Kağıt parçasından gerçeğe

Uzun süreden beri kamuoyunun gündemini işgal eden “irtica ile mücadele eylem planı” veya diğer ismiyle “AK Parti ve Fethullah Gülen'i bitirme planı” son gelişmelerle yeni ve önemli bir boyut kazanmış bulunmaktadır.

Biraz geriye doğru gidip hafızamızı yokladığımızda olayın şu şekilde ortaya çıktığı ve geliştiği hatırlanacaktır. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen Ergenekon soruşturması kapsamında mahkemeden alınan arama kararı gereğince eski bir yüzbaşı olan ve avukatlık yapan Serdar Öztürk'ün bürosunda gerçekleştirilen aramada ele geçirilen belgeler içerisinden bir de irtica ile mücadele eylem planı denilen evrak fotokopisi çıkmış, belgenin altındaki imzanın Genelkurmay Başkanlığı Bilgi Destek Şube Müdürü olan Albay Dursun Çiçek'e ait olduğu iddia edilmişti.

Belge fotokopisinin ortaya çıkması üzerine AK Parti Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunmuş, ayrıca Askeri ve Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılıklar da olayla ilgili soruşturma başlatmışlardı.

Genelkurmay Askeri Savcılığı, soruşturma konusu belgenin aslının mevcut olmaması nedeniyle ilgili hakkında takipsizlik kararı vermiş, ayrıca, bu belgeyi sahte olarak hazırlayanlar hakkında adli savcılığa suç duyurusunda bulunmuştu. Bu karardan sonra Genelkurmay Başkanı da belge için kağıt parçası demiş, aslının bulunması halinde gereğinin yapılacağını ifade etmişti.

Biz o zamanlar yazı ve konuşmalarımızda Askeri Savcılığın verdiği kararın yanlış olduğunu, ilgili hakkındaki delillerin ceza soruşturması bakımından çok ciddi nitelikte olduğunu ifade etmiştik. Gerçekten de; iddialara konu belge üzerinde Devletin dört ayrı kurumu tarafından inceleme yapılarak raporlar düzenlenmiş, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığı ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, belgedeki imza ile Dursun Çiçek'in daha önce attığı imzalarla mukayese edildiğinde imzalarının benzerlik gösterdiğini saptamışlar, yine askeri savcılığın başvurusu üzerine rapor düzenleyen TÜBİTAK Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Enstitüsü de grafoloji uzmanı bulunmadığı için imza incelemesi yapılamadığı ancak “belgenin orijinalinde bulunmayan unsurların belgeye sonradan eklendiğine ilişkin olağan dışı bir görüntüye rastlanmadığı” sonucuna varmıştı

Albay Dursun Çiçek'in geçmişte de yasadışı fişleme olaylarına adı karıştığı, belgenin yasal bir aramada ele geçirildiği ve yukarıda belirtilen bilirkişi raporları gibi hususlar bütünüyle değerlendirildiğinde iddiaların doğruluğu yönünde önemli deliler ortaya çıktığı halde bütün bunlar yok sayılarak takipsizlik kararı verilmesi ve adı geçen kişinin görevini sürdürmesi toplum vicdanını yaralamıştı.

Şimdi, irtica ile mücadele eylem planının aslının ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Asker bir şahıs tarafından ihbar mektubu ekinde gönderilen orijinal belge üzerinde İstanbul Başsavcılığının istemi üzerine Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından imza incelemesi yapılmış, inceleme sonucunda belge altındaki imzanın albay Dursun Çiçek'in eli mahsulü olduğu tereddütsüz bir şekilde ortaya konulmuştur.

İhbar mektubu ekinde gönderilen belgenin orijinal çıkması ve imzanın ilgili kişiye ait bulunduğunun belirlenmesi ile dikkatlerin ihbar mektubunun içeriğine de çevrilmesi gerekmektedir.

İhbar mektubunda, bir kısım akademisyen ile CHP'li bazı politikacıların desteği ile Dursun Çiçek'in müdürlüğünü yaptığı Bilgi Destek Şubesi'nde bazı belgeler hazırlandığı, bu hazırlıklarda içlerinde bir kısım generallerin de bulunduğu bir çok subayın varlığından bahsedilmektedir.

İhbar mektubunda ayrıca olayın kamuoyunda duyulmasından sonra bilgisayarların derhal, oradaki bazı subayların yardımıyla bilgilere ulaşılamayacak şekilde silindiği, çok sayıdaki belgenin de imha edildiği ifade, edilmektedir.

İhbar mektubunda yer alan bilgiler, daha önce kamuoyuna yansıyan bilgilerle de zaten örtüşmektedir. Olayın ortaya çıkmasından sonra, Dursun Çiçek ve ekibinin görevden alınarak veya en azından görev yerlerinin değiştirilerek Genelkurmaydaki bilgisayarlarda, telefonlarda, işyeri ve evlerde en seri şekilde inceleme ve aramalar gerçekleştirilerek titiz bir soruşturma yapılması gerekirken bu gerekliliklere uyulmamış, isteksiz ve şekli araştırmalarla, olmasını arzu ettikleri sonuca ulaşmayı sağlayacak bir soruşturma yürütmüşlerdi.

İrtica ile mücadele eylem planının gerçek olduğunun ortaya çıkması ve ihbar mektubunun içeriği son derece önemli sonuçlar ortaya çıkartmaya elverişli bir durum yaratmaktadır. Sonuçlar adli, idari ve siyasi yönleri itibariyle incelenmelidir.

