Gençler spor yapamıyor, çok yaşa 19 Mayıs!

Başlıktaki iddialı yargıya varmamı sağlayan, Hayrunnisa Gül''ün üç yıldır gerçekleştirdiği “81 İlden 81 Yıldız” adlı sosyal sorumluluk projesinin resepsiyon davetine katılmak üzere bulunduğum Köşk''te edindiğim izlenimler, duyduğum şikayetlerdi.

Proje, öğrencilere moral motivasyon temin etme bağlamında çok anlamlı. Denilir ki, Hayrunnisa Gül, 76 milyonluk Türkiye''nin, Avrupa''daki İstanbul''dan bile daha az nüfusa sahip ülkelerin spordaki başarılarına erişememesinden duyduğu rahatsızlık üzerine böyle bir sorumluluk projesine girişmiş. Hatta, Türkiye''nin 81 ilinden hem sporda hem de derslerinde başarılı olmuş “yıldız”ların mektuplarının yeraldığı proje kitabındaki kendisine yönelik “anneciğim” hitapları gösteriyor ki, Hayrunnisa Hanım, böylesi bir projeye girişmekle kalmamış, kuru bir bursla da yetinmemiş, herhangi bir sorununda kendisine direkt ulaşabilen öğrencilerle bizzat kendisi ilgilenmiş.

Gelgelelim, projenin, “derslerinde ve sporda başarılı olan öğrenciler” önşartı, gözüme neredeyse bir oksimoron gibi gözüktü. Çünkü kesintisiz eğitim nedeniyle güzel sanatlar ve spor liselerinin, meslek liselerinin, imam hatiplerin ortaöğretim bölümleri tarihe karışmış durumda ve spora gönül vermiş öğrenciler, kesintisiz eğitim nedeniyle hem ortaokul derslerini, hem de sporu bir arada götürmek zorunda. Takdir edersiniz ki, erken yaşta başlanması gereken profesyonel spor, ciddi zaman ve efor sarfetmeden, hobi kabilinden yapılabilecek bir etkinlik alanı sayılmaz.

Bu çocukların ikisini birlikte götürmesi imkansız mıdır? Değildir elbette, nitekim 81 İlden Çankaya''ya gelmiş 81 yıldızın bu başarının canlı örnekleri olduğu ortada. Gelgelelim, o kadar zor bir iş ki bu, başarabilenler “yıldız” sıfatına nail olmakta.

Resepsiyonda tanıştığım, 14 yaşındaki kızı eskrim dalında Avrupa çapında 2. olmuş bir baba şöyle bir durumu aktarıyor mesela: “Çocuğum yurtdışı müsabakalara katılmak üzere Avrupa''ya gidebiliyor ya da yurt içinde kamp amacıyla, okuldan sözgelimi iki hafta izin almak zorunda kalabiliyor. Spor dallarının pek çoğunun müsabaka dönemi, okul sezonuyla çakıştığı için pek çok sporcu gencin durumu aynı. Kamptan döndüğünde iki gün sonra matematik sınavı olduğunu öğreniyor. Çalışamadığı için başarısız oluyor, insanüstü bir çaba gösterse dahi okul başarısı asla istenilen seviyeyi tutturamıyor. Evet, okullar izin konusunda sıkıntı çıkarmıyor. Ama bu yeterli değil, çocuk derslerinden geri kalıyor, spor ya da başka alanlara yönelen çocukların ikisini bir arada götürmesi neredeyse imkansız hale geliyor.”

Aynı baba, ancak ortaokulu bitirdikten sonra yani 15 yaşında filan spor akademisine gitme hakkı olan sporcu gençlerin yüzde 90''ının okuldaki derslerinden geri kalmamak için sporu bıraktığını söylüyor.

Sözkonusu durumun sebebini hepimiz biliyoruz, değil mi: Kesintisiz eğitim.

Atatürk''ün zeki, çevik, ahlaklı sporcu gençliği, sırf imam hatiplerin önü kesilsin diye çıkarılmış kesintisiz eğitim nedeniyle spor yapamıyor yani. Ve bunu Atatürkçülüğü kimselere bırakmayan, O''nun açtığı yolda, kurduğu ülküde, gösterdiği amaçta yürüyeceğine and içip, içtirip, bir yandan da askeri vesayet isteyen statükocular yaptı, yapmaya devam ediyor.

Öğretmenler de durumdan şikayetçi, bir ilin Milli Eğitim müdür yardımcısı, “Eğitimin zorunlu olmasına itirazımız yok, hatta 12 yıl zorunlu olsun ama 5+3+4 şeklinde olsun. Olsun ki, özel yeteneği, spora tutkusu ya da güzel sanatlara ilgisi olan çocuklarımız çok geç olmadan ilgi duydukları alana yönelebilsin. Avrupa, yüzde 65 meslek lisesi eğitimi veriyor gençlerine. Türkiye''de ise meslek liselerinin genel liselere oranı yüzde 30''a yüzde 60 civarında. Branşlaşma olmadığı için milyonlarca genç üniversite kapılarında bekleşiyor.” diyor.

Keşke sadece o kadar olsa. Üniversite sınavlarında bekleşenler bile eşit şartlarda değil. Meslek liselerine uygulanan katsayı zulmü hala bitmiş değil çünkü. Milli Eğitim Bakanlığı gençler karşısında adil olmaya çalıştıkça, katsayıyı düşürmek için adım attıkça davalar açılıyor ve açılan bu davalar gençler aleyhine sonuçlanıyor bir kez daha ve bir kez daha. Katsayı oranı görece düzeltilmiş olsa da sıfırlanmış değil ve adaletsizliğin büyüğü küçüğü olmayacağına inananlar için de, bu yeterli değil.

Ben kendine Atatürkçü diyen vesayetçi statükocuların zeki ve çevik olmalarını beklentisinde hiç olmadım ama biraz olsun ahlaklı olabilirler. Gençlere karşı bir parça daha merhamet duyabilirler. Sizce de öyle değil mi?

Geçtiğimiz Salı günü (17.05.2011) yazdığım ve AK Parti''nin reklam filmlerinde başörtülü kadınlara yer verilmeyişini eleştirdiğim “Yılmaz Özdil ve Başörtüsü” başlıklı yazı oldukça geniş bir çevreden yankı buldu. Bunlar arasında, İstanbul ve Ankara''daki örtülü kadınların da bulunduğu reklam afişleri ve bilboardları hatırlatan ciddi yekundaki okura, makalemde özellikle TV''lerde dönen reklamlardan sözettiğimi belirtmem gerekiyor.

AK Parti''nin seçim kampanyasını yürüten ekibin başı, Başbakan''ın da İletişim Danışmanı olan Erol Olçak da sözkonusu yazı nedeniyle aradı. Olçak, seçim kampanyasının 11 farklı reklam filmi olduğunu ve bu filmlerin yarısından çoğunda da başörtülü kadınların yeraldığını söyledi. Özetle, “Afiş ve billboard''larda olduğu gibi TV''ler için çekilen kampanya filmlerinde de gözüken vatandaşların hepsi gerçekten sözkonusu hizmetleri almış ve kampanyada yeralmayı kabul etmiş vatandaşlarımız oldukları için, örtülü kadınlar da, örtülü olmayanlar da bu filmlerde yeraldı” diyen Olçak, reklam filminde oynamak isteyen vatandaşları herhangi bir eliminasyon ya da oran hesabı işlemine tabi tutmadıklarını ekledi.

Bu durumda, örtülü kadınların olmadığı tüm kampanya filmleri bana denk gelmiş demek ki...