bir numaralı medya patronu aydın doğan, bir röportajda, “iki büyük yanlışım oldu: bunlardan ilki, gidenlere dur demem, geri geldiklerinde yeniden işe almamdır.. ikincisi de dışarıdan isim aramamdır” demiş..
yanlışım dediği iki hadise de karışık ve dolaşık görünüyor ama, salim kafa ile düşünecek olursak o kadar da karışık sayılmaz..
gitmeye karar veren ya dışarıdan daha cazip teklif aldı; yahut ta çalıştığı işte kendisini mânen veya maddeten rahatsız eden şeyler oldu.. bence, kişinin cazip bir teklifi kabul etmek de hakkıdır, rahatını kaçıran bir faktörden kurtulmak da hakkıdır.. bir hakkı kullanan kişilere darılmak veya kızmak gerekmez.. bununla beraber, kurumun rızasını alarak ayrılmak daha şık daha sevimli olurdu.. ama siz ya hizmetini takdir ettiğiniz için, yahut onu korumak istediğiniz için dur demişsiniz.. bu da çok güzel birşey..
sizden ayrıldıktan kısa veya uzun bir müddet sonra yeniden size gelip eski işine dönmek istediğini söylemiş, siz de onu yeniden işe almışsınız.. bence bu daha güzel daha asil birşey.. üstelik gidip yeniden dönen elemanın eski işinin kadrini daha iyi anladığını gösteren bir olay var ortada!..
aydın doğan''ın dediklerini hasan pulur biraderimizin yazısından öğrendik ya, şimdi o yazının devamını okuyalım: “milliyet''te öğle yemeği.. yuvarlak masada oturuyoruz.. masada yazar ve yönetici kadrosu var.. sayın aydın doğan, bâbıâlî''de kapısını çalmadık, ipini çekmedik gazete bırakmayan bir yazarı soruyor: o günlerde işsiz.. gülüyoruz.. (eli kulağındadır, bugün yarın sizin gazetelerinizden birinde işe başlar).. herkes gülüyor.. sayın aydın doğan: (o kadar da değil!) diyor.. hernekadar aydın doğan (iki büyük hatamdan biri) diyorsa da.. ve üstelik ekliyorsa da: (benimle çalışırken bana övgüler düzüp, ayrıldıktan sonra kötüleyenleri affedemiyorum.. çalıştığı kuruma ve patrona göre kişilerin fikri değişmemeli..)
çok doğru söylüyorsunuz da sayın aydın doğan, lâkin piyasanın mûtenâ ve müstesnâ şahsiyetleri onlar değil mi? dünden bugüne döne döne geldiler.. bugünden yarına da döne döne gidecekler.. ve arkalarından, en büyük dönek bizim dönek, diye uğurlanacaklar”..
sayın pulur''un bu açıklamasından sonra iş değişti.. işinde çalışırken övüp de ayrıldıktan sonra işvereni yermek ve kötülemek biraz dengesizliğe biraz da yazarlık, gazetecilik ehliyetinden mahrumiyete işaret eder.. menfaat rüzgârlarına göre fikir değiştiren kişi, topluma yol göstermekle mükellef bir kalem adamı olamaz.. ancak, kanaatlerinde zamanla bir değişiklik, bir gelişme vukûbulan ve bunu sebebleriyle açıklayabilen bir kalem sahibinin, bu hakkını da teslim etmek bir mecburiyettir..
kurumdan ayrılanı bir daha almamak âdeti, işittiğime göre, aydın doğan''ın yakını rahmetli vehbi koç''ta da varmış.. hangi psikolojik ve beşerî gerçeklerden hareket ederek böyle düşündüler, izaha muhtaç olsa gerektir..
hatâ yapan insanın boyuna hatâ yapacağını düşünmek, bilimsel ve insanî gerçeklere aykırıdır..
en güçlü, en radikal ruh gelişmeleri, acı hatâ ve ızdıraplardan sonra gerçekleşir..
ayrıca hoşgörü ve merhametin iyileştirici etkilerini nasıl inkâr edebiliriz?.
kapitalizmin ve iş hayatının katı prensipleriyle insana fazilete, iyilik ve güzelliklere ait değerlerin nerelerde örtüşüp nerelerde çatıştığını tayin etmek pek kolay olmasa gerektir!..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.