No-Doubt’u tutuyorum turuncu çocuk

10 yıl önceydi. Üst üste iki sayfa kitap okuyamıyor, okusam da hiçbir şey anlamıyordum. Her şeye koşturuyor, hemen her şeyi unutuyordum. En son bindiğim takside taksiciye zihnimi toparlayıp evimin yolunu tarif edemeyince dedim ki kendime “oğlum İsmail, sen en iyisi işinin ehli bir doktora git.”Tıbbi adı değişik tabii ama “yetişkin hiperaktivesi” teşhisi konuldu bana kabaca. 2 yıl, hani şu üniversite öğrencilerinin final dönemlerinde dikkatlerini toplamak için peşinden koştukları o kırmızı reçeteli ilacın daha ağır bir formunu kullanıp toparladım kendimi. Şimdi oturunca 100 sayfa kitap okuyabiliyor, evimin yolunu da unutmuyorum.