Annelerin acısı

“Acınızı paylaşıyorum”…Bu ifâdeyi duymuşsunuzdur. Ben de defâlarca duydum, ama hiçbir zaman inanmadım. Doğrusu, geleneksel hikmetin söylediği gibi “ ateş düştüğü yeri yakar” fikrine daha yakın olduğumu söyleyebilirim. Târifsiz acı çeken insanları gördüğüm zaman bütün yapabildiğim susmak ve eğer, konuşuyorsa onu dinlemektir.