Kanamayı durdurmak mümkün

AREDA Survey’in Ekim 2026 Araştırması’na göre “Bu pazar milletvekilliği genel seçimi olsa hangi partiye oy verirsiniz?” sorusuna verilen yanıtlarda AK Parti %31,3 ile hâlâ birinci parti konumunda. AK Parti’nin oy oranı Ocak 2026’dan itibaren istikrarlı bir grafik çizmiş, ağustos ayında %35 seviyesini görmüştü.

Son iki ayda ise yaklaşık %4’lük bir oy kaybı göze çarpıyor. Aynı dönemde, temmuz ayında oy oranı %16 seviyelerinde olan Yeni Parti ise son iki ayda 7 puanlık bir artışla %23,1’e ulaşmış. CHP ve Yeni Parti oylarının toplamı bölünme öncesindekinden çok uzakta olsa da AK Parti’nin kaybettiği oyların büyük kısmının ‘Tarafsızlara’ kaydığı varsayılsa da bu eğilim mutlaka ciddiye alınmalı.

Biz “Sayın Cumhurbaşkanı, İletişim Başkanlığı ve hükûmet yönetimi krizin mühendislik alanındaki (Hard Issues / Sert Konular) süreçleri konusunda gayet başarılılar; ancak AK Parti Yönetimi’nin Krizin İletişim (Soft Issues / Yumuşak Konular) süreçlerini gerektiği gibi yönetebildiğini söylemek çok zor” dediğimizde, tabiri caizse ‘Ortodoks AK Partililer’ bizi yerden yere çaldılar… Allah’tan Sayın Cumhurbaşkanı her düzeyden her türlü eleştiriye açık olduğunu beyan etti ve bunu talep etti de sosyal linçten kurtulduk…

Ak Parti’ye yakın - uzak bütün araştırma şirketleri hedef kitleye ‘Bu pazar seçim olsa kime oy verirsiniz?’ ya da “Kendinizi hangi siyasi lidere daha yakın hissediyorsunuz’ gibi sorular yönelttiklerinde, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın açık ara önde olduğunu tespit etmeye devam ediyorlar…

Araştırmada bir de “Fon yargılamasında Cumhurbaşkanı’na yakın isimlerin soruşturulması ve tutuklanması size ne anlatıyor?” sorusu, olay topluma doğru ifade edilmediğinden, hak ettiği sonucu alamıyor: Katılımcıların %55,1’i bu adımları “bazı isimler üzerinden göz boyama” olarak nitelendirmiş. Çalışmalarda gerçek sorumlulara ulaşma çabası görenlerin oranı ise %14,8’de kalmış. Buyurun… Acaba kim kime, “bu durum neden böyle algılanıyor?” diye hesap soruyor…

Tezviratçı muhalif medyanın ve sosyal medya çığırtkanlarının dezenformasyon saldırıları tam da iletişim eksikliği yüzünden yankı buluyor ve kanama sürüyor.

Siyasi iletişim süreçlerini, özellikle şahsının vizyoner iletişim becerisi ve toplumla buluşma gücü sayesinde 24 yıl büyük bir başarıyla yönetmiş olan Sayın Cumhurbaşkanı, bunu hak etmiyor.

İstanbul ‘3 İ’nin merkezinde

İstanbul, üç ‘İ’, yani İş - İlişki - İletişim konusunda liderliği pek başkalarına bırakmak niyetinde değil. Ancak bazen fazlalıktan ağırlık noktası kayabiliyor. Herkes iklim taahhütlerini, karbon kotalarını ve COP31 Zirvesi’ni konuşurken; İstanbul Kongre Merkezi’nde kurulan son derece stratejik, hayati bir “akıl masası” az kaldı gözden kaçıyordu: TRT World Forum 2026.

