Eski ramazanları yaşatıyor

Başında fesi, yanında 21 yıllık yoldaşı ramazan topuyla, akşam ezanı için bekleyen müezzinlerin ve oruçluların kulaklarını açıp sesini duymayı bekledikleri ramazan topçusu Krivic, Osmanlı'dan kalma bu geleneği devam ettiren en yaşlı isimlerden biri.

Bosna Hersek'te eski Yugoslavya döneminde yasaklanan ramazan topu, Bosna Savaşı'nın (1992-1995) ardından yüzünü tekrar gösterebildi. Uzun yıllar sekteye uğratılmış bu gelenek, 1997 ramazanında Smail Krivic'in çabalarıyla yeniden yaşatılmaya başlandı.

İftarlığını alarak tepeye gelenlerin gözlerini üzerine diktiği fesli kahraman, bir yandan saatini diğer yandan Saraybosna'nın eşsiz manzarasını izleyerek iftar vaktini bekliyor.

Krivic, saatlerin iftarı müjdelemesiyle oruçlular için adeta müzikaldan bir parça olan top sesini tüm Saraybosna'ya dinletiyor. Top, gökyüzünde oluşturduğu ışık oyunlarıyla gözleri de kamaştırıyor.

Topun atılmasıyla Sarı Tabya ve tüm şehirde adeta ramazan şenliği başlıyor. Camilerin kandilleri yakılıyor, oruçlular iftar sofralarının vazgeçilmezi somunlarını farklı türden peynirler kullanılarak yapılan geleneksel topa isimli iftarlıklarına bandırıyor. Şehir, top sesiyle adeta yeniden hayat buluyor.

Saraybosna'daki ramazan atmosferinde en önemli yeri oluşturan ramazan topunun emektarı Krivic, yaptığı açıklamada, ramazanın çok özel bir ay olduğunu, ramazan topunun Saraybosnalılarda önemli bir yeri bulunduğunu ifade etti.

İftarın başladığını haber verdiği bu işi yapmayı çok sevdiğini anlatan Krivic, ramazan topu uygulamasının 2. Dünya Savaşı sonrasında Yugoslavya döneminde durdurulsa da bugün bu geleneği gururla devam ettirdiklerini kaydetti.

İftarın başladığını haber verdiği bu işi yapmayı çok sevdiğini anlatan Krivic, ramazan topu uygulamasının 2. Dünya Savaşı sonrasında Yugoslavya döneminde durdurulsa da bugün bu geleneği gururla devam ettirdiklerini kaydetti.

Uzun süreden beri bu işi yaptığı için artık insanların kendisine aşina olduğunu aktaran Krivic, "Bu geleneğin yaşatılması ve ayakta tutulması çok önemli." dedi.

.

.

.