Türban ya da başörtüsü! Adını sen koy şeklini bana bırak

Son günlerde gündemimize yeniden oturan 'Türban' tartışmaları, karşılıklı yemek tarifi gibi verilen bağlama şekilleri muhafazakar insanları rahatsız eder oldu.

Dinimizin emrettiği başörtüsü, aslında bunu kullanan kadınların tercihlerine göre şekillenen bir kumaştan ibaret. Başımıza örterken tasarladığımız başörtme şekliyle, herhangi bir kumaşla tasarladığımız elbise modelinin arasında hiçbir fark yoktur. Orada as olan emri yerine getirmektir. Adına ne derseniz deyin tartışılan Müslüman kadının örtünme özgürlüğüdür.

Üniversite kapılarında kızlarımız, ne şekilde örterse örtsünler içeri alınmadılar. Bir çoğu, tahsillerini yarım bırakmak zorunda kaldılar. Şimdi çıkmışlar tekrar ahkam kesiyorlar. Bu kızlarımızın mağduriyetleri yanlarına kar olarak kaldı.

Başörtüsü şekillerini siyasi simge diye algılayanlar yanılıyorlar. Zaman içinde farklı farklı modelleri kullana geldik. 6 Ekim Çarşamba günü Sabah Gazetesindeki köşesinde Hıncal Uluç da bu konuya değinmiş. Türbanla başörtüsünün tarihteki oluşumunu kullanılış biçimlerini anlatmış. Sıkma başı tercih edenlerin orta ve üst sınıf mensubu kızlar olduğuna değinmiş. Bu kızların, gecekondu semtlerinde oturan, hademelik yapan veyahut temizliğe giden kadınlarla bir örnek olmak istemedikleri için tercih ettikleri bir burjuva modeli olduğunu yazmış. Lakin oda yanılıyor. Dışarıdan ancak bu kadar anlaşılabilen bir durum için Hıncal Uluç'u suçlamıyorum. Yinede bazı köşe yazarlarına ve siyasetçilere nazaran konuyu iyi incelemiş.

Orta ve üst sınıf kadınların birçoğu yeniden moda olan önden bağlama şeklini tercih ediyor. Dediğim gibi bazen öyle bazen böyle. Modası değişen başörtme şekilleri, sadece kadınların tercihleriyle oluşuyor. Farklılıklar takva noktasında ortaya çıkıyor. Takva sahibi kadınlarımız başörtülerini omuzlarından aşağıya sarkıtarak örterken bazı genç kızlarımızda mendil modeli diye küçücük bağlanan bir şekli moda haline getirdiler.

Bir başka grup kadın fular dediğimiz, uzun başörtüleri şöyle bir başlarına dolayıp bırakıyorlar. Bir dönem iğneyle sıkılaştırdığımız örtülerimiz şimdi başımızdan düşecek kadar salaş örtülüyor. Son zamanların burjuva modeli olan fular, Hıncal Uluç'un gözünden kaçmış olsa gerek.

Birileri iğneyle tutturulan başörtüsünü siyasi simge diyerek ortalığı ayağa kaldırmıştı. Şimdi korkulacak bir şey yok. Çünkü iğneyle tutturma modası da yok.

Zaten tüm giyim tercihlerimiz zaman içinde evrilirken, kıyafetimizin bir parçası olan başörtümüzün, değişmeden kalmasını beklemek veya bir modelin üzerine diretmek ne kadar uygulana bilir oluyor ki. Takva sahibi kadınlarımızı tenzih ederek söylüyorum ki nefis değişikliklere yenik düşüyor. Ancak tartışılan dini gereklilik değil. Mevzu örtülüleri görmek istedikleri ' Köylü Kadını' şekliyle muhafaza edebilme çabasıdır.

Sözün özü, kadın her daim kadın. Bazen öyle bazen böyle örtünüp emri yerine getirmeye çalışıyor. Her dönemin modasına kadınca duygularımızla yenik düşerek ayak uydurmaya çalışıyoruz. Farklı modelleri kıyafetimize uyduruyoruz. Başörtülerimizin bağlanma şekilleriyle uğraşıp zaman harcayacaklarına bir an evvel özgürlüğümüzü versinler.