- kâfir ne demek?
- küfür, örtü; kâfir ise gerçeği örten kimse demektir.. gerçek apaçık meydandadır.. ancak gerçeğin örtüsü kişinin kendi gözünde, görüşündedir.. bu da kişiye göre değişir.. genel örtü bilgisizlik, yanlış bilgi, hayal ve zanlardır.. o halde kâfir, gözünden zan perdesini kaldıramamış gerçeği olduğu gibi göremeyen kişi demektir.. yani allah''ın “kalbini ve kulağını mühürlemiş, gözünün üstünede perde çekmiş” olduğunu söylediği kişidir..
- yani biz, hep kâfir miyiz?
- ben kimseye sen örtülüsün, hakkı görmüyor ve işitmiyorsun, diyemem ve demem.. çünkü her kişinin ne olduğunu yine kendi bilir.. gören görür, görmeyen görmez, bana ne.. yalnız, görmeyenin, can gözünü açıp görmesini tavsiye ederim.. çünkü ten gözüyle hakkı görmek mümkün değildir.. yunus''un “yunus, bu göz o''nu görmez / görenlerse haber vermez / sırlarına akıl ermez / bu kurduğun dolap nedir?” dediği budur.. eğer sen de görenlerden olmak istiyorsan gönül gözünü açarak bakmak zorundasın.. bu, kimseyi itham değil, bir tespit ifadesidir.. benim dinimde bir kimsenin, başka birini tekfir etmeye hakkı yoktur.. adam kâfirse kâfir, sana ne!.. sen mü''min ol yeter.. allah buyurmadı mı: “ey mü''minler, siz kendinize bakın.. siz doğru yolda yürüdüğünüz müddetçe yanlış yolda gidenler size bir zarar veremez..” mü''min olmak sana yetmez mi ki, allah''tan, ayrıca alemlere cellat olmak yetkisi istiyorsun?.. bu, gizli tanrılık iddiasıdır.. zira hiçbir peygamberin dininde insanları birşeye inanmaya veya inkâra zorlamak yoktur.. onların işi tebliğden ibarettir.. zorlayanlar zorbalardır.. kendini bilenler, hakkın her zerreden kendini tesbih ettiğini işitir tasdik ederler.. ancak kendini bilmeyenler, ona düşman olurlar..
tevhid, fıtrat düzenidir; özgür insan tabiatı, severek ona uyar.. o, ancak zorlama ve zorbalıkla bozulur.. onun için tevhid akîdesinde zorlama yoktur.. kimsenin dinine karışmayan bir kişinin kendini şöyle veya böyle bilmesiyle âlemin düzeni bozulmaz..
insanları cahil bırakırsan herkes, herkesi bir türlü sömürür.. ancak istismar edilecek diye insanları doğru ve güzel olan herşeyden mahrum etmek akıl kârı değildir.. altının sahtesini yaparlar.. tenekeyi taklid etmeyi kimse düşünmez.. sahtesi yapılan herşeyin gerçeği yasaklanacak olursa dünyada hiç iyi birşey kalmaz..
yukarıdaki alıntı, bu kerre, değerli hukukçu ve muharrir hüseyin rahmi yananlının hazırladığı ve kitabevi sahibi mehmet varış tarafından yayınlanan (hazret-i dil-i dânâ oğlan şeyh ibrahim efendi külliyatı) (0212 512 43 28 fax: 0212 519 11 30) isimli eserden alınmıştır.. bu zat 1592 yılında eğridere''de doğmuş 1655 tarihinde suretten sirete intikal ederek aksaraydaki tekkenin banisi yakup ağanın türbesine defnedilmiştir.. çocuk denecek yaşta kemâl sahibi olduğu ve talebesinin de çoğunluğunu gençler oluşturduğu için “oğlan şeyh” “oğlanlar şeyhi” diye şöhret kazandığı bilinmektedir.. ayrıca bir başka ünvanı da “olanlar şeyhi”dir.. olanların delalet ettiği, pişmekten kemâl sahibi olmaktan geliyor..
ibrahim efendi, türk tasavvuf edebiyatına son derece değerli eserler verdikten ve yerine kütahyalı sunullah gaybî gibi bir dehayı yetiştirip bıraktıktan sonra 1 mart 1655 tarihinde ebedi aleme göçmüştür.. defnedildiği türbe 1957 yılında vatan ve millet caddeleri açılırken yıkılmış, ibrahim efendinin ve yakup ağanın kabirleri, muratpaşa camii avlusuna nakledilmiştir...
adı geçen eserde tasavvufa ve imana dair calibi dikkat pek çok konu, açıklama ve bilgi mevcuttur.. günümüzün aktüel meselelerini aydınlatacak görüşler ve işaretler dercedilmiştir.. üstelik yayına hazırlayan yazarın yani hüseyin rahmi''nin dili de sarih ve akıcıdır.. zevkle okunmaktadır... zaman zaman bu eserin muhteviyatından bahsetmek, akıl ve gönül kârı olsa gerektir...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.