Türküler hâlâ çok sıcak, Neşet Ertaş fazla uzaklaşmış olamaz

Hep yolcuyuz böyle gelir gideriz

Dünya senin vatanın mı yurdun mu?

[NEŞET ERTAŞ]

Genç dostum, merhaba.

Haberleri izlediniz, Neşet Ertaş vefat etti.

Aslında... Neşet Ertaş bu dünyaya hiç gelmedi.

Yani okula gitmedi, siyasi partilere üye olmadı, takım tutmadı, ticarete atılmadı...

Ve dünyevi telaşımıza, endişelerimize, kavgalarımıza hiç karışmadı.

Bilişim çağı 21. yüzyıla sazı ve kasketiyle girdi.

Gene de her kesimden insanın sevgisini ve saygısını kazandı.

Nasıl oldu bu?

Canım kardeşim,

Neşet Bey"in türküleri, üslubu sizi çekmeyebilir.

Gayet normal.

Devlet bile onu radyoda "Kırşehirli mahalli sanatçı" diye sundu.

Hatta türkü dinlemiyor, sevmiyor olabilirsiniz.

Peki, türküler "az gelişmişliğin" müzikteki uzantıları mıdır?

Yoksa keşfe değer dünyalardan bize gönderilen ahenkli sinyaller mi?

Zevk sahibi olmak ile birtakım şeyleri beğenmek bir değildir.

Zevkler; arayarak, öğrenerek, çaba sarf ederek kazanılır.

Buna "terbiye" denir.

Sizi ilk anda ayartan melodilerle kulağınızı doldurursanız, ruhunuz sağlıksız beslenir.

Popüler müzik ile klasik müzik arasındaki farka bir bakalım:

Popüler müzik, -çoğunlukla- ortalama beğeniyi ölçü alan ve kitlesel ilgi çeken veya çekmeyi hedefleyen "işleri" kapsar. Ticari niteliği belirgindir.

Klasik müzik ise üzerinden yıllar, asırlar geçtiği halde değerini kaybetmeyen eserlerin adıdır. Sanatsal yetkinliği ön plandadır.

Popüler eserlerin derecesini anlayabilmek için, klasikleri bilmek gerekir.

Küçük bey, küçük hanım;

halk şiirimiz şaheserlerle doludur.

Halk şiiri ezgilerle, türküleşerek yayılmıştır.

Yunus Emre, Köroğlu, Karacaoğlan ve Pir Sultan Abdal"ın eserlerini okursanız şoke olacaksınız.

Kendimden biliyorum.

Yunus Emre okuyanlar; sözgelimi Ah Muhsin Ünlü şiirlerinin kıymetini daha iyi ölçer.

Şimdiye dek hiçbir romanda, çizgi-romanda ve filmde Köroğlu şiirlerindeki estetik şiddete ve şiddetli estetiğe rastlamadım.

Karacaoğlan, 1600"lü yıllarda imparatorluk coğrafyasındaki halklara aşkı öğretmişti.

Radyo, tv, internet, hatta matbaa yok... Bir şair, imparatorluğa mührünü vuruyor.

İnsanların dilleri çözülüyor. Sevgililer birbirlerine söyleyecekleri sözlere kavuşuyorlar...

Pir Sultan Abdal"da, V for Vendetta"nın atmosferini bulursunuz. Büyük şair; Ip Man ile Malcolm X"in karışımıdır sanki.

Neşet Ertaş, bu klasik sanat silsilesinin günümüzdeki en büyük temsilcisiydi.

Ve artık Hakk"ın rahmetine kavuştu.

Sazını kendi yapmıştı.

İçsel bir sezgiyle, bağlamasının perde düzenini değiştirmiş, ona tel eklemişti.

Akıl sır ermez bir ilhamla, dilinden bilgelik dolu mısralar dökülüyordu.

Neşet Bey"in enerjisini ve eserini; Bob Dylan, Leonard Cohen ve Tom Waits"in toplamı ve daha fazlası gibi düşünebilirsiniz.

Size "Neşet Ertaş bizdendi, onlardandı, şunlardandı" derler, diyorlar, diyecekler.

Ben de diyorum ki, kim olursanız olun, Neşet Ertaş"ın sizden yana olduğunu fark edeceksiniz.

Gözünü hırs bürümüş morukları bile insafa getiren, bağlamanın Jimi Hendrix"i, size neler neler anlatacak.

Neşet Ertaş"ın izini sürün güzel kardeşim.

Türküler hâlâ çok sıcak, fazla uzaklaşmış olamaz.