Erkek olacağım diye adımı bile hazırlamışlar: 'Ediz'

Babama göre oğluydum. Çünkü iki kızdan sonra erkek beklemişler. Adım bile hazırmış Ediz olacakmış. Daha sonra o ismi ablamın oğluna koyduk. Erkeksi bir tarafım vardı. Evdeki elektrik prizlerini tamir ederdim. Ailede hep "prenses" diyerek birbirimize hitap ederdik. Birbirine son derece bağlı bir aileyiz.

Annemi yıllar içinde bu kadar aktif ve başarılara imza attığını görünce açıkçası gurur duyuyorum. Bir dönem gençlik kollarında çalışmam için teklif geldi.

Yok, annem hiçbir zaman benim siyasi görüşlerime müdahale etmedi. Fikirlerimiz konusunda bizi hep hür bırakmıştır. Fakat ben siyaseti hiç düşünmedim. Durduğum yerden olup bitenin farkında olarak ve anlamaya çalışarak izledim. Bilinçli bir birey olarak ancak uzaktan baktım.

Evet. Benim şansım ablam oldu. Üniversite eğitimim bittikten sonra şehir değiştirmek, farklı meslekler ile uğraşmak kolay değildi. Ancak ben şanslıydım. Hiçbir zaman o kadar zorluk çekmedim. Bir tek İstanbul yaşantısına ve trafiğine alışmak bana çok zor gelmişti. Yoksa her zaman benim için güvenli bir ortam vardı. Hala ablamla aynı apartmanda oturuyoruz. O alt katında ben üst katındayım. Ailem sürekli bize gidip gelir.

O benim cesaret sembolüm. Deniz gerçekten cesur bir kızdır. Mimar Sinan Üniversitesi'ne tiyatro sınavlarına girmek için İstanbul'a geldi. Karnı burnunda hamileyken Adana'da stajyer olarak sınavlara girdi. Yirmi yaşlarında İzmir Devlet Tiyatrosu'nda on yıl boyunca hep çok iyi rollerde yer aldı. Bununla da kalmadı çocukluk hayalini gerçekleştirdi ve yönetmen oldu. Bence bunlar hayata dair önemli keşifler. Anlatması yaşamaktan daha kolay.

Ben zaten kendimi bildiğimde sahnedeydim. Görsel sanatların türlü şekillerinde sahnede olmak benim için imkânsız bir şey değildi. Birlikte dans ettiğimiz arkadaşlarım bugün devlet sanatçısı oldular ve sanatlarını icra ediyorlar. Ben bu camiada sadece işimi yaptım.

Bunu hiç düşünmedim. Bildiğim şey yeteneğimin bana elverdiği ölçüde ilerleyip işimi yapabilmek.

Hepimiz gösteri dünyasının birer parçasıyız ama çekici tarafı sadece ışıklar altında parlak görünmek değil. Sahneye çıkmak benim için hiçbir zaman şov yapmak olmadı. Bütün bu işleri yaparken kendimi gösteri dünyasında gibi hissetmedim. Tanınmak bizi bu dünyaya ait yapıyor.

Ege insanı doğaldır. Bütün nimetlerinden faydalanarak yaşadım. Beslenmemden tutun arkadaşlık hikâyelerime kadar doğal bir sistemin içinde büyüdüm. Onun için kendimi çok şanslı hissediyorum. Hala gidip İzmir'e dönsem yirmi yıllık çocukluk arkadaşımı aynı apartmanda, telefonu değişmemiş olarak bulurum. Ben hala 'İzmir'deki Ebru'yum. Arkadaşlıklarım da hep doğal oldu. Bu sadece toplum çevre ve aile… İstediğim gibi davranıyorum.

Hayır. Sanırım çok söz dinleyen biriydim. Zaten haftanın altı günü okula gidiyordum. Çok sistemli yaşamak zorundaydık. Onun için ailemin bana verdiği saatin dışında yaşamak bütün kurallara aykırı olmak gibi gelirdi. En başından beri kurallar içinde bir hayatım olduğu için bana söylenen limitler neyse o yeterli oluyordu. Hiç bu anlamda bir çatışma olduğunu hatırlamıyorum. O konuda da her zaman rahatım.

