Düüüüt!
Bekir HazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 20/04/2009, Pazartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
atv''de Yaşamdan Dakikalar programında Fikret Otyam konuktu. Çocukluğunda yaşadığı bir olayı, o çocuksu duygusuyla kaleme alıp yayınlansın diye bir gazeteye göndermiş.
Ağabeyi kızmış ona "Sağcı gazetedir o, bir daha gönderme" diye.. Böylece sağcı ve solcu ayrımcılığı ile ilk o günlerde tanışmış.
Ağabeyini kızdıran ve gazeteye gönderilen olay ise gerçekten göz yaşartıcı. "Bizim mahallede 2 metre boyunda devasa bir adam vardı. Evlerinde suyu olmayanlara kuyulardan 2 kuruşa su taşırdı. Sırtında su yükü ile evlere giderken düüüüüt diye bağırırdı. Tren düdüğü gibi ses çıkarırdı" diyor Fikret Otyam…
Gülüp eğlenirlermiş adama bakarak. Bir gün palto yakasının altında bir madalya dikkatlerini çekmiş. İstiklal Savaşı gazi madalyasıymış o. Su taşıyarak iki paraya geçimini kazanan ve düdük gibi ses çıkaran adam, bir gaziymiş meğer.
O madalyanın öyküsü de çok ilginçti. Devasa sucu gazi cepheye geldiğinde düşmanın yoğun ateşi altında kalmışlar. Çok ölen olmuş Mehmetçik''ten. Sayıları iyice azalmış. Düşman bunu fırsat bilip hücuma geçmeye hazırlanıyormuş.
Mehmetçiklerin savunduğu cephenin yanında tren rayları döşeliymiş. Bizim sucu gazi komutana gidip "Ben tren sireni gibi öterim, düşman trenle yeni Mehmetçikler geldi zanneder, saldırıyı durdurur" demiş. İlk bakışta garip gelen bu garip isteği çaresizlik içinde kabul etmiş komutan…
Ve bizim o dev asa gazi başlamış "Düüüüüüt" diye bağırmaya. Sesi öyle gür ve tren sirenine benziyormuş ki… Düşman vagonlar dolusu Mehmetçik''in cepheye geldiğini zannetmiş. O gün savaş bizim sucu gazi sayesinde kazanılmış… Ve madalya ile ödüllendirilmiş…
Savaşa giderken tüm malını mülkünü geride bırakan gazimiz, cepheden döndüğünde ortada hiçbir şey kalmadığını görmüş… O günden sonra geçimini 2 kuruşa su taşıyarak devam ettirmiş… Ölene kadar…
Müthiş bir gerçek yaşanmış öykü. Kim bilir daha ne öyküler var. Kızım önceki gün okuluyla birlikte Çanakkale''ye gitti… Şehitlerimizi ziyaret etti. Onu çok etkilemiş, çok duygulanmış, dualar okumuş orada saatlerce…
"Baba" diyordu… "14 yaşında şehit çocuk mezarları vardı. Niye bundan haberimiz yok? Niçin onların filmi yapılmıyor? Bu kadar beceriksiz mi bizim sinemacılar" diye soruyordu…
Beceriksizlerin bir cevabı var mı acaba? Bilemiyorum sevgili kızım…
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.