bakan olmanın zorluğu
00:00, 04/05/2009, Pazartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
1950''li yılların sonlarında, yani 1958-1959 senelerinde, ankara''da intişar eden zafer gazetesinde çalışıyordum.. yazı işleri müdürü turhan dilligil, başmuharriri de, evvelâ erzurum, daha sonra da gaziantep milletvekilliği yapan bahadır dülger idi.. dülger, 1940''lı yıllarla 1950''lerin ilk yarısında, tasvir gazetesinde fıkra muharriri (bugünün köşe yazarı) olarak kalem oynatmış, fikriyatı da güçlü, cümleleri de sağlam bir gazeteciydi.. bu fakir de o sıralarda, herkese tepeden bakan, en iyi yazıyı kendisinin yazdığına inanan genç bir gazeteciyim.. birgün başmuharrir odasında kendisiyle konuşurken kabinede yapılan bir değişikliği vesile addederek: “-bahadır âbi, dedim, bu kadar hizmetiniz var, bu kadar şöhretiniz var, başbakana yakınsınız, üstelik iktidar partisi yayın organının başındasınız; siz ne zaman bakan olacaksınız, onu merak ediyorum...”
rahmetli hafifçe gülümsedi: “-henüz hazır değilim.. biraz daha tecrübe kazanmam lâzım.. meclis kürsüsüne diri çıkıp, sarfettiği bir söz, yaptığı bir gaf sebebiyle kürsüden ölü inen nice bakanlar, nice politikacılar gördük.. benim biraz daha hazırlanmam icabeder.. kalem tecrübesi kâfi değil, siyasî tecrübe de önemli..”
bahadır dülger, samimi, özü sözü doğru mert bir insandı.. cihad baban''ların, fethi çelikbaş''ların, izzet deliçay''ların, tevfik noyan''ların ve sait bilgiç''lerin arkadaşı idi..
birgün türk ocağı''nda “yahya kemal” toplantısı yapıldı.. hamdullah suphiler, orhan seyfiler, süheyl ünverler, kâzım ismail gürkanlar, ekrem şerif egeli, tevfik remzi kazancıgil gibi kalburüstü meşhurlar ve büyük bir gençlik kütlesi büyük şairi bağrına bastı.. gençler ellerini öptü.. büyükler, hemayar olan seçkinler musafahada bulundular.. toplantı bitişinde bahadır dülger, eski kaymakamlardan, milli mücadele mücahidlerinden tevfik noyan, üçümüz beraber çıktık.. birbirimizden ayrılırken tevfik noyan: “-bahadır, dedi.. biliyorsun fahreddin kerim istanbul valisi oldu.. tebrike gideceğim sen de gel.. beraber gidelim..”
bahadır beyin cevabı enteresandır: “ben gazeteci adamım.. şimdi tebrike gidersem.. sonra onu nasıl tenkid ederim..”
bu sözdeki ince düşünceyi ve meslek prensibini görmemek mümkün mü?. bir de şimdi gazetecilerle siyasîler arasında görülen “al takke ver külâh” münasebetine bakalım.. zamanın ne kadar değiştiğine şaşmamak elde değil!..
kabinede yapılan değişiklik dolayısıyle eski hatıralara doğru uzandık.. mevki, makam tatlı şeydir.. nefsimize hoş gelir.. hizmet emelimize de cevap verir.. yalnız büyük muallim''in tavsiyesini hatırlarsak eğer, bir vazifeyi kabul ederken uzun uzun düşünmek ihtiyacında olduğumuzu unutamayız.. peygamberimiz: “emarete (emirliğe) heveslenmeyiniz” buyurmuşlardır.. ne demektir bu: halka idareci olmaya niyetlenmeyiniz, demektir.. uzun zaman düşünmüşümdür: iyi ama idareci olmadan insanlara nasıl hizmet edeceksiniz?.. bu sözdeki hikmeti uzun zaman iyi anlayamadığımı itiraf etmeliyim.. nihayet “bir vazifeyi, sizden daha iyi yapacak kimse yoksa eğer, işte o zaman onu kabul edeceksiniz” meâlindeki beyan sayesinde rahatlayışım, hâlâ hatırımdadır.. teklif edilen görevin size yüklediği sorumlulukları ve büyük vebali düşününce işin uhrevî ve dünyevî boyutlarından ürkmekte, en azından çekinmekte, ne kadar haklı olduğumuz ortaya çıkıyor.. hazreti ömer''in “bir aileden bir kurban yeter!..” sözü, ihlâs sahibi insanların kulaklarında hâlâ çınlamaktadır.. ne diyelim:
yüce allah, milletin vekâletini yüklenen arkadaşlarımıza yardımcı olsun..
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.