Yurtdışında sanatçı olsaydım çok farklı olurdu

Ocak'tan bu yana çalışıyorduk. Gerek repertuar, gerek stüdyo çalışmaları derken bu zamana denk geldi. Allah mahcup etmesin.

Dopdolu oldu. Albümde 14 tane şarkımız var. Birçok bestekar ve üstatla çalıştık. Eski ve yeni şarkılar var. Tıpkı adı gibi bir mozaik oldu.

Albümün yönetmenliğini Sayın Hocamız Mustafa Özkent yaptı.

Muazzez Ersoy her zaman olduğu gibi. Ama tabii ki altyapılarda ve seslendirmelerde çok az da olsa farklı tarzlar yaratmaya çalıştım.

Nostalji çalışmaları benimle başladı. Nefes aldığım sürece de benimle devam edecek. O güzel şarkıları genç nesle taşımaya, bu güzel lezzetleri onlara öğretmeye, köprü görevini görmeye devam edeceğim. Bunun adına istersen nostalji de, istersen güzellikler adına o meşaleyi taşıyan bir nefer de. Adını sen koy.

Olabilir. Nostaljiyle güzel bir kapı açtım. O kapıdan benden sonra çok insan, çok meslektaşım geçti. Güzel de çalışmalar yaptılar. Ama hep derim ki nostalji ben demek, ben demek o güzel eserler demek.

Bu anlamda değil her anlamda diyorum. Benim bir tek rakibim var o da yine benim. Bu konuda mütevazı olmayacağım. Benim büyüklerim var. Onlara hürmetim her zaman sonsuz. Ama benden sonraki ve şimdiki jenerasyon için söylüyorum ki rakibim yok. Çünkü sanatçı olmak için hem sesin hem de kişiliğin sağlam olması gerekir.

Maalesef yok.

Türk müziği bilgisini yansıtan doyurucu bir ses yok da ondan. Müzikteki ana kalıba ve ritme sahip çıkan donanımları taşıyan bir isim göremiyorum.

Öyle çok şey yaptım ki. Mültecilerin evine, Suriye'ye, Şam'a gittim. Mültecilerin mülakatlarına katıldım. Hatta Suriye'de Kızılay'ın Genel Müdürlüğü ile toplantı yaptım.

Önemli olan bana bir şey katması değil ki. Onlar için bir şeyler yapabilmek. Tabii ki yaptığımız bütün çalışmaları Ankara'daki merkezimiz yönlendiriyor. Kendi başıma bir şey yapabilme özgürlüğüne sahip değilim ama önemli olan mültecilerin sesini dünyaya daha fazla duyurabilmek.

Eee tabii ki. Ama Türkiye'yi temsil etme anlamında Türk bir sanatçı olarak gerçekten onur verici bir şey. Şu var ki: Basın bu konuya yeteri kadar ehemmiyet vermedi. Yurtdışında mesela Angelina Jolie'ye bu kimliğinden dolayı çok ilgi gösterilirken bizim medyamız bu konuya gerekli ilgiyi göstermedi. Bizim ülkemizde böyle bir değer yok. Ben yurtdışında bir sanatçı olsaydım şu anda çok daha farklı olurdu. Sonuçta 90'dan fazla ülkeyi temsil ediyorsunuz. Bu çok önemli değil mi?

Kişisel yardımlarımı gizli tutuyorum. Ama Birleşmiş Milletler adına yaptığım çalışmaları basınla paylaşıyorum.

Yaptığım her çalışmada basın ve medya var aslında. Ama küçük yerler ayrılıyor. Ben yurtdışında bir sanatçı olsaydım bu konu çok özel olarak işlenirdi. Bu konuda attığım her adımda, yaptığım her işte büyük haberler girerdi. Bizde maalesef orasını burasını açanlar baş tacı edilip ayakta alkışlanıyor. Ama önemli işler yapan insanlar alkışlanmıyor. Halk sanatçı diye kimi alkışladığını iyi düşünmeli. Neyi alkışlıyorlar? Sanatı mı, sesi mi, yoksa görüntüyü mü? Bu da ayrı bir konu.

Var ama gereken önem verilmedikten sonra!

Evet. Orada herkesin attığı adımdan haberiniz var. Kendi sanatçınızın yaptığı işlerden haberiniz yok. Bazen diyorum ki “Ne kadar yanlış bir ülkede dünyaya geldim?” Bunu bütün samimiyetimle söylüyorum.

Evet. Dört sene oldu. Yaptığımız çalışmalar basında geniş yer bulursa mültecilerin yaşadıkları daha çok gündeme gelir. Benim derdim bu. Yoksa benim haber olmam önemli değil ki. Yeter ki yapılan çalışmalar geniş yer alsın. Ama konuşsak da değişmiyor ki. Anlat dur.

Tabii. Bir mayoyla ya da bikiniyle yakalansam kocaman basılır.

Aslında yalnız benim değil bütün insanların böyle olması lazım. Dünyadaki problemleri hepimiz el ele versek çözebiliriz. Herkes bir pirinç tanesi kadar bir şey yapsa her şey çözülür. Benim yaptığımın bir önemi yok.

Olacaktır. İnsanların yaşadıklarını doğru dillendirdiğimiz sürece mutlaka olacaktır. Mülteciler çok farklı ülkelerden buraya geliyor ve Türkiye'de geçiş dönemi yaşıyor. Bu süreçte onların da bizden biri olarak yaşaması gerekiyor. Sağlık problemlerinin çözülmesi, çocuklarına eğitim olanaklarının sağlanması gerekiyor. Ben bunları yansıtmak ve anlatmak için varım.

Oradaki insanlara yardım, sevgi ve umut götüren bir gemiye uluslararası sularda yapılan bu saldırı kabul edilemez. Her şeyin başında bunu söylüyorum.

İnsan yardımın, sevginin, desteğin, güzelliğin olduğu her yerde olmalı ve olmak istemeli. Bunu tüm içtenliğimle söyleyebilirim.

Ama o yardımın önü kesilmemeli. Doğru olan budur.