Öncelikle belgenin gerçek olduğunun ortaya çıkmasının ceza hukuku yönünden bir karşılığı mevcuttur. Gerek ihbar mektubu gerekse uzun zamandan beri bilinen bir takım hususlar bir araya getirildiğinde Silahlı Kuvvetler içerisinde yasadışı oluşumların varlığı konusunda ciddi kanıtlar ortaya çıkmıştır. AK Parti ve Fethullah Gülen'in yasa dışı yollarla ortadan kaldırılması için Genelkurmay Başkanlığı Bilgi Destek Şubesi'nde, içlerinde generallerin de yer aldığı bir muvazzaf asker gurubunun varlığına dair ciddiye alınması gereken bulgular mevcuttur. Bu gruba dışarıdan, asker olmayanların da sağladığı bir destekten bahsedilmektedir. İrtica ile mücadele eylem belgesinin elbette tek başına albay Dursun Çiçek tarafından hazırlandığını söylemek mümkün değildir. Bunun bir ekip işi olduğuna dair önemli bulgular mevcuttur. Başka bir anlatımla olayın, suç işlemek için örgüt oluşturulması yönünden bir soruşturmaya tabi tutulması gerekecektir. Bunu dışında seçimle işbaşına gelmiş meşru bir hükümetin ortadan kaldırılması hedeflenmektedir.Burada üzerinde önemle durulması gereken bazı noktalara temas etmeliyiz. İrtica ile mücadele eylem planı başlı başına, diğerlerinden bağımsız bir çalışmamıdır yoksa 2003 ve 2004 yıllarında başlayan Ayışığı, Sarıkız gibi darbe planlarının bir devamı mıdır?

Şayet sözü edilen plan çalışmaları önceki darbe girişimlerinin devamı niteliğinde ve bunlarla bir iştirak hali söz konusu ise Türk Ceza Kanunu'nun anayasayı ihlalle ilgili 309. maddesine aykırılığın mevcudiyetinden söz etmek gerekecektir. Bu kanıtlanamazsa, yani Dursun Çiçek ve ekibinin önceki darbe girişimlerinden bağımsız hareket ettiği düşünülüyorsa ve henüz planın icra aşamasına geçirildiğine dair bir bulgu ortaya çıkmamışsa, bu takdirde Türk Ceza Kanunu'nun 316. maddesindeki “suç için anlaşma” suçunun varlığının tartışılması gerekecektir. Ayrıca Askeri Ceza Kanunu'ndaki bazı suçların oluşumunun da değerlendirilmesinin askeri savcılık tarafından yapılması düşünülmelidir.

İrtica ile mücadele eylem planının gerçekliğinin anlaşılması elbette bir takım idari sonuçlar da doğurmalıdır. Hükümeti oluşturan AK Parti, kendisine yönelik olarak hazırlanan eylem planını inandırıcı bulmuş, ilk defa bir iktidar partisi durumu adli mercilere intikal ettirme gereğini duymuştur. Ancak aynı hassasiyet Genelkurmay tarafından gösterilmemiştir. Aksine Dursun Çiçek ve arkadaşları hem Genelkurmay hem de askeri savcılık tarafından açıkça korunmuşlardır.

Eylem planını hazırlayan grupta, içlerinde generallerin de yer aldığı geniş bir asker ve sivil unsurun bulunması, hazırlıkların Bilgi Destek Şubesi'nde resmi olarak yapılması, bu planın emir komuta altında ve dolayısıyla Genelkurmay Başkanı'nın da bilgisi dahilinde gerçekleştirildiği gibi bir kanıyı ortaya çıkartabilir. Mevcut deliller Genelkurmay Başkanı hakkında bir ceza soruşturması açılmasını gerektirecek niteliktedir. Son yasal düzenlemeler dikkate alındığında mevzuat da bir soruşturma açılmasına uygundur.

Eylem planının, Genelkurmay Başkanı'nın bilgisi dahilinde hazırlanmadığının ortaya çıkmasının da kendi sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı çok açıktır. Olaylar biraz daha netleştikten sonra sorumlulur ya istifa etmeli veya bunun gerçekleşmemesi halinde Hükümet tarafından emekliye sevk edilmelidirler. Demokrasinin gereği budur. Burada muhalefet partilerini ve sivil toplum örgütlerini de ciddi bir demokrasi sınavı beklemektedir.

Bununla beraber Genelkurmay Başkanlığının olaylar karşısında kayıtsız tutumunu sürdüreceği anlaşılmaktadır. Bunun ilk işareti alınmıştır. Belgenin gerçek olduğuna ilişkin haberlerin medyada yer alması üzerine Genelkurmay Başkanlığı'nca yapılan açıklamada, sadece olayın basında yer almasına yönelik eleştiri getirilmiş, olayın esası noktasında bir değerlendirme yapılmamıştır.

Görüldüğü gibi, 2003-2004 yıllarındaki darbe girişimleri, yine müteakip yıllarda Ergenekon kapsamında devam eden girişimler, 2007 yılındaki muhtıra, 2008 yılında ortaya çıkartılan eylem planı… Geriye doğru daha birkaç yıl öncesine ait olan bütün bu girişimler Silahlı Kuvvetler içersindeki bir takım grupların demokrasi için ne kadar tehdit oluşturduğunun, tehdidin yakın ve ciddi boyutlarda bulunduğunun dikkate alınması gerektiğini bize göstermektedir. Hükümetin, sadece durumu savcılığa ihbar etmekle yetinmesi acziyet göstergesi olarak algılanacaktır. Böyle bir durum örneğin Yunanistan'da ortaya çıkmış olsaydı Yunan Hükümeti nasıl bir tutum takınacaksa Türk Hükümeti'nin de böyle bir yaklaşım içersinde bulunması kamuoyunun ortak beklentisi olacaktır.