bazı bitmez tükenmez sorunlar, geçmişlerinden gelen sevimsiz bir olayın yankılarıyla birleşince, sıfırdan belli bir noktaya kadar başarıyla taşıdıkları “Günışığı Temizlik Şirketi”nin geleceği de tehlikeye girer. Bu normal dışı aileyi yeniden derleyip toparlama yönündeki tek umut ise daha önce kızlarına verdiği hiç bir sözü yerine getirememiş olan salaş baba Joe'dur. Rose ve Norah, onu önceki atışlarını kafasından tamamen silip son atışta hedefi 12'den vurması için hayat arenasına davet ederler.

Yapım Yılı ve Ülkesi: 2008, Tayland yapımı

Yönetmen: Kompin Kemgumnird

Türkçe Versiyonun Seslendirme Sanatçıları: Timuçin Esen (Khan Kluay), Posta Güvercini “Hızlı Kanat” Jai (Ozan Güven), Dişi Fil Shaba Keaw (Ezgi Mola)

İçerik Uyarıları: Her yaştan izleyici kitlesi için uygundur.

Yıldız Puanı: * * *

Genç Khan Kluay, ormanın derinliklerinde bağımsızca büyüyen, herşeye meraklı ve yaramaz bir fildir. Kayıp babasına ait doymak bilmez merakının sonucunda türlü serüvenlerin içine sürüklenir. Göğüs germek zorunda kaldığı bir sürü zorluk onu gitgide daha güçlü ve enerjik biri yaparken, olaylardan aldığı dersler de onu cesaretli ve gururlu bir file dönüştürür.

Khan Kluay, aynı zamanda çok da iyi kalplidir. Bu zorlu yolculuğunda bir çok değişik hayvanla karşılaşır ve onların yardımları sayesinde onlarca sorunun üstesinden gelir. Bu da onun ileride “bütün zamanların en kahraman fili” olmasına zemin hazırlayacaktır.Kahramanımız, bu serüvene her ne kadar kayıp babasını bulmak için atılmışsa da, yolculuğu sırasında dostluk, cesaret ve fedakârlık gibi çok daha anlamlı erdemlerle tanışır. Yolculuğu sürdükçe, yeni yeni keşfettiği bu erdemlerin aslında kahraman babasından ona geçmiş olduğunu ve aslında kendisinin içinde de hep var olduğunu fark edecektir. Khan Kluay, hayvanlar âlemindeki türdeşlerinin yanı sıra, bir süre sonra insanlarla bir arada yaşamayı da öğrenir ve fillerle insanoğlu arasındaki kadim dostluk ilişkinin sırrını çözer. Bu deneyim, onun savaşçı olarak katıldığı savaşta kendini fedâ etmesine yol açacaktır.