Yapılan araştırmalara göre ülkemizde her yıl koklear implant yani biyonik kulak adayı olarak en az 2 bin bebek doğuyor. Sağırlık problemi yaşayan bu bebekleri ve ileri yaş grubundaki işitme engellileri de hesaba kattığımızda Türkiye’de biyonik kulak adayı hasta sayısı oldukça fazla. Ayrıca toplumun yüzde bir buçuğunda işitme kaybı yapan taşıyıcılık da mevcut.
Biyonik kulak ile artık sağırlığın ortadan kalktığını söylemek mümkün. İşitme kaybı olan hasta işitiyor, işittiğini anlıyor ve konuşur hale geliyor. İşitme cihazına benzer dış parçası bulunan biyonik kulak, kulak kepçesine normal işitme cihazı gibi bağlanıyor. Her yaş grubunda sağırlık derecesinde işitme kaybı olanlara takılıyor. İç kulağı gelişmeyenlere biyonik kulak takılamıyor. Bu hastalara da beyin sapına koklear implant takılarak hastaların işitmesi sağlanıyor. Ama bu sonuçlar kulağa takılan biyonik kulağın gösterdiği etki kadar başarılı olmuyor.
Biyonik kulak cerrahi yöntemle iç kulağa yerleştiriliyor. Ameliyat sonrası hasta aynı veya ertesi gün evine gönderiliyor. Birkaç hafta yara iyileşmesi beklendikten sonra implantın dış parçası takılarak programlanması yapılıyor ve hasta ilk işitsel tecrübesini yaşıyor. Takip eden süreçte hastanın belli periyodlarda programlanması yapılıyor.
İmplant takıldıktan sonra ömür boyu kullanılabilen bir protez. Ancak enfeksiyonlar ve cihazın bozulması pratikte karşılaşılan problemler arasında geliyor. Menenjit riski nedeniyle hastaların aşılanması gerekiyor.
Ameliyat sırasında karşılaşılabilen riskleri azaltmak için cerrahın tecrübesi önem taşıyor. Cerrahi müdahale esnasında sinir ve damar yaralanması ihtimali bulunuyor. Bazı hastaların kulak yapılarının anatomisinde bozukluk görülüyor ve bu anatomik bozukluk ortalama her beş hastadan birinde olabiliyor. Böyle durumlarda beyin omurilik sıvısı kaçaklarından şüphe etmek gerekiyor. Örneğin implant iç kulağa yerleştirilemeyebilir veya yanlış yere yerleştirilebilir. Yerleştirme esnasında implant hasar görebilir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.