Forum boyunca 43 ülkeden 150’ye yakın uluslararası konuşmacı kürsüye çıkmış. Salondaki 1000’i aşkın katılımcı arasında Kosova Cumhurbaşkanı Vjosa Osmani-Sadriu ve Malezya Başbakan Yrd. A. Zahid Hamidi gibi devlet adamlarından, Uluslararası Kriz Grubu (ICG) analistlerine; Waseda ve Kuveyt Üniversiteleri’nden akademisyenlerden Asya-Pasifik Yayın Birliği temsilcilerine kadar geniş bir uluslararası yelpaze hazır bulunmuş. Türkiye’den ise Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yanı sıra Hakan Fidan, Mehmet Şimşek, Cevdet Yılmaz, İbrahim Kalın ve Mehmet Fatih Kacır gibi ekonomi, güvenlik ve diplomasi yönetiminin tepe isimleri forumdaymış. 

Forumun bu yılki ana başlığı tek başına bile önyargıları bozmaya yeter gibi: “Merkezsiz Dünya: Kurallar Geçersiz Kaldığında Kim Liderlik Eder?” 

Forum’da özellikle Sayın Cumhurbaşkanı ile Dışişleri Bakanı Fidan’ın kuramsal ve pratik diplomasiyi harmanlayan mesajları küresel adalete dikkat çekiyordu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, uluslararası kurumların işlevsizleştiğini ve Batı’nın çifte standartlı yaklaşımını vurucu bir tespitle dile getirmişti: “Dünün reçeteleri ile bugünün sorunlarına çare bulunmaz. 81 yıl önce dizayn edilen uluslararası sistemi yakından takip ediyoruz. En başta bölgemiz olmak üzere dünyanın farklı yerlerinde cereyan eden hadiselere baktığımızda sistemin iflas bayrağı çektiğini görüyoruz.”

Küresel ticaret yolları ve tedarik zincirlerinin güvenliği üzerine konuşan Dışişleri Bakanı ise meselenin teknik değil, stratejik ve operasyonel boyutuna dikkat çekmiş: “Altyapı tek başına bağlantısallığı garanti edemez. Rotalar korunmalıdır. Çatışmalar kısıtlanmalıdır. Bu yüzden Türkiye sürdürülebilir diplomasi sağlamaya, bölgesel sahipliği korumaya çalışıyor.”

Özetle; küresel krizlerin çözüm reçetesi ve yeni dünya düzeninin esas tartışma zemini yine İstanbul’du diyebiliriz.

Emeklinin gözü kulağı Ankara’da…

Tüm dünyanın adeta pençesinde kıvrandığı, küresel ölçekte yaşanan ağır ekonomik türbülanslar ortada…

İşte tam da bu küresel fırtınanın ortasında, Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in emeklilere yönelik yürütülen teknik çalışmaya dair yaptığı açıklamalar son derece önemli...

Bugün Türkiye’de 12,3 milyon vatandaşımız doğrudan yaşlılık aylığı alıyormuş. Dul ve yetim aylığı alan kişi sayısı ise 4,5 milyon. Malullük ve diğer gelirleri alan 341 bin 492 kişiyi de eklediğimizde, toplam sayı 17,2 milyon ulaşıyormuş.

TÜİK’in nüfus projeksiyonları önümüzdeki dönemin yönünü açıkça gösteriyor: 65 yaş ve üzeri nüfus oranı 2025’te %11,1 iken; 2030’da %13,5’e, 2040’ta %17,9’a ve 2060’ta %27’ye ulaşacakmış. Yani Türkiye hızla yaşlanan bir demografik yapıya doğru ilerliyor.

Emeklilerimiz, sadece bütçeden pay alan bir kitle değil; iç piyasayı, tüketim dengesini ve toplumsal huzuru doğrudan etkileyen bir ekonomik ve sosyal güçtür. Onların alım gücündeki her değişim, esnafın tezgâhından üreticinin çarkına kadar tüm ekosistemi birebir dalgalandırır. Dolayısıyla dengeyi korumak ne kadar stratejik bir zorunluluksa, 17 milyonu aşkın emeklinin refahını temin etmek de bir devlet görevidir. Bu zorlu günlerde, devletin imkânlarını zorlayarak vatandaşının yükünü hafifletmeye çalışması şüphesiz takdire şayandır.