peyami safa"nın dili ve eseri

peyami safa, dilimizin, edebiyatımızın ve fikir hayatımızın hiç sönmeyecek bir yıldızıdır.. onun için bu gerçek yazar hep gündemimizdedir.. şu anda dilinin bir kaç vasfını belirtiyorum:

cümleleri, yekpare ve sağlam tertibedilmiş cümleciklerden, cümle parçalarından yapılmıştır.. mantık, mânâ ve ses bakımından tornadan çıkmış intibaı veren irili ufaklı kısımlardan ibarettir..

kelimeler, tâbirler ve söz grupları anlamın ve maksadın tam gerektirdiği yerde kullanılmıştır.. paragraflar ve pasajlar veciz bir metin halinde devam eder gider...

peyami bey''in yazılarını, fikri eserlerini ve romanlarını devamlı okuyanlar, türkçeyi aynen bu büyük yazar gibi kullanmak iktidarını kazanır.. gençler ve kitaplarını görmemiş olanlar için eserlerinin bir kısmınının ismini kaydediyorum:

şimşek, sözde kızlar, mahşer, bir akşamdı, canan, dokuzuncu hariciye koğuşu, fatih-harbiye, atillâ, bir tereddüdün romanı, matmazel noralyanın koltuğu, yalnızız, biz insanlar, nasyonalizm, mistisizim, sosyalizm, doğu-batı sentezi, san''at-edebiyat-tenkid, osmanlıca-türkçe-uydurmaca, sosyalizm-marksizm-komünizm, din-inkilap-irtica, kadın - aşk-aile

bu kitapları ötüken neşriyat yayınlamıştır.. (0 212 - 251 03 50)

şahin uçar ve eseri

sevgili okuyucularım, şimdi size tarih ve felsefe vadilerinde dikkate şayan fikirler, yorumlar ve eserler vücuda getirmiş bulunan bir başka isimden bahsedeceğim:

prof. dr. şahin uçar.. evvelâ yazdığı kitapların adlarını vereyim: tâ ki, branşı ve marifeti hakkında bir tahminde bulunabilesiniz:

ayrıca bu ilim adamının iki adet te şiirkitabı var.. birisinin adı: “dîvan”, diğerininki: “sen şarkını söyle”

“dîvan” adından da anlaşılacağı üzere dîvan şiiri tarzında yazılmış söyleyişlerin biraraya getirilmesinden meydana gelmiştir.. kavramlar, mazmunlar ve imajlar, divan edebiyatı değerleri ve malzemesi içinde mütalâa edilecek evsaftadır.. esasen şairin kendisi, kendisinin bir divan şairi olduğu kanaatindedir.. şiir kitaplarında adını yazdırırken “prof. dr.” sıfatını kullanmamış.. demek ki ilimle san''atın hudutlarını ayırmakta ve her birinin yerini tayin etmekte dikkatli davranıyor..

bu tarih ve felsefe adamının iki iştigal sahasından birisi hattatlık diğeri de bestekârlıktır.. esasen başka bir kanaati de kendisinin bir dâhî olduğu istikametindedir.. bunu yakın arkadaşlarına açıklasa da başkaları yanında alenen söylemeyecek kadar da ilmi ciddiyet sahibi olduğunu görüyoruz.. esasen zirveye çıkmış ilim ve san''at adamlarında bu nefse itimat veya yeni bir tabirle söylersek özgüven duygusu, hâkim bir vasıf olarak daima kendini belli eder.. necib fazıl''a ecnebi bir edebiyatçının: “türkiye''de iki büyük şair mevcuttur” dediğini haber vermişler.. rahmetli üstad derhal: “ - öteki kim?” demiş..

benim dikkatimi çeken başka bir husus ta: yazdığı metinlerde kullandığı dilin gayet düzenli, mantıklı ve tutarlı olmasıdır.. felsefe gibi, ifadesi ve izahı zor bir sâhada iyi anlaşılır iyi tarif eden bir lisanla yazabilmek, hem mevzuuna hâkim olmaya, hem de mükemmel bir dil sahibi olmaya delâlet eder..