Saçma sapan şeylerin gerçek olmadığına inanmak...

Üç ses kaydı, üç konuşma…

Üçü de eski Genelkurmay eski başkanlarından İsmail Hakkı Karadayı''ya ait iddiasıyla önce internet ortamında sonra da gazetelerde yayınlandı. Paşa birincisini “küfürlü bölümler montaj” diyerek kabul etti.

AKP''nin önünü almak için yaptıklarını, 367 krizindeki rolünü anlatıyor, “eğer şu seçimlerden de başarılı olunmazsa, asker temizler bunu” cümlesiyle konuyu Genelkurmay''a ihale ediyordu.

Bu arada eski tarz siyaseti benimsemiş Erkan Mumcu eriyip kaybolurken, Karadayı ise Moda Deniz Kulübü''nde Encümen-i Daniş toplantılarına mutad olduğu üzere devam etti,15 günde bir kendisini görme şansımız oldu.

Paşa ilk salvoyu atlatmışken, ikinci dalga, ikinci bir ses kaydı geldi gündeme…

Hepimiz şaşkındık, bu kadar da olamaz dedik…

Paşa da öyle dedi;

“Çocuklar, bu saçma sapan uyduruk şeylere hakikaten inanıyor musunuz” dedi.

O sözlerin, o tavrın, o algılamanın “saçmalık” olduğu konusunda hemfikiriz de, duyduklarımızı yok mu sayacağız…

Paşa aniden döndü ve gazetecilere tekrar sordu: “Samimi söyleyin bana, olacak şey mi” dedi.

En hakiki samimi olarak “olmayacak şey” diyorum ama bu ülkede nelerin olduğunu da biliyorum.

Olmayacak şeyler hep oluyor bizde...

Peki kendi kendine mi oluyor bunlar?..

Karadayı''ya ait olduğu iddia edilen ikince ses kaydında bakın neler var;

“Cumhurbaşkanı''na, Başbakan''a mektup yazarız ama bütün imzamızla beraber atarız. 23 kişi ama her zaman herkes gelmiyor… Bakana 1 sefer gönderdik, 2 sefer, Cumhurbaşkanı''na (A. N. Sezer) ve Cumhurbaşkanı da çok mutlu oldu. Hatta ben bir telefon ettim, dedim ki, ''böyle gönderdik'', ''aaa'' dedi ''hala masamın üzerinde duruyor'', teşekkür etti ben de geldim arkadaşlara teşekkürü ilettim.”

Konuşmanın devamında “dostlar meclisi” grubundan söz ediliyor;

“Dostlar Meclisi aşağı yukarı Encümen-i Daniş gibi onun havasından tamamen farklı, fakat Encümün-i Daniş''te olan birkaç kişi de onların içerisinde” diyerek bazı isimler veriyor…

Fasıl “yemek yediren iş adamları”ndan devam ediyor.

“Üst düzeyde ve kıymetli adamlar” hem yemek yer hem konuşurlarmış…

Üstelik bunlar çok da disiplinlilermiş…

Encümen-i Daniş''te 367''yi tartışmışlar.

Paşa söz almış, bir takım izahatlarda bulunmuş “haddim değil” diyerek birilerini takdir etmiş, ardından iktidarın yaptıklarını anlatmış ve sözü Başbakan Erdoğan''a getirerek; “Ondan sonra şeyden İstanbul Belediyesi''nden gelmiş imam kökenli adamın, oraya geçiyor imam, böyle şey olur mu?” diye tamamlamış.

Paşa ikinci ses kaydı için “yüzde doksanı yanlış” diyor…

Ben elbette tamamının yanlış olmasını dilerdim…

Henüz bu iki konuşmayı hazmedememişken üçüncüsü de geldi…

Yine Karadayı''ya ait olduğu iddia edilen üçüncü ses kaydı ilk ikisini de aratacak mahiyette…

Konu yakın tarih, 27 Mayıs''tan 28 Şubat''a, hatta 27 Nisan''a darbelerin perde arkasına ışık tutan bir konuşma.

