TRT 2 dokuz yıllık aradan sonra yeniden seyirciyle buluştu ve seyirciden olumlu tepki aldı. Bu vesileyle yıllardır kapalı olan televizyonumun düğmesini açmış oldum.
Bir zamanlar kültür sanat dünyasında olan biteni takip ettiğimiz yegane kanal TRT’ydi. Ardından özel kanallar açıldı ama bu özel kanallarda kültür sanat etkinliklerinden ziyade eğlence ve tartışma programlarına ağırlık verilirdi. (O çok kaliteli tartışma programları özel kanalların yüz akıdır diyebiliriz) TRT 2 ise uzun yıllar kültür sanat kanalı olarak başarılı bir şekilde hizmet verdi. Benim gibi Anadolu’da doğup büyüyenler için bu programlar o kadar önemliydi ki. Zira kışları ağır geçen bir Anadolu şehrinde kitaplar ve dergiler dışında kültür sanat ortamıyla doğrudan iletişim kuracağımız başka bir köprü yoktu. Vizyona giren filmler bile altı ay sonra şehrimize gelirdi. İşte bu yüzden de ekran başında vizyona girmiş filmleri izlemeden önce o filmlerle ilgili yapılan röportajları takip eder, ekranlarda yapılan eleştirileri dinlerdik. Şehrimizin tek sinema salonunda yerli ve yabancı yapımlar nihayet vizyona girdiğinde de artık epey bir şöhrete sahip diyalogları, sahneleri izler biraz da durumumuzla dalga geçerdik. Bu bahsettiğim yıllar 90’lar elbette. Yani internet yok, cep telefonu yok...
UNUTULMAYAN PROGRAMLAR
Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanında ilk kez adını duyduğum Uçan Hollandalı operasının gösterim haberine televizyon ekranında rast gelince nasıl heyecanlandığımı unutamam. Evde herkesin uyuduğu bir saatte (bizim şehrimizde insanlar erken uyurdu) yayına başlayan Kırk Ambar programını televizyonun sesini kısarak izlediğim günleri ve o programda ilk kez İsmet Özel’i konuk olarak gördüğümdeki sevincimi de unutamam. Yine mesela Okudukça adlı programın sonunda yayınevlerinden gelen kitaplar tanıtılırken tuttuğum notları, İstanbul’u hiç görmeden beni İstanbul’a aşık eden Lütfü Akad’ın yönetmenliğini yaptığı Dört Mevsim İstanbul adlı belgeseli de dün gibi hatırlarım.
İşte bana bütün bunları yeniden hatırlatan ise seyirciyle bir kez daha buluşan TRT 2 kanalı oldu. Bu dönüşe en fazla benim gibi anısı olanlar sevindi diyebilirim. Özellikle ‘eski TRT 2’ programlarının yeniden ekranda olması içimizde hoş bir nostalji rüzgarı estirdi. Ayrıca farklı görüşlerde ve farklı yaş gruplarından isimlerin TRT 2 kanalında buluşması da kültür sanatın ortak bir dili olduğunu bir kere daha gösterdi. Seçilen ödüllü filmler listesi de ayrıca çok iyi. Ekran grafikleri ile de fark yaratan TRT 2 iki konuda daha dikkatli olabilir umuduyla onları da not düşeyim: İlki, tanıtım programlarındaki metinlerin daha kaliteli ve daha iyi bir Türkçe ile yazılması. İkincisi de güncel programların biraz daha dinamik ve fazla olması. Bir de bu programlar YouTube'a da konulsun lütfen!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.