Susuzluğa dayanamaz rüzgara ağzımı açardım

Ülkemizde Türk Sanat Müziği ve Tasavvuf Musikisi'nin önde gelen isimlerinden olan Özhan, Ramazan ayıyla da özdeşleşmiş bir isim. Yıllardır manevi iklimi doyasıya yaşadığımız Ramazan gecelerinde Özhan'ın pürüzsüz sesinden dinlediğimiz ilahiler ruhumuza hafiflik verdi. Ramazanlarımıza konuk olan Özhan, bu yıl da Doğan Kitap'tan yayınlanan Ses, Söz ve Sevgili kitabında kendi Ramazanlarını bizimle paylaşıyor. Hem soğuk kış, hem de kendi deyimiyle bir iki kilo terleyerek tutulan yaz Ramazanları yaşayan Özhan, çocukken susuzluğu had safhaya vardığında, ağzını poyraz rüzgarlarına açarak serinlemeye çalıştığını anlatıyor. Çarşıya bir şey almaya gittiğinde mutlaka oruç olduğunu unutan ve aldığı şeyi tadan Özhan'ın hiç unutamadığı anısı ise oruçken aniden hastalandığı, ateşi çok yükseldiği için gözünden çağlayanlar akacak kadar çok susadığı, ancak annesinin ısrarlarına rağmen bir yudum su bile içmediği gün.

Özhan'ın delikanlılığında yaz aylarına denk gelen Ramazanlarda ise günler uzamış, hava ısınmış ve iş zorlaşmış. İzmir Fuarında, İzmir'in yaz sıcağında her sahneye çıktığında bir iki kilo terleyerek tuttuğu oruçları çok net hatırladığını söylüyor Özhan. Beyazıt Sahaflar Çarşısı'nda son sahaflar şeyhi olarak andığı Muzaffer Ozak Efendi'nin dükkanındaki sohbetler de, Beyazıt Camii'nde yedi sekiz hafız tarafından okunan mukabeleler de Özhan için Ramazan'ın unutulmayanlarından. Özhan, "Muzaffer Efendi duyulmadık hikmetler söyler, zaten duygu yoğunluğu içindeki insanları mest ederdi. Bazen de yemek tarif eder, salyalarımızı silecek mendiller yetiştiremezdik" diyor. İftara gitmek için kalktıklarında ise Muzaffer Efendi "Otur" diye zılgıt çeker sonra da hepsini Beyti'ye iftara götürürmüş.

Özhan, 28 sene Süleymaniye Camii'nde fahri olarak Buhurizade Mustafa Itri'nin tertibi üzerine teravih kıldıran Muzaffer Efendi'nin arkasında teravih kıldıklarını ve imsaka kadar süren sohbetlerini şöyle anlatıyor. "Bu tertiple teravih namazı kıldığımızda yirmi rekat nasıl biter anlamazdık. İlk olarak Muzaffer Efendi'nin arkasında kıldım bu namazı ve tiryakisi oldum. Muzaffer Efendi namazdan sonra sohbete başlar, her türlü kültürden fevkalade nasipdar olmanın getirdiği geniş repertuar ile dinleyenlerin ya ağlamaktan göz pınarları kurur, ya da gülmekten kimsede hal kalmazdı. Bu iki uç arasında haller gece boyu sürüp giderdi. İmsaka yakın evlerimize döner, biraz bir şeyler atıştırıp yatardık. Ertesi gün yine aynı fasıl fakat başka lezzette."