4 Aralık 2011 tarihinde, yine bu sayfada yayımlanan Din derslerinin geleceği başlıklı bir yazı kaleme almıştım. Yazı yayımlandığı sırada gündemde ne 4+4+4 sistemi vardı ne de seçmeli dersler konusu. Söz konusu yazımda, özetle; Din kültürü dersinde din eğitimi veril(e)mediğini; müfredat ve ders saatinin buna müsait olmadığını, aynı zamanda, LGS ve LYS gibi hayati sınavlarda bu dersten soru sorulmadığı için öğrencilerin derse karşı güdülerinin düşük olduğunu; bu durumun öğretmenlerin de motivasyonunu olumsuz etkilediğini vurgulamıştım.
Çözüm olarak da; çocuğuna nitelikli bir din eğitimi aldırmak isteyen veli ve buna ihtiyacı olan öğrencinin talebinin karşılanması adına; okullara seçmeli Kur''an, siyer, hadis, Alevilik v.b. dersler konulabileceğini, dersin veli ve öğrenci nazarında etkisini arttırmak için de üniversite sınavlarında dini sorular da sorulması gerektiğini sunmuştum.
ÖSYM başkanı Sayın Ali Demir''in açıkladığına göre 2013 yılından itibaren YGS sınavında 5, LYS-4''de ise 8 tane Din kültürü sorusu sorulacak. Bu kararın ülkemiz adına tarihi bir karar olduğunu düşünmekteyim.
Malum olduğu üzere Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri 1980 darbesinin ardından anayasaya ''zorunlu'' olarak konulmuştu. Ülke insanının özellikle gençliğin insani fazilet ve meziyetlerden adım adım uzaklaştığını gören irade, çözüm olarak da anayasaya Din kültürü dersini koymuş, böylece bu ders vesilesiyle neslin, bir nebze de olsa, vicdanına seslenilebileceğini düşünmüştü. Ancak bu ders, saat sayısının haftada bir ve müfredat yelpazesinin çok geniş olması nedeniyle nitelikli bir din eğitimine cevap vermekten çok uzaktı. Aynı zamanda, üniversite sınavında hiçbir dini soruya yer verilmemesi, Din kültürü dersinin gerek veli gerekse de öğrenci nazarında ikinci planda kalmasına neden oluyordu.
Oysa din, insanı ve dolayısıyla hayatı şekillendirip biçimlendirmek için gelmiştir. Onun her bir emri veya tavsiyesi insanlığın dünya ve ukba saadeti adına mutlaka bir şeyler vaat eder. Ancak dinden hakiki anlamda istifade edebilmek için, önce onu doğru kaynaklardan beslenerek öğrenmek, akabinde de teorik olarak bellenen bilgileri hayata tatbik etmek gerekir.
Biz, Türkiye halkı olarak, yıllarca halkının yüzde doksan dokuzu Müslüman bir ülke diye anıldık. Hep bu düşüncenin vurgulanması neticesinde, dini konularda kendimizin çok iyi olduğunu, bu konularda son derece ehil olduğumuzu düşündük, dinin sadece İslam''ın şartlarından ibaret olduğunu zannettik. Belli seviyede bir uzmanlık ve liyakat gerektiren konularda bile rahatça fetva verebileceğimizi zannettik.
Oysa dini bilgi alanında ne kadar yeterli olup olmadığımızı sınayacak bir sınav sistemi mevcut değildi. Üniversite sınavına giren bir genç, kendi alanı dışından, kendisine ileriki hayatında belki hiç lazım olmayacak derslerden bile soruya tabi tutuluyor ancak insana bir hayat boyu lazım olacak dini bilgilerden bir elemeye tabi tutulmuyordu.
Bu konuda dikkatimi çeken bir başka husus da; kamuoyunda isim yapmış bazı yarışma programlarında, yarışmacıların en çok zorlandığı soruların dini skorular olması. Oysa sorulan sorular, asgari bilgi seviyesine sahip bir Müslüman''ın bile bilebileceği seviyeden sorular.
Üniversite sınavında dini bilgilerden soru sorulması, din alanındaki bilgisizliği tamamen ortadan kaldırmasa da bu alandaki boşluğu giderme adına çok önemli bir aşamadır. Aynı zamanda bu husus, devletin dine bakış açısındaki önemli kırılmayı göstermesi bakımından da oldukça mühimdir. Ben, bu konuda bahsi geçen yazımın yetkililer tarafından dikkate alındığı düşüncesiyle, sorumlular başta olmak üzere, buna vesile olan Yeni Şafak gazetesine teşekkürü, bu konuda yıllarca mağdur edilmiş bulunan bütün millet adına bir borç biliyorum.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.