Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
39

Bildirimler

sevgili okuyucularım;

yazarlık, hadi biraz daha mütevazi tabiriyle söyleyeyim, yazıcılık işte böyle birşeydir.. önemli bir konuyu yazmak için oturursunuz... ve.. hâttâ yazıya başlarsınız.. o sırada bir şey olur.. birşeyler olur.. ya, bardağa çay dökerken gözünüz yerdeki bir gazeteye takılır.. yahut kulağınıza sokaktan bir ses gelir.. hattâ başladığınız yazı içinde geçen bir kelime, bir çağrışım birdenbire ön plâna çıkarak dikkatinizi işgaleder..

çoğu zaman da kafanızın içinde nereden geldiğini bilemediğiniz bir kıvılcım çakar.. işte o saniyelerde parmaklarınız ve kaleminiz, baştaki niyetinizden çok başka birşeyin hükmü altına girer...

ve büyük bir zevkle, büyük bir şevkle yazmaya koyulursunuz...

*

bu sefer de öyle oldu.. mavi kalemi ve beyaz kağıdı elime aldıktan sonra böyle oldu.. masamın üstünü düzeltirken, iki gün evvel aldığım dergâh dergisinin 287. sayısının kapağı gözüme ilişti: (roje garodi''nin mirası) ibaresinin altında mütercim yazar bir arkadaşımın resmi gülümsüyordu.. bu resim, bana gazete yazısı yerine niçin kitap yazmadığımı sorarak tariz ve tenkid oklarını yönelten cemal aydın''a aitti.. kalemi bıraktım.. dergiyi elime aldım.. orta sayfa yazısı tam 5 buçuk sayfayı doldurmuş.. dergâh dergisi kalın ve iyi cins kağıda büyük eb''adda basılmıştır.. garodi (garaudy)nin, marksisizm''den rucû edip islâm îmanına yapışan ve bunun fikriyatını ve bayraktarlığını yapan bir büyük filozof ve siyasetçi olduğu mâlûmdur.. 20. yüzyılın son çeyreğine damgasını vurmuştur.. sualli cevaplı sohbet yazısında cemal aydın''ın net, sade ve sağlam türkçesini zevkle okuyorsunuz.. itiraf etmeliyim ki fırsatını bulup kitaplarını ve tercümelerini okuyamamıştım.. cemal aydın''ın hele garodi''den tercümelerini okumamak, okuyamamak hiç de hoş görülür bir hadise olamazdı.. cemal aydın''ın dergideki sade, samimi dilini gördükten sonra bu dili niye daha evvel okuyamadığıma doğrusu esef ettim.. bunda türk edebiyatı dergisi müdürü aydın''ın da elbette kusuru vardır..

*

ben o kadar mahmul; şair, yazar, romancı dostlarımızın kitaplarıyle, ilaveten kendi ihtiyaç ve tecrübelerime tâbî eserlerle başetmek için vakti o kadar yetmeyen bir kadersiz kalem sahibiyim ki, sevgili okuyucularım kimden kime şekva edeyim bilemiyorum.. herhalde en doğrusu yine kendimden şikayet olsa gerektir..

aziz okuyucularım, eser çok, fikir çok fakat vakit yok.. fırsat yok.. büyük beyinler, büyük kalemler, büyük gönüller; zaman içinde asırların bereketi içinde parıldayıp duruyorlar.. onlardan mümkün olan büyük payları kapabilene ne mutlu!..

bir büyük şair ve tarih yazarımızı; bir ara kadıköy vapurunda gördüğüm zaman: ''daha evvel sık görüşürdük.. hattâ bu vapurda da sık karşılaşırdık.. son günlerde görüşemez olduk..'' diye şikayet yollu konuşacak oldum.. bana şöyle cevap vermişti: ''osman bey.. son eserimi tamamlamaya çalışıyorum.. vaktim azaldı.. dışarı fazla çıkamıyorum'' (o günlerde 70 yaşlarında olabilirdi)

rahmetlinin bu cevabı karşısında düşünmekten kendimi alamamıştım: ''demek fanî varlığımızdan evvel eserimiz ehemmiyetlidir.. mukaddem (evvel) olan mühim olan odur.. beynimiz ve gönlümüz de bu gerçeğin farkındadır.. keşke, ilk gençlik yıllarından itibaren farkında olabilsek''

*

bu vesile ile, dergâh''ı (aylık dergi) 287. sayıya ulaştıran değerli düşünür ezel erverdi.. genç felsefeci asim erverdi ve mümtaz edibimiz mustafa kutlu''yu tebrik ederken; cemal aydın''ın güzel dilini takdir etme tebrik etme fırsatını ancak yakalamanın hem memnuniyetini hem de sıkıntısını hissettiğimize şüphe yoktur.. vesselâm..

düşünce kudretini, yazma kudretini temsil edebilenlere ne mutlu!...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...