Yanlış kültürel tanımlamalar

Hümanizm insanı kutsallaştırıp, öz eleştiri yapamayan bir insan ortaya çıkardı. Duygusal beyin çalışmaları insanda kötücül eğilimlerin olduğunu gösterdi. Evrende kötülük ve şerler vardır. Hümanizm, kötülüğü insanın dışında tuttuğu için şer problemini çözemedi. Bu durum da insanın dost ve düşman tanımlamasını değiştirmiştir. Menfaatine uyan şeyleri dostu, uymayanları düşmanı; hoşuna giden şeyleri dostu, gitmeyenleri düşmanı olarak tanımladı. Modernizm bunu toplumda kültürel bir kimlik olarak gerçekleştirdi.

Batıda dini kaynaklı olan veya olmayan sosyal gruplar mevcuttur. Bu sosyal grupların inancı ve amacı belirleyen bir ideolojisi vardır ve kendi içerisinde kültürel motiflerini oluştururlar. Kültürel motiflerini oluştururken de kendi merkezi figürleri ortaya çıkar. Merkezi figür olarak da liderlerini veya gurularını seçerler. Seçtikleri guruyu da kutsallaştırırlar, eleştirmezler, hep övgü ile yaklaşırlar, kendilerini ona ait hissederler, mutlak itaat ve sadakat zorunludur. Seçkinler grubuna sahiptir ve hiyerarşisi belirlenmiştir. Kendine özgü bir yaşam tarzı iddiaları vardır ve tek geçerli düşüncenin kendi düşünceleri olduğuna inanırlar ve başkalarını da inandırırlar. Gruplarına tanrısallık makamı verirler. Patent reçeteleri vardır, simgeleri oklu, ışıklı, yıldızlı ve güneşli şekillerdendir. Yayılımcı güç olma beklentileri yüksektir, vatanı kurtarma iddiaları vardır. Tanrı rızası için çalışan değil, Tanrı adına iş yapan liderleri vardır ve liderlerinin Tanrı'dan sezgisel mesajlar aldığına inanırlar. Eleştirilemeyen otoriteleri vardır ve bu en üst otoritelerine bağlılık beklentileri yüksektir. Dışarıya karşı kapalıdırlar, sadakati aşırı önemserler, birbirlerini gözetler ve kontrol ederler. Kendilerine özgü kahramanlık ideolojileri ve misyonerlik anlayışları vardır.

Üyeler bireysellikten uzaklaşırlar, kutsala teslim olurlar, kişiliklerini değiştirirler. Bu gruplar ortak yeminlerini belirlerler ve gruba bağlılık ve lidere itaat yemini ettirirler. Grup içerisinden eleştirilenler korkutulur, takip edilme korkusu ile bağlılık beslenir. Grup içersinde alt kültür, yıkıcı sosyal gruplar, dini gruplar ortaya çıkar. Almanya'da bu şekilde ortaya çıkan binlerce satanist gruplar mevcuttur. Bilim kilisesi bulunur. Bunların hepsi kültürel alt grup meydana getirir ve kültürel standartları değiştirirler. Şu anda Yunanistan gibi Avrupa'da yer yer baş gösteren anarşizm akımı da bunların bir sonucudur. Anarşizm akımında her türlü otorite değerine karşı çıkmak ideoloji olarak benimsenir. İnsanlığın gelecekteki tehlikesi; örgütlü olmayan, bencil, amaçsız ve otorite tanımayan anarşi gruplarıdır. Avrupa'da amaçsız, değersiz, her türlü otoriteye karşı çıkmayı zevk alanı olarak seçen bir nesil yetişti. Bu bir patlamadır ve değerler krizidir. Dini değerlerin toplumdan kalkmasının sonucu ortaya çıkmıştır.

Batı medeniyeti evrendeki şer problemini çözememiştir. Bu kadar mükemmel bir düzenin içinde hastalıklar, bebeklerin ölümü gibi kötülüklerin varlığını açıklayamamıştır. Şer problemini çözemedikleri için de Tanrı'yı inkâra gitmişlerdir. Mesela bir elmas madeninden bir ton kömür çıkartılır. O kömür, parçalama, aside ve siyanüre koyma gibi bir yığın işlemden geçirilir ve sonuçta bir gram elmas elde edilir. O elmasın çıkarılması için bir ton kömürün yakılması faydalı bir işlemdir. Mesela evrende mikroplar olmazsa tıp gelişemezdi. Hastalıklar olmasaydı organları tanımak mümkün olmazdı. İnsanlık, hastalıklar sebebiyle anatomi, fizyoloji, patoloji gibi bilimlerle uğraştı. Kâinatta artı ve eksi arasında kurulmuş bir denge vardır; iyilik ve kötülük, siyah ve beyaz, karanlık ve aydınlık dengededir. Sıfır hata, evrendeki diyalektik içerisinde ölümden sonrasına göre programlanmıştır. Okuldaki sınav döneminde, çalışanla çalışmayanın ayırt edilmesi için sınavın zahmetinin, acısının çekilmesi gerekir, evrende de iyiliğin ortaya çıkması için kötülüğün yaşanması gereklidir. Böyle durumlarda kötülüğü yok etmek değil, iyiliği artırmak hedef olmalıdır.