Her şeyimi anlatırım. Hepimiz birbirimizi biliriz. Gün içinde kimin nerde ne yaptığından haberimiz olur. Böyle bir açıklığın olduğu yerde de güven var. Güven olduğu zamanda sonsuz özgürlük oluyor.

Yakın çevremde İzmir'den İstanbul'a taşınan, yalnız yaşayan çok arkadaşım var. Ancak herkes şanslı değil. Herkesin hayat şartı bu anlamda bir düzen kurmaya el vermeyebilir. Şuna inanıyorum, bir insan kendinden sorumludur. Kendi hayatı içinde de ne yaptığının hesabını önce kendine verir. Ailelerin çocuklarını yetiştirirken görmek istedikleri şey sağlam duruştur. Beni Fizan'a bile göndersen ben olarak kalırım.

Kesinlikle. Disiplin benden uzak olamaz. Spor yaparım. Her şeyi mutlaka önceden bilmek isterim. Sürprizlere çok açık değilimdir. Beklemeyi ve bekletmeyi sevmem. Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışırım. İş bilincine sahip bir insanım. Çalışkanımdır.

Göz göre göre kimsenin hakkının yenilmesine izin vermem. Yakın çevreme karşı cengâver duruşum vardır. Yalan, iftiranın içinde olmam. Elektriğini sevmediğim ve birkaç yanlışını gördüğüm kişilerle bir daha görüşmem.

Çoğu zaman sert ve kendimi korumaya yönelik kurduğum küçük bir dünyam var. Bu iş hayatım için de geçerli. Hakkımı çok savunan biriyimdir. Kimseye çok kolay eyvallahım yoktur. Netlik, dürüstlük ve gerçeklik benim için çok önemlidir. Çünkü bu bir alışveriş ve bu alışverişte de herkesin açık olması gerekiyor. Böyle olunca da güzel şeyler ortaya çıkıyor. Bugüne kadar aksini görmedim. Zaman zaman beni hayal kırıklığına uğratan şeyler oldu. İşte o zaman ister istemez otomatik olarak gardımı alıyorum.

Beyaz perde çok başka anlatılamaz, sadece yaşanır. Yaptığınız bir filmi yıllarca kolunuzun altında taşıyıp, istediğiniz yere götürüyorsunuz. Film yapabilmek insan hayatında önemli bir dönemeçtir. Sinemayı tabi ki çok seviyorum ama hayatımızı devam ettirip gündemimizi seyirciyle koruyabilmek için televizyonda işler yapmaya da karşı değilim. Artık yeni bir aşkım var.

Tiyatro. O yüzden şimdilerde sıralama biraz daha değişebilir. Tiyatrocu olmak da bana iyi geldi. Yeni hayatım tiyatro oldu.

Bilinçli bir tiyatro izleyicisinin yanı sıra ekranda beni izlemiş ve yakından görmek istediği için "Acaba Ebru ne yapmış" diye oyunuma gelen insanlar var. Bu insanlarla tanıştım, bu beni çok mutlu ediyor.

Baleye başlamam ilkokul sonrasına dayanıyor. Gelişme çağında oluyorsunuz. Paten yapmak en çok istediğim şeydi ondan mahrum kaldım. Ama en çok içimde ukde kalan şey tenis oynamaktı. Ters kas çalıştırıldığından tenis oynayamadım. Ata binmem de yasaktı. Çünkü önce kaslarınızı sonra fiziğinizi korumak zorundasınız. Yine de çok aktiftim, yapacak bir şeyler buluyordum.

Tarif edebilmek çok mümkün değil. Bale deyince hep burnum sızlar. Dansın bana hissettirdiği en güzel şey müziğin içinde kaybolmak, yok olmak. O yüzden her izleyişimde veya klasik müzik dinlediğimde geçmişe dönüyorum. Koptuğumu zannediyorum ama aslında asla kopamıyorum.

