'İhtiyacınızdan artanı verin'

İslâm hukukunda infakın kapsamı oldukça geniş. Aile reisinin bakmakla yükümlü olduğu kimselere harcama yapmasını kapsadığı gibi; diğer yoksul ve muhtaçlara yapılan zekât, sadaka ve benzeri yardımları da içine alıyor. Kur'an-ı Kerîm'in pek çok âyetinde, varlıklı müminlere "Allah yolunda infak" tavsiyesinde bulunulurken Allah yolunda harcayanlar övülüyor. Sahip oldukları malları sadece Allah rızası için dağıtanlar takva sahipleri arasında gösteriliyor. Ömer b. Abdülaziz, yoksullara bol miktarda şeker dağıtırken sebebini soranlara verdiği 'Çünkü ben en çok şekeri severim' şeklindeki cevabı dağıtılacak olan malın niteliğine ilişkin pek çok şey söylüyor. Dağıtılan malın, sahip olunlar içinde en iyisinden olmasının mükafatının özel olduğu yine Kur'an-ı Kerim'de vurgulanıyor. Zekât gibi miktarı belirli yardımlaşma hükümleri gelmeden önce, Ashâb-ı kiram yoksullar için ne kadar harcayacaklarını bilmiyorlardı. Muaz b. Cebel ile Sa'lebe Hz. Peygamber'e "Kölelerimiz ve hısımlarımız var. Bunlara malımızdan ne şekilde ve ne miktarda harcayalım" diye sorduğunda şu ayet inmişti: "Ey Muhammed! Sana, hangi şeyi nafaka vereceklerini sorarlar. De ki: "İhtiyacınızdan artanı verin" (Bakara, 2/219). İnfakla ilgili şu ayetler de bu konunun önemini gösteriyor: "Ey iman edenler, kazandıklarınızın ve sizin için yerden çıkardığımız ürünlerin en helâl ve iyisinden Allah yolunda harcayın " (Bakara, 2/267) "Mallarını Allah yolunda harcayanların hâli, her başağı yüz daneli yedi başak bitiren bir tohumun hâli gibidir. Allah dilediği kimseye daha kat kat verir. Allah'ın ihsanı çok geniştir. Her şeyi hakkıyle bilendir" (Bakara, 2/261).