Paşa bütün darbelerde fiili olanak görev aldığını aktarıyor.

Diyor ki;

“27 Mayıs''ta Davutpaşa''daydım… Üniversiteler hükümete karşıydılar. Nümayişler yapıyorlar bilmen ne yapıyorlardı. Polis, onlardan yakalarlardı, kamyon kamyon bize adam gönderirlerdi. Davutpaşa''yı hapishane zannediyorlardı herifler. Biz çocuklarla akşam otururduk, top oynardık, yemekler yedirirdik, akşam arka kapıdan gönderirdik…”

Kışlaya alınıp gönderilenler arasında Kemal Alemdaroğlu''nun da olduğunu öğreniyoruz bu konuşmadan.

Paşayı Davutpaşa''dan sonra “irtibat bürosuna” almışlar. Yassıada''ya gitmiş, duruşmalara girmiş, ormanlarda sabahlara kadar hayal kurmuş… Sonra akademiyi kazanmış...

Anlatıyor;

“Bizim sabıkamız fazla. 12 Eylül''de Mamak Tugay Komutanı idim. Ankara''daki operasyonu yapan adamdım, ki oraya gelirlerdi, hapishaneye… Tayin daire başkanıydım… İhtilal hazırlanırken biliyordum, benim planlamam şöyle oluyordu, belirli şahısları kritik yerlere atıyordum…” diyor ve atamalarının bazılarının bilindiğini bazıların ise sadece kendisinde kaldığını söylüyor.

12 Eylül''den iki ay evvel çocuklarını Antalya''ya gönderdiğini, Mamak kışlasında kaldığını, darbeyi eşine bile söylemediğini belirtiyor.

Söz açıldıkça açılıyor ve gelip 28 şubat sürecine dayanıyor;

“Hocayı, Demirel ile konuştum, dedim mutlaka gitmesi lazım. Biliyorsunuz dev gazeteler verdi nizamiyeden döndük dedim… Nizamiyeden döndük lafı enteresandır yani, bu demektir ki bir halt olmasaydı biz… ne dersem onu yaparlardı, hocaya ''ayrıl'' dedim ayrıldı. Daha ne olsun?”

Söz nasılsa Onur Öymen''e geliyor;

“Dürüst, kafası çalışır. Ben genelkurmay başkanıyken o dışişleri bakanı müsteşarıydı. Devamlı birlikte çalışırdık… Birbirimizden haberimiz olmadan hiçbir siyasi şeylik yapmaz. O zaman çok iyi işledi işler.”

Mesut Yılmaz için de anlatacakları var elbette;

Mesut Yılmaz''la 28 Şubat''tan sonra Bodrum''a gitmişler, paşa Mesut beye, “size altın tepside bir iktidar teslim ediyoruz. Altın tepside önünüze kondu. Bunu iyi değerlendirin, sizi sonuna kadar destekleyeceğiz ama bazı şartlarım var” demiş ve isteklerini sıralamış:

Siyasi partiler kanunu değiştireceksiniz. Seçim kanunu mutlaka değişeceksiniz. Sekiz yıllık eğitimi mutlaka sağlayacaksınız. Milletvekilliği dokunulmazlığını kürsü dokunulmazlığına çevireceksiniz, kuran kursları meselesi…

Yılmaz da “sırıtarak” dinlemiş.

Yılmaz''dan bile beklediğini tam bulamamış olacak ki; onun için “kaypak” diyor.

Yeni bir şey daha öğrendik, 28 Şubat öncesinde paşayı görevden almaya kalkmışlar, o olayın da kendisinde belgesi varmış. Bir pazar günü nizamiyeye biri gelmiş, Tansu Hanım''ın koruması olduğunu söyleyen bir kişi, Çiller''in masasından bir mektubu gizlice kendisine getirmiş… Mektubun konusu Karadayı''yı görevden almak için cumhurbaşkanı ile konuşma, kararname hazırlama…

Paşa mektubu okuyunca Çevik Paşa''yı çağırıp ona da okumuş; “Çevik, bunlar tehdit, bana vız gelir” diyor…

Paşa tepkisini şöyle dile getiriyor; “Bunların hepsi gözdağı, ne yapabilirler, bir halt yapamazlar, yani bizim alternatiflerimiz var, bir şey yaparken alternatifsiz şey yaparken alternatifsiz bir iş yapmam, onun üzerine sonra Tansu Çiller beni ziyarete geldi, gelmek istedi, fakat kabul etmedim.”