Özgür. Çünkü kanatlanıp uçmak gibi bir şey… Sürekli farklı karakterler ve dönemlerde, farklı ritimle, bedeninizle kendinizle koordinasyon içinde oluyorsunuz ve kendinizi aşıyorsunuz.

İzlerken, tüllerin içinde, parmak uçlarında uçan kuş gibi görebilirsiniz. Ancak yaşarken öyle olmuyor. O görüntünün arkasında zorlu bir süreç var. Bale kan, ter, gözyaşıdır. Çünkü gerçekten terinizin son damlasına, ayaklarınız kan içinde kalana kadar saatler ve günler süren provalar, mazeret dinlemez. Tüm omuriliğinizi zorluyorsunuz. Bale dünyanın en zor mesleklerindendir.

(Gülüyor) Evet. Müzikle birleşmek enteresan bir şey… Altı yıl boyunca okulda piyano çaldık. Orada başka bir dünya var. Onun içindeki tabi ki duygusallık ve hassaslığın içinize yerleşmesi kaçınılmaz hale geliyor.

Hayatımdan yaptığım işten ve hayatımın gidişatından çok memnunum. Bel fıtığım bana baleden kalan mirastır. O yüzden danstan koptum. Arkadaşlarım hala İzmir Opera Balesi'nde Türkiye'nin farklı yerlerinde çeşitli pozisyonlarda dans ediyorlar.

Benim bildiğim, bir insanın var olan yeteneği ile yol alabileceği. Yoksa herkes bir gün beş dakikalığına bile olsa ünlü olacaktır. Yeteneğin olmadıktan sonra debelenmenin bir anlamı yok.

Evet. Seçtiğiniz yolda yeteneğinizin elverdiğince ilerleyebilirsiniz ama kendinizi aşmak için elinizde farklı anahtarlarınız olması lazım. Alet çantanız ne kadar doluysa ve ne kadar fazla anahtarınız varsa kendinizi o kadar geliştirebiliyorsunuz. Bunu keşfetmekle ilgili bir derdim var. İnsanın her hangi bir konuda geliştirilebilecek bir yeteneği varsa mutlaka bunun üzerine gitmeli. Zorlamak bir şeyi "mış" gibi yapmak benim hiç sevmediğim bir şey.

Sesim hiç güzel değil o yüzden asla şarkı söylemem. Bugüne kadar da öyle bir tercihim olmadı.

Arada iş yapmamaya gayret ediyorum. Biraz ara verip kendimi dinlemek ve beklemek beni şarj ediyor. Hem işlerim konusunda daha doğru kararlar vermiş oluyorum.

Ben çok fark etmiyorum. Ne yaşadığımı ve ne hissettiğimi biliyorum. Bunu daha çok etrafımdaki insanlar hatırlatıyor. "Seni ekranda ne zaman göreceğiz" diye soranlar oluyor. Bence o talebi iyi karşılamak için arada durup dinlenmek gerekiyor. Bugüne kadar hiç unutulma endişem olmadı. 14 yıldır farklı farklı işler yapmaya devam ediyorum.

Yoo. Çünkü yaş almak güzel. Her senenin insana kattığı bir şey var. İki sene önce bir olaya karşı verdiğim tepki bile farklı. Sürekli kendimi zorluyorum. Her yılım bir diğerinden çok daha farklı geçiyor. Yılların bana kattığı her şeyi seviyorum.

Ekrana ilk çıktığımda 17 yaşındaydım. Üniversite dönemlerimde kliplerde ve dizilerde rol aldım. Seyirciyle uzun bir süre tanışıklığım var. Ben ekranda büyüdüm. Bilmiyorum ki insan belki de anne olduktan sonra değişiyordur. Kendimi bildim bileli aynıyım. Genlerden geçiyor sanırım.

(Gülüyor) Gelirken allık sürdüm.

Herkes ne yapıyorsa ben de onları yapıyorum. Yüzüme gül suyu sürüyorum. Toniğim yoksa soda ile temizliyorum. Doğal bir yaşamım var. Gizli güzellik sırlarım yok.