Gazze'de üç maymuna karşılık lobi şantajı mı

Gazze'de insanlık suçu işleniyor... Gazze'de insanlık dramı yaşanıyor... Gazze'de bebeler öldürülüyor... Gazze'de insanlık katlediliyor... Gerekçesi ne olursa olsun, bugün Gazze'de yaşanılanları anlatmakta için kelimeler aciz kalıyor.

İşlenen insanlık suçuna karşı ileri sürülen bahane çok: “HAMAS, fırlattığı roketlerle İsrailli çocukların can güvenliğini tehdit ediyor...” “İsrail'i HAMAS tahrik etti, yapmamalıydı...”

İsrail tarafının bu operasyon için aylardır hazırlık içinde olduğu, hatta HAMAS'ın ateşkesi sürdürmek istediği ancak İsrail tarafının bunu kabul etmediğine dair peş peşe haberler yayınlanıyor. Varsayalım hiçbirisi doğru değil bunların ve doğru olan HAMAS'ın ateşkesi bozduğu, İsrail tarafına roketler atarak çocukların can güvenliğini tehdit ettiği olsun. Gazze'de işlenen vahşeti açıklamaya yeter mi bunlar?

Beyaz Saray'da son günlerini geçirmekte olan George W. Bush, en başından beri İsrail'den yana açıkça taraf, hatta işlenen vahşete ortak olmuş durumda.

Dışişleri Bakanı Rice ve bakanlığının sözcüleri yaptıkları her açıklamayla vahşet işleyenleri daha da cesaretlendirdiler. Kara operasyonunun başladığı günün gecesi acil toplanan BM Güvenlik Konseyi'nden bir açıklama yapılmasını bile engelledi Washington yönetimi.

Beyaz Saray'ın halefi Barack Obama (göreve geldikten sonra ne diyeceği en azından şimdilik meçhul ama İsrail'i yaptıklarından dolayı kınamayacağı da kesin) dış politikada iki seslilik olmasın diye tek kelime etmiyor. Gazze'deki BM Okulu bombalanıp onlarca çocuk ölünce “sivil kayıplardan duyduğu derin endişeyi” dile getirmekle yetindi Obama.

AB suçlu olarak HAMAS ilan etmiş durumda... Arap liderleri ölüm sessizliği içinde... Mahmud Abbas'a ne demeli! Abbas bile Mısır'da yaptığı açıklamadan sonra Fransa Cumhurbaşkanı ile yaptığı ortak basın toplantısında da “Olacaklar konusunda uyardık” diyerek HAMAS suçlamadı mı?

Tüm dünya Gazze'de işlenen vahşeti seyrederken kayda değer tek ses vatandaşı-iktidarı-muhalefetiyle Türkiye'den yükseliyor. Venezüella Devlet Başkanı Hugo Chavez'e haksızlık yapmayalım. Televizyonda yayınlanan açıklamasında İsrail'in yaptıklarını “Holocaust'un ta kendisi” diye nitelendirdi Chavez.

Ankara, daha doğrusu söyledikleriyle özellikle Başbakan Erdoğan, yine topun ağzına konulmuş durumda. Kendi üsluplarınca verip veriştiriyorlar.

Vahşetin emrini veren İsrailli yetkililerle birlikte dışarıda ve içerde kalabalık bir koro Başbakanı duygusallıkla suçluyor. “Erdoğan duygusal davranıyormuş, politika duygusallık kaldırmazmış, HAMAS'ın hamiliğine soyunmuş, Arap dünyasının yeni lideriymiş, izlediği yol Filistinlilere fayda getirmezmiş...” Yakıştırmaların, nitelendirmelerin sonu yok...

Ankara'ya işlenen insanlık suçu karşısında üç maymunu oynamayı akıl veren bazı kalemler var ki, akıllara ziyan! Özetle söylenen şu: “Yarın öbür gün yeni bir Ermeni tasarısına karşı Musevi lobisinin desteğini unut. Yani Ermeni tasarılarına karşı Musevi lobisinin desteğini görmek istiyorsan Gazze için üç maymunu oyna...”

Filistinli bebeklerin kanına karşı Ermeni tasarıları için Musevi lobisi desteği ha! Doğrudur, politika duygusallık kaldırmaz hele dış politika hiç.

Ancak bebeklerin kanı üzerinden elde edileceği zannedilen politik destek hangi ahlak anlayışına sığar, hangi vicdanla açıklanabilir! Ermeni tasarısına başta destek veren, sonra yaptıkları açıklamalarla geri adım atmış gibi gözüken Musevi lobisi, sonraki süreçte Türkiye'ye gerçekte ne kadar destek verdi?

Obama'nın zafer kazandığı 4 Kasım seçimleri sonrası hem Türkiye'yi Obama'ya şikayet eden hem de Ankara'ya Ermeni meselesi konusunda (bu noktada kuşkusuz iyi niyetli ama yüzeysel olmaktan öteye geçemeyen) akıl veren kimi yaklaşımlar okumuştuk.

Kapatma meselesi de dahil Türk demokrasisinin önüne tüm takoz koyma çabalarına rağmen gözden kaçırılmaması gereken nokta şudur: Türkiye özellikle son birkaç yıldır sorunlu olduğu tüm alanlarda büyük bir 'değişim'i yaşıyor.

1915 olaylarında masum değildir Türkiye. Tarihiyle hesaplaşmayı gerektiren çok büyük talihsiz bir olayı yaşamıştır. Tarihiyle mutlaka yüzleşmesi gerekmektedir.

Ancak bugün tarihle yüzleşmekten kaçan aydınıyla, siyasetçisiyle, mevcut iktidarıyla Türkiye değil, özellikle Amerika'daki diaspora Ermenileridir.

Türkiye Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve Ermenistan Devlet Başkanı Serj Serkisyan'ın öncülüğünü yaptığı açılım Türkiyeli ve Ermenistanlı aydınların girişimleri ile daha da anlam kazanmıştır. Türkiye Ermeni çamaşırını yıkamaya başlamış, Ermenistan ise en azından o çamaşırın başına geçmiş durumdadır.

Seçim kampanyası sırasında “Ermeni soykırımını tanıyacağı” sözünü vermiş Demokrat lider Obama bugün ABD'ye başkan seçilmiş, üstelik Demokratlar Kongre'de çoğunluğu sağlamıştır. Başkanlarının verdiği sözün etkisiyle hareket edecek olan Kongre'ye bir Ermeni soykırım tasarısının gelmesi halinde geçmesi çok kuvvetle muhtemeldir. Ancak, görüldüğü kadarıyla Ankara bu korkuyu aşmış durumdadır. Yaptığı açılımlarla ABD ile ilişkilerinde her zaman en üst sıralarda yer alan Ermeni konusunu Türk tarafı, öncelikli gündem maddesi olmaktan çıkartmaktan yana görünmektedir.

Bir süredir daha sağlıklı bir zemine oturan ABD-Türkiye ilişkilerini, yeşeren Türkiye-Ermenistan açılımlarını ve yakın vadede bölgeye yönelik olumlu gelişmeleri sekteye uğratabilecek adımı atıp atmamak, yeni Washington yönetimine kalmış bir iştir.

Bugün için kayıt düşülmesi gereken not şudur: Türkiye'nin yıkamaya başladığı çamaşırı Filistinli bebelerin kanıyla kirletmeye kimsenin hakkı yok!..