Milli Savurma Bakanı gidiyor, randevu vermiyor. Tansu Hanım evini arayıp “Sayın genelkurmay başkanım sizinle görüşmek istiyorum, çok önemli bir şey söyleyeceğim” deyince, “Peki ben size haber veririm” diyor…

Paşa, Çiller''i kapıda değil odasının içinde karşılıyor, Çiller de “beni çok rencide ettiniz” diyor.

Paşa, “Siz bizi çok üzdünüz. Ben dedim size, bu parti ile iktidar olmayın…” karşılığını veriyor.

Çiller şimdi ne yapalım diye sormuş, paşa; “Hemen İstifa etmeniz lazım” demiş. Çiller kalkarken, “bir dakika” demiş ve masasından çalınan o kağıdı göstermiş…

Çiller okumadan; yalanlıyor…

Karadayı Paşa, “cumhurbaşkanlığını fevkalade iyi yaptı, ilişkilerimiz de fevkalade iyiydi. Ben ne dersem onu yapardı” dediği Demirel''e gidip anlatınca O da: “Ben deli miyim, bu adamların saçma saçma şeyiyle sizin emeklilik şeyinizi nasıl onaylarım” diyor…

Roman gibi…

İddialar doğruysa, ses kayıtları paşaya aitse bu bin yıl sürmesi planlanan bir devrin çöktüğünün belgesidir…

Toplumun ortak kanaatı şudur;

17 Mayıs''tan 27 Nisan''a darbecilerden hesap sorulamadığı için bunlar oluyor. 12 Eylül''den hesap sorulamadığı için Susurluk imkan buldu. Susurluk''ta adalet tam işlemediği için 28 Şubat doğdu. 28 Şubat bataklığında Ergenekon türü örgütlenmeler palazlandı. Darbecilerin stratejileri kulvar değiştirerek günümüze kadar devam etti. Şimdi Ergenekon çözülmeden bu ülkede insanca yaşamak isteyen kimseye rahat yok..

“Kabile devleti” seviyesine düşürüldüğümüz günleri üzüntüyle hatırlayınca, olmasını gerekeni bir kere daha haykırıyor insan; darbelerden, çetelerden, korkularından arınmış, herkesin hukuk karşısında hesap verdiği bir devlettir arzumuz…

Yeri gelmişken belirtelim, Encümen-i Daniş toplantıları da işlevini yitirmiştir.

O gizemli toplantılar deşifre olduğu gün bitti. Bundan sonra oradan ne iş, ne de haber çıkar!...

Gazeteci arkadaşların 15 günde bir yarım günlerini o kapıda geçirmelerine hacet kalmadı.

Gündemlerinde ne olursa olsun orası artık “ihtiyarlar kulübü”dür.

Ne konuştukları, neleri masaya yatırdıkları, ne yedikleri, açıklama yapıp yapmayacakları da merak boyutundan düştü…

Ülkede daha önemli haberler ve daha önemli insanlar var…

Ancak yeni bir ses kaydı çıkması şartıyla ilgili zevatın yüzündeki ifadeyi görmek için arada bir modaya gidilebilir…

Şemsiyeciler mi yoksa meşaleciler mi daha rahatsız bilmem, bildiğim şu ki; toplum “iyi bildiği” adamların son hallerinden çok rahatsız…

Paşam lütfen biz çocukları “bu saçma sapan şeylerin gerçek olmadığına” inandırın… Paşam, saçma da olsa bize gerçekleri söyleyin…