Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
41

Bildirimler

Bir zarf geldi... İçinden davetiye çıktı... Bir de 33 taşlı bir tespih...Şener Şen''in başrollerini oynadığı, Kenan İmirzalıoğlu gibi güçlü bir ismin de yer aldığı “Kabadayı” filminin davetiyesiydi gelen... Film Kabadayı olunca, davetiye zarfının içinde tespih de olmalı diye düşünmüşler, racona uygun düşsün münasebetiyle...

Davete icabet ettim, filmin galasına gittim. İnanılmaz uykum vardı. Bir gece önce sabahlamıştım işlerden dolayı. Nitekim film başlamadan önce dalmışım, rüyalar gördüm. Uyandığımda beş dakikası bitmişti filmin. İzlemeye başladıktan itibaren gözlerim faltaşı gibi açıldı, ne uyku kaldı, ne rüya... Soluksuz seyrettim. Çekim açıları, kostümler, ışık ayarları vs beni hiç ilgilendirmiyor. Bunların uzmanı değilim. Ama konu ve oyunculuk itibariyle mükemmel bir filmdi.

Yıllar öncesinin kabadayıları ile bugün çete diye geçinenlerin farkı anlatılıyordu. Hele bir sahne vardı ki müthişti. Kabadayı rolündeki Şener Şen bir ayağı devlet, bir ayağı mafya içindeki pervasız çete reisi İmirzalıoğlu''na öyle bir racon dersi verdi ki, bu kadar olur...

Mafyanın, çetelerin ne kadar fütursuzlaştığı, raydan çıktığı, devlet içinde kolayca ne tür ilişkiler kurduğu, sinek öldürür gibi insanları nasıl katlettiği anlatılıyor filmde.

Mükemmel senaryo ile Şener Şen gibi dev bir isim birleşince, üzerine Kenan İmirzalıoğlu''nun o acımasız mimikleri katılınca nefes almadan izleyeceğiniz bir film çıkmış ortaya.

Ve filmde İsmail Hacıoğlu da kendisinden hiç beklemediğim bir performansla çıktı karşımıza...

Bir tarafta geçmişte kabadayılık yapmış, günahlarının vicdan azabını çeken tövbekar bir Kabadayı... Diğer tarafta yıllar sonra hiç görmediği babasının Kabadayı olduğunu öğrenen hippi kılıklı, küpeli barlarda çalışan genç Hacoğlu... Ve bu ikili arasında tanışma anının ilk günlerinde yaşanan gel-gitlerle gerilimler... Ardından küpeli hippi genç ile emekli kabadayı babası arasında başlayan duygusal yakınlaşma...

Ve dahası emekli kabadayının sekiz kişilik emekli kabadayı arkadaşları ile çetelere karşı duygusal bir mücadele içine girmeleri. Dayanışmadan en güzel örnekler... Sonrasında çetelerin racon bilmezliğinden korkan sekiz eski kabadayının arkadaşları Şener Şen''i satıp yalnız bırakması...

Gerilim ve heyecan kadar ihanetler ve duygusallık da vardı filmde...

Son yıllarda izlediğim en güzel filmlerden biriydi... Şener Şen ustayı özlemişiz...!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...