Sevginin güzelliği

Bugün mutfakta anneme yardımcı oluyorum. İftar yemeği için köfte yapacağız. Annem hazırlıyor, ben de istediği malzemeleri ona veriyorum. Bu arada annem, “Aaa! Ömer, maydanozumuz kalmamıştı. Haydi hemen köşe başındaki manavdan al” dedi.

Soymakta olduğum patatesleri tezgahın üzerine bıraktım ve maydanoz almak için evden çıktım. Arkadaşlar dışarıda oyun oynuyorlardı. Aslı da sokaktaydı, kardeşi Can'a bisiklet sürmeyi öğretiyordu. Canım arkadaşlarla oynamak istedi. Maydanozu anneme verdikten sonra ben de oynayacağım..

Koşarak markete gittim. Bir demet maydanoz aldım ve eve doğru hızla ilerledim. Maydanozu poşete koymamıştım, tıpkı bir çiçek gibi elimde taşıyordum. Can beni o halde görünce, “Zeynep ablaya çiçek mi aldın?” diye sordu. Sonra da “Ömer abim, Zeynep ablayı seviiiyor.. Seviiyor..” diye bağırmaya başladı.

Utancımdan olduğum yerde kalakalmıştım. Arkadaşlarımın gülerek “Ooo!” demeleri üzerine apartmana girdim. Hepsi de Zeynep'i sevdiğimi duymuştu. Ya Zeynep de duyarsa ne yapardım. Kapıya dayandım ve bir süre düşündüm.. Demek ki ben Aslı ile konuşurken, Can sadece oyuncaklarıyla oynamıyor, bizi de dinliyormuş. Bir daha yanında hiç konuşmayacağım.

Sokağa nasıl çıkacağımı düşünürken, annem merdivende karşıladı. Maydanozu alırken “Niye bu kadar geciktin?” diye sordu. Hiçbir şey söylemeden dedemin odasına gittim. Onunla sırrımı paylaştığım için. Dedem antika radyosundan haberleri dinliyordu. Radyonun sesini kıstı ve yüzündeki güzel tebessümüyle, “Hoş geldin. Canın bir şeye mi sıkıldı?” diye sordu.

“Can beni arkadaşlarımın içerisinde rezil etti” dedim. Sonra da “Zeynep'i sevdiğimi arkadaşlarım öğrendi. Çok utanıyorum. Şimdi arkadaşlarımın yüzüne nasıl bakacağım?” diye sordum.

Dedemin yüzündeki tebessüm kocaman olmuştu. “Dünyada sevmekten daha güzel ne olabilir.. Ahh! Keşke tüm insanlar birbirini sevebilseydi,” dedi. Sonra da “İnsan sevdiği için utanmamalı. Asıl bu güzel duyguyu kalbinde taşımayanlar utanmalı” dedi.

Arkadaşlarımın yanına oynamaya giderken, sevginin çok önemli olduğunu ve sevdiğim için utanmamam gerektiğini anlamıştım. Çünkü dedemin gözleri “sevgi” sözcüğünü söylerken pırıl pırıl oluyordu.