Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel, TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş’la 18 Kasım’daki görüşmesinin ardından, “Terörsüz Türkiye” sürecini takip edecek İzleme Komisyonu’na üye vermeyeceklerini açıkladı. “Biz bu işin içinde yokuz” dedi.
17 Kasım’daki MHP grup toplantısında “Siyaset yapmayı kürsülerde nara atmak olarak değerlendirenlerin bu durumda hayal kırıklığına uğramaları kaçınılmazdır!” diyen Sayın Devlet Bahçeli, bu tavrı elbette öngörmüştü…
Çarşamba akşamı, Murat Çiçek’in 24 TV’deki “Açık Görüş” programında bunu konuştuk.
Felsefeyle uğraşanlar, bir meseleye dört açıdan bakılabileceğini söyler: Biçim, içerik, fenomen (olgu) ve öz. Bizce pek çok tartışma ‘içerik’e saplanıp kalır. “Terörist başı villaya mı çıkacak? Yemen’e asker mi göndereceğiz? Bahçeli eskiden başka türlü konuşuyordu…” Bu çerçeveden bakmaya şartlanan, meselenin ‘öz’ünü göremez.
Bahçeli’nin şu cümlesi ise anahtarı veriyor: “Terörsüz Türkiye konusunda atılan adım zamanın ruhu ve tarihsel akıl ile doğrudan bağlantılı.” Zamanın ruhu işin içeriğidir; tarihsel akıl ise özü…
Özü görmek için iki bin yıllık bir perspektif gerekir. Roma ikiye bölündüğünde dahi merkez Konstantinopolis’ti.
Rahmetli Halit Refiğ’in “Tek Umut Türkiye” kitabının ilk 22 sayfasını şiddetle tavsiye ederiz. Refiğ, Konstantinopolis için şöyle yazar: “Jeostratejik olarak sadece Avrupa ve Asya’nın, Doğu ve Batı’nın değil, aynı zamanda Güney ile Kuzey’in, Afrika ile Rusya’nın orta noktalarında bulunuyordu.”
Batı, Truva’yı bize yıllarca bir Grek hikâyesi gibi anlattı. Oysa Refiğ’e göre “Doğu’yu temsil eden Paris eski resimlerde hep bir Frigya başlığı ile görüntülenir. Yani eski Anadolu kültürünün bir temsilcisidir.” Odysseus ise Batı’nın…
Refiğ’e “Olaylara bir filozof, sosyolog gibi bakıyorsunuz” dediğimde “Ben film yönetmeniyim, Aliciğim” derdi. ‘Bakmayı’ ya da ‘görmeyi’ değil, olayları ‘okumayı’ ondan öğrendik.
Alman Der Spiegel dergisi bile Türkiye’yi uzun süredir “bölgeler üstü güç” olarak tanımlıyor. Portekiz’in, İspanya’nın, İngiltere’nin, Fransa’nın sömürü için girdiği coğrafyalara biz iş birlikleri ve kazan-kazan ilişkileri için giriyoruz. O nedenle de mazlum ülkelerin bize bakışı çok farklı.
Bugün hem Ukrayna hem Rusya hem İran hem de ABD ile konuşabilen kim? Orta Koridor denince akla hangi ülke ve neresi geliyor?.. Türkiye ve İstanbul.
Katar’la “Ortak Savunma Anlaşması”nın Ankara değil de İstanbul’da imzalanması da bu yüzden tesadüf değildir. Ankara, bir zamanlar Almanya için Bonn neyse odur; bürokratik başkent. Asıl merkez ise Berlin gibi, İstanbul’dur.
Cumhuriyet tarihinde böylesi itibar, bir Atatürk döneminde yakalanmıştı; bir de bugün...
Peki “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözünü en iyi kim anlıyor? Yurtta sulh, iç cephenin tahkimi demektir. Terörsüz Türkiye de tam olarak budur.
