Büyük bir hizmet ve Demirel"in "sorumluluk ve sorumsuzluk hali"

Memlekette güzel şeyler de oluyor; memur maaş artışlarına, "sosyal güvenlik reformu"na, uluslararası tahkim yolunun açılmasına ve tabii başörtülü gazetecilere sarı basın kartı verilmemesine bakıp, Çetin Altan''ın sık kullandığı bir deyimle, "enseyi karartmaya" gerek yok! Arkasında son derece güçlü bir Meclis çoğunluğu bulunan hükümetimiz gece gündüz demeyip çalışarak ülkemiz için hayatî öneme sahip bazı kanun değişikliklerini hızla gerçekleştiriyor. Örnekse işte son örnek: Türk bayrağının kamu kurum ve kuruluşlarında sürekli çekili kalmasını öngören kanun değişikliği. Doğrusu bu büyük "reform"un tam sırasıydı. Tamam kabul, memlekette birçok şey ters gidiyor; ama artık Türk bayrağının "nerelerde daimi olarak çekilmeyeceğini, hangi kapalı yerlere konulacağını, nerelere fon olarak takılacağını veya asılacağını" çok daha net bir biçimde bileceğiz. Az şey midir? Benim özellikle ilgimi çeken düzenleme, "nerelere fon olarak takılacağı veya, asılacağı"nın açıklığa kavuşturulması oldu. Bakalım bayrağımızın "fon" olmasıyla ilgili olarak "bayrak reformu" ne yenilikler getirecek. Yeni düzenlemeye göre bayrak artık inmeyecek, yani resmi kurumların önünde cuma mesai bitimi ve pazartesi mesai öncesi yaşanan bayrak törenleri tarihe karışacak. Yerinde bir karar; hiç değilse bundan böyle Tansu Çiller''in hafta sonları hükümet meydanlarında düzenlediği mitinglere katılanlar, konuşmacı "Bayrak İnmez, Ezan Susmaz" diye gürlemeye başlayınca kaş göz işaretiyle bayraksız gönderi işaret etmeyecekler. Meclis''ten son sürat çıkıp Resmi Gazete''de yayınlanarak yürürlüğe giren bu kanun değişikliği ile ilgili olarak şu soru da ister istemez akla geliyor: İşi başından aşmış hükümet nasıl oldu da önceliği bu kanun değişikliğine verdi? Sanıyorum bu sorunun cevabını hükümetin ikinci büyük ortağının, yani MHP''nin kararlı tutumunda aramak gerekir. Bırakın "sosyal güvenlik reformu"nu, tahkimi filan, üniversite öğrencilerinin başörtüsü meselesinde bile bir varlık gösteremeyen bu parti çözümü herhalde "bayrak reformu"nda buldu! Kısmetse önümüzdeki seçimlerde seçim beyannamelerinde okuyacağız: "Rengini şehit kanlarından alan Türk bayrağının kamu kurum ve kuruluşlarında sürekli dalgalanmasını biz gerçekleştirdik...." Ben "devlet terbiyesi"nin dışına çıkmadan verilen büyük hizmet diye buna derim!

***************

Radikal''in verdiği tabloda apaçık görülüyor ki, ülkedeki sosyal güvenlik sistemini çökerten kişi Cumhurbaşkanı Demirel''dir. Demirel''in emeklilik yaşına üç müdahalesi var. 1965''de emeklilik yaşını 55-60''a, 1969 ve 1992''de ise (arada Özal''ın 55-60''ı var) 38-43''e düşürmüş. Demirel bu yıllarda Başbakan; yani Anayasa''nın bugünkü sıfatıyla ilgili olarak sıraladığı "Sorumluluk ve sorumsuzluk hali" gibi bir koruma altında değil. Başbakan, yani her icraatından düpedüz sorumlu. Sosyal güvenlikle ilgili sorumsuz politikaları ("popülist"mi, yoksa daha doğru olarak "egoist" mi bilemiyorum) işte bu sorumlu olduğu yıllarda uyguluyor. Sorumsuz politika diyorum, çünkü getirdiği yeni düzenlemelerin gerçekten hiçbir rasyonalitesi yok. Örnek: Adnan Menderes 1950''de Başbakan olunca emeklilik yaşını 60-60''a düşürüyor. Düşünün, yarım yüzyıl önce ve Türkiye''de yaş ortalamasının nerelerde olduğu bir dönemde. Oysa Demirel ne yapıyor? 1965''de 55-60''ı başladığı emeklilik yaşını aşağı çekme harekatını 1992''de 38-43''e kadar götürüyor. Ülkedeki ortalama yaşam süresi uzadıkça Demirel emeklilik yaşını aşağıya çekiyor! Pekiyi o zaman, "Madem öyleydi, 1965''de emekli olmak için 55-60 yaşlarını beklemek zorunda olanların ne günahı vardı?" diye sormak meşru değil mi? Bakalım Demirel şimdi ne yapacak? Kendisinin bugün, Büyük Türk Sosyal Güvenlikçisi Yaşar Okuyan''ı yürekten desteklediğini biliyoruz. Ama bence yine de bekleyip görmemiz gerekir. Belki de hepimizi şaşırtacak bir karar alacak. Niçin olmasın? Sorumlu bir başbakanken sorumsuz bir sosyal güvenlik politikasında yıllarca ısrar eden Demirel, büyük ölçüde sorumsuz bir Cumhurbaşkanı''yken sorumlu bir geri çevirme kararı niçin almasın?