Yaşasın! Artık değerlerimize hakaret eden bir moda dergimiz var!

Ne mutlu bize ki, yokluğuyla yanıp kavrulduğumuz, eksikliğinden perperişan olduğumuz Vogue, nihayet ülkemizde! Niyetim bir derginin çıkışıyla dalga geçmek değil elbet; birçoğunu ben de takip ediyorum. Ancak numaralandırılmış nüshaları için uzun kuyruklar oluştuğunu görünce bunları söylemeden edemedim. Koleksiyonerlere de saygı duyuyorum; o işin başka bir boyutu. Fakat tam da giyinmeyi ve giyim alışverişini bilhassa kadınlarımızın “fetiş” derecesinde abartmasından söz edecektim ki, dünyaca ünlü derginin Türkiye edisyonunun haberleri süsledi gündemimizi… Neden bazı şeyleri haddinden fazla önemsiyoruz veya tartışıyoruz, bunu aklım almıyor. Hele bütün dinlerin kabul ettiği Âdem Babamız ve Havva Anamızın konu edildiği reklamlarla ilgili tartışılanlar akıllara seza… Bu iki yüce manevi insan reklama nasıl konu edilir? Tartışma bu… Hâlbuki suretlerini bilme imkanımız olmayan - üstelik biri ilk Peygamber olan - iki manevi şahsiyete çıplaklık yakıştırmak ve öylece her yerde kullanmak kimseyi rahatsız etmiyor da, reklam konusu olunca çıldırıyor insanlar. Yakışıksızlığa tahammül ederseniz, iğrençlik arkasından gelecektir elbette.

Elbette onlar ayrıca ilk giyinen ve örtünen insanlar. Babamız ve anamız… İnsanlığın baba ve anası… Sevgi ve hürmetle yad ediyorum. Vogue için ise, ülkemize, giyim kültürümüze sağlayacağı katkılar için şimdiden teşekkür ediyorum. Başarı diliyorum. İnsana bahşedilen ve fakat çok kısa olan hayatı, asla değmeyecek takıntılar için harcamanın ne kadar üzücü olduğunun da altını çizmek istiyorum. Hele biz kadınların kıyafet almak, seçmek ve giyinmek için mağazalarda, evde ayna başında harcadığımız zamanlar, mutlaka üzerinde düşünmemiz gereken bir konu. Evet iyi giyinmeliyiz. İnsana yakışan budur. Estetiği, kaliteyi gözetmeliyiz. Ancak giyinmek sadece bir ihtiyaç ve araçtır. Hayatın anlamı ve vaktin çokça harcanacağı bir alan değildir.

Tam da bu zamanlarda Umre sezonu açıldı ve birçok insan mukaddes topraklara gidip manevi lezzetler yaşamak için çırpınır oldu. İşte onlardan birisi de herkesin tanıdığı ve sevdiği sanatçı Seda Sayan Hanımefendi idi… Evlilikle ilgili yaşadığı sıkıntılar ve boşanmanın hemen arifesinde, neredeyse yola çıkmadan hemen önce apar topar Umre kıyafeti için Erenköy mağazamıza geldi ve hazırladığımız kıyafetleri peşinden uçağa zor yetiştirdik. Seda Hanım'ı yolculuğun manevi havasına çoktan girmiş gördüm. Gayet kibar, samimi ve huzurluydu. Ve kimselere görünmeden, gürültü patırtı çıkarmadan gidip gelmek istiyordu. İnşallah arzu ettiğinin ötesinde bir manevi yolculuk yaşar. Neredeyse Hac'dan yeni dönmüş olmama rağmen, umre kıyafetleriyle uğraşırken beni ve ekibimi de tatlı bir manevi heyecan sardı. Hatta buna imrenme demek daha doğru olur. Çünkü o mukaddes yerlere doymak mümkün değil. İnsanın kendisinin ne kadar aciz ve yetersiz olduğunu anlaması, sadeliğin, tevazunun ve sıradanlığın ihtişamını yaşaması, dünyanın basit ve değersiz detaylarından kurtulup manevi bir iklimde huzur bulması… Anlatması bile rahatlatıyor.