Özel’e gelince… “Biz yokuz” demek kolay. Ancak tarihsel aklın kurduğu masadan kalkmak, bazen siyasetin değil, tarihin hükmüne kalır. Kürsüde nara atmakla, iki bin yıllık bir misyonu okumak aynı şey olmasa gerek…
Ayrıca PKK meselesinin barış içinde çözülmesine karşı çıkıp, başta sözde bağımsızmış gibi görünüp sonra hop diye yutulacak bir devlete dönüşmesi olasılığını teşvik edecek yaklaşımları benimseyenler, aslında bölgede hangi devletin çıkarlarına hizmet eder duruma düşerler?..
Aynı olay, iki anlatı…
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, Sözcü TV ile sozcu.com.tr’nin bağlı olduğu şirkete kayyum atadı. Ertesi sabah medyayı bu tek bir olay domine etti; ancak birinci sayfalarda en az iki ayrı hikâye vardı…
Bir yanda ‘basın özgürlüğü’ kod adıyla çizilen çerçeve… Cumhuriyet “Sansürde yeni dalga”, Karar “Sözcü’ye de kayyum geldi”. Sözcü ise “Fon kurbanı olduk!” diyerek olayı fon haberciliğine bağlamıştı.
Öbür yanda savcılığın çerçevesi: Soruşturmanın dayanağı FETÖ iddiaları. Yeni Akit “FETÖ’nün Sözcü’süne kayyım”, Akşam “Sözcü’ye FETÖ’den kayyum” başlığını kullanmışlar.
İletişim Kuramı açısından, kelime/kavram seçimi haberin kendisi kadar mesaj taşır. Okur bazen olayı değil, çerçeveyi satın alır.
Hukuki süreç yargının işidir. Okurun hakkı bellidir: İddiayı da itirazı da görebilmek ki bunun yolu, ‘yankı odası’ndan (echo chamber) çıkmaktan geçer. CHP’yi ve Yeni Parti hizbini destekleyen medyanın en güçlü analizine, siyasi görüşleriyle mutabık olmasam da Yılmaz Özdil’in YouTube programlarında rastladım…
Algı radarıma takılanlar…
Kırım’ı Rusya’ya bağlayan 19 kilometrelik Kerç Köprüsü’nü Putin, 2018’de, bir kamyonun direksiyonuna geçerek açmıştı. Avrupa’nın en uzun köprüsü, ilhakın betona dökülmüş hâliydi. 17 Kasım’da Ukrayna’nın saldırısıyla köprü ağır hasar aldı… Saldırı sonrası ayakta kalan demiryolunda trenler yeniden işlemeye başlayınca da Le Monde “Putin’in köprüsü” diye yazdı. Uzmanlara göre hasar bir yıldan kısa sürede onarılabilir. Peki sembol? Köprüler bazen taşıdığı yükle değil, taşıdığı anlamla vurulur…
Kuruluşunun 40. yılını kutlayan Türkiye Beyaz Eşya Sanayicileri Derneği etki analizi raporunu açıkladı: 1986’da yılda 1,2 milyon adet olan üretim bugün 29,1 milyon. Türkiye, dünya üretiminin yaklaşık %7’siyle Avrupa’nın en büyük, dünyanın ikinci büyük üretim merkezi. Doğrudan 141 bin, toplamda 633 bin kişinin ekmek kapısı; son 25 yılda 63 milyar dolar net dış ticaret fazlası… Ama şunu söylersek yanlış olmaz: Beko dışında sektörün büyük kısmı hâlâ başkalarının markasına kalıp döküyor…
Uzun süredir Storytel kullanıcısıyım; yolda, yürüyüşte kitap dinlemenin tadını bilirim. Şimdi bir rakip geldi: Spotify, 5 Kasım’dan itibaren sesli kitabı Türkiye’ye taşımış. 350 binden fazla İngilizce eser, ayrı bir paket (Audiobooks+) ve ayda belirli saat dinleme sınırı… Storytel’in gücü ise içeriğindeki binlerce Türkçe sesli kitapta. Yani, Türkçe kütüphane arayana Storytel, yabancı dilde ayda bir iki kitapla yetinene Spotify. Bizce asıl mesele platform değil: Aracı ne olursa olsun, yeter ki kitap dinlensin, okunsun…
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.