Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
43

Bildirimler

sevgili okuyucularım,

size bugün güzel dilimizi nasıl sevmişim, üzerine nasıl titreyerek eğilmişim ve kullanmışım, yüce tanrının bir ihsanı olarak şükranla şükürle minnetle nasıl benimsemişim ona dâir bazı hâtıralarımı anlatacağım..

ben adana erkek lisesini bitirdim.. 1949 yılı haziranında o zamanki olgunluk imtihanlarına giriyoruz.. edebiyat şubesinde okuyan; matematik, edebiyat, kompozisyon ve felsefeden olgunluk sınavı geçirir, dördünü de başarı ile verirse, geri kalan diğer derslerden sözlü imtihana girerdi..

olgunluk sınavları devam etmekte iken birgün, müdürümüz ömer beygo, bizi okulun bahçesinde topladı ve kompozisyondan aldığımız notları okumaya başladı.. pürdikkat dinliyoruz.. ömer beygo, o günün milli eğitim bakanı tahsin banguoğlu''nun mektep arkadaşı idi.. mert, babacan ve talebe tarafından pek sevilen bir eğitimci.. maârif çevrelerinde itibarı ve nufûzu pek ziyade olup sonradan istanbul erkek lisesi''ne tayin edilmiştir..

sıra 919 numaralı osman akkuşak''a gelince müdürümüz: bir an durdu.. gözleriyle beni aradı.. göz göze gelince gözümün içine baka baka “sıfır!..” dedi.. yanımdakiler bana bakarken ben kopye çektiğimi mi sandılar acaba diye şaşkın şaşkın müdür beyin yüzündeki mânâyı anlamaya çalışıyordum.. müdürümüz devam etti: ve “çocuklar dedi arkadaşınız öyle bir kompozisyon yazmış ki, hocalarınız 20 vermek kabil olsa 20 verecekti.. arkadaşınızın yazısı gibi bir yazıyı bugün çıkan hiçbir gazetede bulamazsınız..”

ben rahatlamış, mahçup bir şekilde önüme bakıyordum.. edebiyat dünyasının o zamanki yıldızlarından arif nihad asya ile şevket kutkan bizim edebiyat hocamız olmuştur.. lisede edebiyat dersinin en zübdesini en zenginini görmekte idik..

lâfı nereye getireceğim.. bizim türkçe sevgimiz tâ talebelikten başlamıştır.. ilkokul 5''nci sınıfta yazdığım bir kompozisyonu öğretmenimiz ismail altıner''in pek beğendiğini hatırlıyorum..

rahmetli hocamız, bir bahar günü sınıfımızı bahçeye çıkardı.. baharı ve içinde oturduğumuz mekânı anlatınız dedi.. daha sonra da yazdığımız tahrirleri birer birer okuttu..

benim yazımdaki “güneş, ışıklarını, dünyaya kışınki gibi kıskanmaksızın cömertçe gönderiyordu..” cümlesini pek beğenmişti.. ömrüm boyunca, daha doğrusu 1952 yılından itibaren hep gazetecilik yaptım, hep yazı yazdım.. yazılarımı severek okuyan ve birlikte haydarpaşa lisesi''nde hocalık yaptığımız ressam ve resim öğretmeni arkadaşım vedat sümer''in bana daima tekrar ettiği: “osmancığım, sen hep yazmalısın daima yazmalısın” sözü de bu arada sık sık hatırladığım bir cümledir..

1950''li yılların sonu ile 1960''lı yılların ilk yarısında büyük tarihçi ismail hâmi danişmend''in muntazaman devam ettiğim cumartesi toplantılarında refi'' cevad ulunay, sadi ırmak, hamdullah suphi tanrıöver, orhan seyfi orhun, halide nusret zorlutuna, ârif dündar, hâdi üçer, enver ziya karal, raif karadağ, nazif çelebi, tevfik kâmil koperler, ayşe sultan, abdülhak hamid tarhan''ın son hanımı lüsyen hanım, faruk güventürk paşa, şükûfe nihal başar, yusuf ziya ortaç, raif ogan, tahsin demiray, süheyl ünver, orhan şaik gökyay, ali fuad başgil, nuri karahöyüklü, ihsan şükrü aksel, ayhan songar, sinan omur, mehmed kaplan, faruk kadri timurtaş, muharrem ergin gibi edebiyatçı, şair ve bilginlerin bulunduğu bereketli mecliste bu seçkin zevattan gördüğüm takdir ve teşvikler edebiyat ve türkçe sevgimizin ve dilimizin bereketlenmesine, işlemesine, işlenmesine fırsatlar hazırlamıştır.. edebî, ilmî ve bilhassa tarihî münakaşaların ve fikir sohbetlerinin idaresinde bana verilen müzakereleri idare etme görevi, konuşma ve yazma melekemizin cilâlanmasına, türkçe sevgimizin yükselmesine hizmet etmiştir.. emsalsiz dilimiz, güzel dilimiz türkçemiz, bu satırların yazarına ömrü boyunca edebî bir haz vermiş, hayatın ve yaşamanın mutluluğunu duyurmuştur.. düşünmenin idrakin ve hissetmenin güzelliğini bahşetmiştir.. ne mutlu onun güzelliğini tadana!..

bu vesile ile çalıştığım ve yazı yazdığım gazetelerin sıra ile adlarını sayarsam, bir kadirşinaslık ve bir nostalji teşkil eder..

1952''de istanbul ekspres''te başladığım gazeteciliğim; sontelgraf, büyükdoğu, adalet, zafer, şehir, dünya, tercüman, son havadis, yine tercüman, türkiye, zaman, güneş, yeni şafak gibi basın kuruluşlarında devam etmiştir.. 15 senedir de yeni şafak''ta kalem sallıyoruz sevgili okuyucularım..

ben yazmaktan, güzel türkçemizi ruhumun imbiğinden geçirmekten hep mutlu ve bahtiyar oldum.. beni severek okuyan mehmed niyazi ve ahmet nuri yüksel gibi arif ve edib arkadaşlarımla birlikte diğer aziz okuyucularımın takdirkâr sözlerini işittikçe daha çok sevinç duyuyorum.. ola ki dilimden dökülen cümleler ve sözler, yetişen ve yetişmekte olan çocuklarımıza bir türkçe sevgisi aşılamış bulunsun!..

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...