Teziç giderken...

Hâfız ve Hacı bir babanın evladı olup, 12 Mart ara rejim döneminde okuldan atılacak kadar solculuğuyla temayüz edip, üniversite hocalığında 12 Eylül anayasasını sürekli eleştirip, derslerine giren başörtülü öğrencilere en ufak bir eleştiride bulunmayacak kadar demokrat tanınıp; hazırladığı anayasa taslağı ile nerdeyse “İskandinav demokrasisi”ni bile kıskandırıp yıllar yıllar sonra ise “böyle bir final”e imza atmak… Bu açıdan bakınca, son 24 saattir tekaütlüğünü yaşamaya başlayan Erdoğan Teziç'in YÖK Başkanlığı dönemi, hayatının en dramatik safhasını oluşturuyor belki de.

Genç yaşta kaybettiği babasının ayakkabıcı dükkanından yola çıkıp Galatasaray Lisesi'nde müdürlük, Paris Hukuk Fakültesi'nde doktora eğitimi, Galatasaray Üniversitesi'nde Rektörlük, Paris ve Rennes üniversitelerinde Misafir Öğretim Üyeliği, TBMM'de Başkan Danışmanlığı gibi göz kamaştırıcı bir CV'nin sahibi olan Erdoğan Teziç, “YÖK'teki performansının” ortaya koyduğu üzere belki de bir “Ankara hastalığı”nın mağduru. Nasıl ki, Ahmet Necdet Sezer sadece Anayasa Mahkemesi Başkanı iken değil, Cumhurbaşkanlığı'nın ilk aylarında bile “özgürlükçü” olmasına karşılık, kısa sürede -artık kendisine ne gösterildi, ne okundu, ne söylendiyse- yasakçılığın sembol isimlerinden biri haline gelmişti; Teziç de, Sezer ve daha pek çokları gibi “Ankara dönüştürür” maluliyetine yakalanmış olmalı. Öyle olmasa; başkanlık mührünü ele geçirir geçirmez katsayıdan İmam Hatiplere, kamusal alandan başörtüsüne bir dizi sorunda bu derece “rijit” davranmazdı. Bu noktada Teziç'in en büyük şansızlığı da, “tüm zamanların en kötü YÖK Başkanı” olan Kemal Gürüz'ün halefi olmasıydı belki de. “Bundan daha kötüsü olmaz” diyen kamuoyu, Teziç'den takâtinin çok üzerinde bir icraat beklentisi içerisine girmiş, o da bu yükü kaldıramamış, en kolay yolu seçerek statükoyu korumaya kırmıştı dümeni.

Teziç'in akıllarda kalan bir başka açıklaması ise ona gelinciye kadar kimsenin “akıl edemediği” İmam-Hatiplerle ilgili “çözüm önerisi”ydi. İHL'lerin olabildiğince azaltılmasını isteyen Erdoğan Teziç, Latince, İbranice, Arapça ve Farsça öğretilecek öğrencilerin Batı'daki üniversitelerde eğitimlerine devam etmelerini önermişti!

Teziç'in “turnusol kağıdı” işlevi gören bir garip açıklaması da bulunuyor arşivlerde. “Ankara dönüştürür” hastalığına yakalanmış bir başka isim olan Mustafa Bumin -zira Anayasa Mahkemesi Başkanı olmadan önce imrenilesi bir özgürlükçü tutumun sahibiydi kendileri- başkanlığı döneminde “yasa çıksa bile türbana özgürlük tanınamaz” gibi akıllara ziyan bir açıklama yapmıştı. Erdoğan Teziç de, bu açıklamaya ilişkin görüşünün sorulması üzerine, “Anayasa Mahkemesi Başkanı kutsal gerçeği dile getirdi” demişti. Türkiye, bu haber yayınlanıp iki gün boyunca “kutsal gerçek”in ne olduğunu anlamaya çalışırken, Yeni Şafak yazarı Taha Kıvanç, bu lafı “masonluk, illuminati” bağlamını ele almıştı. Teziç ise bu açılım üzerine adeta, “eyvah, şifrem açığa çıktı” dercesine, hakkındaki haberler yayınlandıktan tam 48 saat sonra “kutsal gerçek demedim hukuksal gerçek dedim” açıklamasıyla ilginç bir tekzibin sahibi olmuştu.

Evet, “Teziç devri” kapandı. Bilimsel, idari, teknik hemen hiçbir konu, onun göreve geldiği güne kıyasla daha iyi durumda değil. İdeolojik demagojilerle üstünü örtmeye çalıştığı “üniversite gerçeği” Erdoğan Teziç'in iftihar edebileceği bir gerçek değil ama kendisi bunu dert ediyor mu acaba? İşte o meçhul…

“Genel Kurul'a 367 milletvekili katılmazsa, cumhurbaşkanlığı oylaması yapılamaz” / “(Yolsuzluktan yargılanan) Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörü Yücel Aşkın'a sahip çıkmak, Cumhuriyet'e sahip çıkmaktır.” / “Türban yasağı devam etmeli. Yargı içtihadı yasama organı tarafından değiştirilemez.” / “Rektörler Komitesi, 'meslek liseleri için katsayı uygulamasını İHL mezunlarına uygulanan engelin aşılması' olarak ünlenen, kararı, kesinlikle benimsememiştir. Kararın gerçekleştirilmesi için girişimde bulunulması halinde bütün gayretleri sebatla sürdüreceğini ve yaklaşan ÖSS'de bu konuda değişiklik yapılmayacağını kamuoyuna açıklamayı bir görev bilir. Amacın, imam hatiplere doğrudan üniversite yolunu açmak olduğu açıktır.” / “Yeni anayasa hazırlığının bir partinin görüşü olarak ortaya çıkması sürecin demokratik olmadığı sonucunu doğurmaktadır. İzlediğiniz yol demokratik değilse, içerikle ilgili endişe meydana gelir. Anayasa çalışmalarına hemen ara verilmeli.”