İki günlük zorlu bir yolculuğun ardından dünyanın bir diğer ucundayız. Yolculuğumuz üç ayrı uçakta, havaalanlarının bekleme salonlarında ve beş saatlik gece vakti yapılan zorlu bir karayolculuğuyla son buluyor. İşte Filipinler'in Moro bölgesindeyiz. Moro adalarında yoğunluklu olarak Filipinli Müslümanlar yaşıyor: Adanın en büyük kentlerinden biri olan Cotabato'da çoğunluğu savaşta babasını kaybetmiş yetim çocuklarla buluşacağız. Yedi kişilik ekibimizin yüzünde yorgunluk ve bitkinliğin ötesinde Allah'ın emaneti bu çocuklarla buluşmanın heyecanı ve coşkusu var.
Sabahın erken saatlerinde yola koyuluyoruz. Kente yağan sımsıcak muson yağmurlarının altından geçerek İnsani Yardım Vakfı'nın (İHH) yaptırdığı yetim yurdunda birbirinden güzel çocuklarla bir araya geliyoruz. Yetimhane görevlileri ve eşlerini savaşta kaybetmiş anneler yavrularıyla birlikte büyük bir coşkuyla bizi karşılıyorlar. Nasıl bir sıcak karşılama, nasıl bir samimiyettir bu! Sanki yıllar önce birbirinden ayrılmıs kız kardeşlerin ya da anne-baba ve çocukların yeniden birbiriyle buluşma töreni gibi. Filipinli kadınların bir kısmı sevinç gözyaşlarını saklayamıyor. Omuzlara yaslanan yüzlerdeki gözyaşları yağmurun ardından yağıyor.
Filipinler Hükümeti ile Moro Müslümanları arasında süren çatışmalar pek çok ailenin parçalanmasına sebep olmuş. Hak ve özgürlükleri kısıtlanan Moro Müslümanları, 1970'lerde başlayan bağımsızlık mücadelelerini büyük bir dirençle sürdürüyor. Kadınlarla, çocuklarla konuştukça bu dram daha belirgin olarak ortaya çıkıyor. Kimi çocuklar babalarını daha anne karnındayken kaybetmiş. Kimisinin doğum haberini babası cephede almış ve bir kez bile yavrusunu öpüp koklamadan şehit haberi gelmiş evine. Savaşın açtığı yara yetim çocukların yüzlerine sinmiş adeta. Dünyanın dört bir yanında olduğu gibi en büyük yarayı yine bu minik yürekler almış. Devletin bölgede izlediği yok etme ve demografik yapıyı değiştirme politikaları kapsamında özelikle babalarını savaşta kaybeden yetimler bütün haklarından mahrum bırakılmış. Çocukların mahsun yüzünü güldürmek için ülke içinde ne kadar büyük engeller çıksa da İHH bu çocukları makus kaderlerine terk etmemiş. İHH'nın Başakşehir Şubesi üyeleri düzenledikleri kermeslerden elde ettikleri gelirlerle bu yetimhanenin masraflarını çıkarmış. Mantılar katlanmış, sarmalar sarılmış, el emeği göz nuru dökülerek hazırlanan çeyizler satılmış işte dünyanın taa bir ucunda adını bilmedikleri ama acısını yüreklerinde hissettikleri bu çocukların yüzünü güldürebilmek için. Sonuçta geçen yıl faaliyete geçen yetimhanenin yanına yeni bir ek bina daha yaptırılmış. Yaşları 5 ile 14 arasında değişen 50 yetim için yaptırılan bu sıcak yuva onlar için çok büyük anlamlar taşıyor. Çünkü yokulluğun kol gezdiği bu bölgede baraka tipi evlerde ayakta kalmaya çalısan aileler için bu yetimlere sahip çıkmak neredeyse imkansız.
Türkiyeli hayırseverlerin yardımlarıyla yapılan yetimhanenin açılış töreninde tam bir bayram havası yaşanıyor. Önce adaklık kurbanlar kesiliyor büyük bir çoşkuyla. Ardından bahçede kocaman bir ateş yakılıyor. Adaklık kurbanlardan çocuklara ve diğer ailelere bir güzel Türk usulü etli pilav yapılıyor. Ardından yetimhane açılıyor.
Ardından yetim çocuklara alışverişe çıkılıyor. Kentin en büyük mağazasına gidiyoruz hep beraber. Çocuklar önce utanıyor. Okşanan başlar teşviklerin ardından kıyafetler seçiliyor. Mahzun yüzlerdeki sevinç görülmeye değer. Defterler kitaplar alınıyor ve öğleden sonra yetimhanede çocuklara seçtikleri kıyafetler tek tek dağıtılıyor. Balonlar havada uçuyor ve balonların uçlarına iliştirilmiş dünyanın en güzel gülüşleri bir de.
Bizim burada yetimlerle geçirdiğimiz üç günlük birliktelikte onlarda çok şey öğreniyoruz. Hayatın bütün zorluklarına rağmen içten ve sımsıcak gülümsemeyi mesela.
Dünyanın dört bir yanında yaşayan 250 milyon yetimin sesi soluğu olmak için başlatılmış bir yetim projesinin küçük bir parçası Moro.
Çocukların bir kısmı tıpkı burada olduğu gibi savaşta ailesini kaybetmiş. İşte bu çocuklara kalacak yer sağlamak ve hayata daha umutlu bakmaları için her türlü maddi ve manevi desteği vermek için İHH ekibi aylardır yollarda. Çocuklar Türkiyeli hayırseverlerin yardımıyla hem ülkelerinde açılan yetimhanelere kavuşuyor hem de burada her türlü ihtiyaçları karşılanıyor. Proje büyük, yollar uzun ama onların yüzünü güldürmek isteyen yürekler de dünyayı kaplayacak kadar kocamanlar işte!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.