Şair Mevlana İdris’in vefatının ardından bir araya gelen dostlarından birisi de Fas asıllı İngiliz vatandaşı Hatice Nadri ve eşi Latif Nadri’ydi. Son yıllarda Balat’ta aynı binada komşuluk etmişler. Mevlana İdris ile en son vefatından iki gün önce haberleşmişler. “ Maraş’tayım. Dönünce çay içelim” diye mesaj atmış Mevlana İdris. “Vefatına bir türlü inanamadık” diyerek anlatıyor o son görüşmeyi Hatice Nadri.
Hatice Nadri’nin Mevlana İdris ile dostluğu aslında Türkiye ve Türk sevgisine uzanıyor. 10 yıldır hem İstanbul’da hem Londra’da yaşayan ve İngiliz vatandaşlığından sonra Türk vatandaşlığı da alan Nadri‘nin hikayesi Türkiye’ye göç eden pek çok yabancının hikayesine benziyor: “Türk dizilerini severek izliyorduk. Ben de pek çok arkadaşım gibi dizilerde gördüğüm İstanbul’a gelip gezmek istedim ve turlara katıldım. Ancak İstanbul’u gördüğüm an vuruldum. Bu şehirde yaşamak, İstanbul’da bir evim olsun istiyorum dedim o an. İki ay sonra bu defa İstanbul’da ev almak için geldim ve Beyoğlu tarafında küçük bir daire satın aldım.” Bir süre Beyoğlu tarafında yaşayan Hatice Nadri daha sonra Balat tarafına taşınmış ve bu taşınmanın ardından da Türkiye ile bağları iyice güçlenmiş. “Önceleri sadece Londra, İstanbul arasında gidip gelmeyi düşünüyordum. Fakat Türk vatandaşı olmak gibi bir niyetim yoktu. İngiliz vatandaşı olarak ülkelere giderken vize başta olmak üzere pek çok hakkım var çünkü. Ancak Balat’ta ev aldığımda emlakçı Türkiye’ye yaptığımız yatırımın büyüklüğünden bahsederek kanunen Türk vatandaşı olabileceğimizi söyledi. Eşim, çocuklarım istemedi ama ben Türkleri ve Türkiye’yi çok sevdiğim için bu ülkenin vatandaşı olmayı çok önemsedim. İngiliz vatandaşlığım olduğu için çifte vatandaşlığa başvurdum.”
Evini satıp geri dönen arkadaşlarım oldu
Türk vatandaşlığına geçmek için belgelerini alıp resmi olarak başvuru yapmak için devlet kurumuna gittiğinde doğrusu pek hoş karşılanmamış: “İngiltere’de bir devlet memuru kimseyi azarlayamaz, kimse arasında ayrımcılık yapmaya cesaret edemez. Ama Türkiye’de durum çok farklı. Mesela belgelerimi götürdüğüm memur hanım yanına her gittiğimde beni azarladı. Öyle ki birkaç defa Türk vatandaşlığına geçmekten vaz bile geçtim. Ama eşim ne olursa olsun geri adım atmamı istemedi. Onun moral desteğiyle bu süreci atlattım.” Türkiye’de özellikle Müslüman yabancılara karşı genel olumsuz bir tavrın olduğunu düşünüyor Hatice Nadri. En başta da Araplara karşı: “ Benimle birlikte vatandaşlık için başvuran biri Çinli biri Rus iki kadın daha vardı. Ancak memurların onlara tavrıyla bana tavrı baştan beri çok farklıydı. Onlara gösterilen saygı ve hoş görü maalesef başörtülü Müslüman bir yabancıya gösterilmiyor” diyen Hatice Nadri . “Dizilerden Türkiye’yi görüp buraya gezmeye gelen çok arkadaşım var ancak herkes bir araya gelip sohbet ettiğinde şikayetler hep aynı. Ya kaldıkları otelde ya bindikleri takside kötü davranılmış. Bu kötü tecrübeler Müslüman Arap turisti Avrupa ülkelerine yönlendiriyor. Oysa Türkiye ile bizim ortak bir geçmişimiz var. Sadece Türkiye’yi merak ettiğimiz, turistik olarak gezip dolaşmak istediğimiz bir ülke değil, Türk halkını ve Türkiye’yi çok sevdiğimiz için buradan gönül bağı kuruyoruz. Türkiye’de yaşamaya başlayınca davranışları tutumları daha net görmeye başlıyor insan. Bu kötü tecrübeler de hepimizi üzüyor. Pek çok arkadaşım büyük bir hevesle ev aldı ancak gördüğü muameleden sonra evini satıp geri döndü.“
Türk dostlarım var
