Bir nokta koymanın zamanı gelmedi mi?

Fon krizinin adlî, iktisadî, siyasî boyutları var.

Kriz ortaya çıktığı andan itibaren yargı devreye girdi; süreç ilerliyor. Şu ana kadar 123 kişi tutuklandı, hakkında işlem yapılanların sayısı 450’ye yaklaştı.

Adalet Bakanı Akın Gürlek, fon soruşturmasında organize bir piyasa dolandırıcılığı ve suç yapısının tespit edildiğini söyledi. Yani krizin adlî boyutu bir süre daha gündemde olacak.

Krizin iktisadî boyutu ise can yakmaya devam ediyor. Mağduriyetler giderilmiş değil. Para piyasalarında tünelin ucunda ışık henüz görünmüyor. Krizin Türkiye’ye maliyeti 100 milyar doların üzerinde öngörülüyor. Ekonomi bürokrasisindeki istifalar, yeni atamalar, görevden alınması beklenenler belirsizlikleri daha da artırıyor.

Meselenin siyasî boyutu da bir o kadar karmaşık. Krizin siyaseten yönetilebildiğini söylemek zor. Ortada bir iletişim stratejisi de yok.

Fon meselesi ortaya çıkalı yaklaşık 2 ay oldu. Bu 2 ay içinde, fon dolandırıcılığının ürettiği doğrudan maliyet dışında belirsizlikler nedeniyle ortaya çıkan büyük de bir dolaylı maliyet var. Kaos görüntüsü ve puslu havada, kriz fırsatçılarına gün doğdu. Herkes kendi şahsi hesabını görmenin peşinde. Medya ve sosyal medya üzerinden kişiler, gruplar, klikler birbirlerine operasyon çekiyorlar. Eski dosyalar açılıyor, küllenmiş hesaplar açığa çıkıyor, kabuk bağlamış yaralar deşiliyor. Kimin kimle husumeti varsa ismini dolaşıma sokuyor. Temiz insanlar töhmet altında kalıyor, kirli insanlar bu kaotik ve puslu ortamda kendilerini saklıyor. Konuyla uzaktan yakından ilgisi olmayan isimler üzerlerine atılan iftirayı temizlemek için canhıraş çabalarken, konunun doğrudan sorumluları namertçe saklanmayı sürdürüyorlar. Başta FETÖ olmak üzere Türkiye üzerine dezenformasyon yapan odaklar var güçleriyle puslu havada sağa sola ateş ediyorlar. Ak ile kara, sap ile saman daha fazla birbirine karışıyor.

Bu kaotik ve puslu hava milletin tamamını, elbette AK Parti seçmenini ve teşkilatını da etkisi altına alıyor. Dedikodular, söylentiler, komplo teorileri umutları kırıyor, şevki, gayreti, samimiyeti hırpalıyor.

Bırakalım adlî süreç kendi mecrasında ilerlesin; ancak meselenin ürettiği iktisadî ve siyasî maliyete artık bir “dur” demek gerekiyor. Zira süre uzadıkça maliyet artıyor.

Kastım elbette gündemin yapay yollarla değiştirilmesi değil. Fon meselesinin tamamen doğal yollarla Türkiye gündemini artık terk etmesi gerekiyor. Bu da ancak “mağduriyetlerin giderilmesi” ve “siyaseten de hesap sorulması”, yani temizlik, arınma yollarıyla mümkün olabilir.

Mağduriyetlerin giderilmesi yönünde açık, net bir plan, bir takvim ortaya konulabilir.

Siyaseten hesap sorma konusunda ise aslında çok önemli adımlar atıldı. Siyasi tarihimizde bugüne kadar 4 eski bakan tutuklanmış. Fatma Betül Sayan Kaya, hem de mensubu olduğu parti iktidardayken tutuklanan ilk bakan olmuş. Bu tutuklama, krizin siyasi boyutuyla mücadelede zirve olması gerekirken, arenadaki seyircilerin “kan ve kurban” beklentisi tatmin edilemiyor. Haksız değiller. Zira süreç yönetilemiyor, şüpheler ortadan kalkmıyor, söylentiler sona ermiyor.

Daha fazla gecikmeden, toplumu ve vicdanları rahatlatacak adımlar hızla atılmalı. Bu mesele, üstü örtülmeden, karartılmadan, perdelenmeden bir nihayete artık ermeli. Daha önce de ifade ettiğimiz gibi: Bu cenaze artık kalkmalı. Türkiye’nin çok önemli meseleleri var; siyaset ve toplum enerjisini çok daha kritik meselelere yoğunlaştırmalı.

Türkiye her gece fonla yatıp her sabah fonla kalkamaz; enerjimizi tüketen bu krize artık bir nokta konulmalı ve Türkiye yoluna devam etmeli.