Hatice Nadri yaşadığı bütün olumsuzluklara rağmen Türkleri çok seviyor. Mahallesinde pek çok Türk ile dostluklar kurmuş. Bunlardan birisi de Mevlana İdris. “Tanıştığımız anda aramızda derin bir muhabbet oluştu vefatına kadar da bu dostluğumuz devam etti. Vefatından sonra uzun süre kendimize gelemedik. Evimizden cenaze çıkmış gibiydi” diye anlatıyor bu dostluğu. Türklerle dostluğu geliştikçe bindiği taksicinin, gittiği esnafın davranışlarındaki farkı da fark ettiğini söylüyor Hatice Nadri: “Benim yalnızken gittiğim mekanlarda gördüğüm muameleyle Türk komşularımla gittiğimde gördüğüm muamele çok farklı. Yine Arapça konuştuğumuzda gördüğümüz muameleyle İngilizce konuştuğumuzda gördüğümüz muamele de çok farklı. Mesela bir kafe sahibi ‘nasıl olsa yabancı’ diye bayat bir çayı ya da soğumuş bir yemeği rahatça önümüze koyarken Türk bir arkadaşımla gittiğimde bu kadar cesaretli davranamadıklarını görüyorum. Ya da eşimin sık yaşadığı durumlardan birisi de Arapça konuştuğunda ters davranan esnaf İngilizce konuştuğunda farklı bir tavır sergiliyor tabii ben başörtülü olduğum için bana karşı tavırlar hep aynı” diyen Nadri en çok da taksicilerden şikayetçi. Bunun da seçim öncesi üretilen seçim çalışmalarına bağlıyor. Muhalefetin Suriye göçmenleri üzerinden ürettiği nefret söyleminin bir ucunun da Müslüman yabancılara uzandığını dile getiren Nadri pek çok yabancı Müslüman gibi Erdoğan’ı çok seviyor. “Erdoğan’ın seçimi kazanması bizim için önemliydi. Yoksa Londra’ya dönmeyi düşünüyordum” diyor. Seçimlerden sonra düşman söylemler de biraz olsun azalmış.
Londra’daki muhalifleri ikna etmek daha kolay
Türk siyasetini yakından takip eden Hatice Nadri, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’a hayranlığını ise şöyle açıklıyor: “Erdoğan’ı sadece ben değil tüm Arap dünyası seviyor. Çünkü Erdoğan bizim için İslam toplumunu temsil ediyor. Filistin ya da Uygur Türkleri için İslam dünyası ne düşünüyor ise Erdoğan işte çıkıp onu söylüyor. Erdoğan’ı Avrupa’da yaşayan Müslümanlar olarak da ayrıca çok seviyoruz. Hepimizin gündeminde Erdoğan var çünkü dünya Müslümanlarının siyasi arenadaki temsilcisi kendisi.” Seçim sonuçları açıklanınca yurt dışında yaşayan pek çok arkadaşının sosyal medyada profil resmine Erdoğan’ın resmini koyduğunu dile getiren Nadri, yurt dışında yürütülen olumsuz eleştirilere karşı yine de dünya Müslümanların Erdoğan’ın yanında yer aldığının altını çiziyor ve ekliyor: “Benim Türkiye’de muhalif arkadaşlarım var onlar rahatsız olur aramızda bir tatsızlık yaşanır korkusuyla ben profilime Erdoğan’ı koyamadım. Londra’da yaşayan ve Türkiye aleyhine düşünen, muhalif arkadaşlarımı ikna edebildim ama Türkiye’deki muhalifleri ikna edemedim maalesef.”
Fas’tan Londra’ya ve oradan İstanbul’a uzanan bir hikaye
Şimdilik Türkiye’de yaşamaktan memnun olan Hatice Nadri’nin Fas’tan Londra’ya oradan da İstanbul’a uzanan hikayesini dinliyorum: “Fas’ta hukuk, Londra’da gazetecilik okudum. 40 yıla yakındır Londra’da yaşıyorum. Ama İstanbul’u ilk gördüğümde ben burada ölmek istiyorum dedim ve iki ay sonra ev bakmak için tekrar geri geldim. Türkiye’nin pek çok bölgesini dolaştım, en çok Karadeniz bölgesini sevdim. İstanbul’da ise camilerini ve Boğaz’ı çok seviyorum. Bu kadar çok camiyi ilk kez bir şehirde görüyorum. Mimar Sinan’ın tarihi eserlerinde vakit geçirmek beni ayrıca etkiliyor. Türkiye’yi gezmeye gelenler daha çok dizilerde gördükleri mekanları görmek istiyor ama ben tarihi mekanlarını çok daha sevdim. Özellikle Tarihi Yarımada’da yaşamayı ilk günden itibaren hayal ettim ve şimdi bu hayalim gerçek oldu. Yılın yarısını İstanbul’da yarısını Londra’da geçiriyorum artık.”
Erdoğan ile tanışmak istiyorum
"En büyük hayalim bir gün Erdoğan’ın kendisiyle tanışmak” diyen Hatice Nadri, kendi kendine Türkçe öğrenmiş. “Çünkü kendimi Türk gibi hissediyorum” diyen Hatice Nadri, Türkiye’den Londra’ya gidince komşularını Türk siyaseti konusunda da bilgilendirdiğini söylüyor ve ekliyor: “Maalesef Batı medyasında yazılıp çizienleri sadece takip ediyorlar ve ben Türkiye’deki siyasi ortamın Batı’da göründüğü gibi olmadığın anlattığımda çok şaşırıyorlar.”
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.