Sömürü biterse Afrika kurtulur

Kara talihini bir türlü yenemeyen Afrika, 1 milyarı aşan nüfusu, 30 milyon km kare yüzölçümü ile Birleşmiş Milletler'de 53 ülke ile temsil edilmekte; hem uluslararası siyasi kararların alınmasında çok etkili bir bölge, hem de dünyanın yeni ucuz üretim sahası olma ihtimalini barındıran bir enerji ve maden yatağıdır. 80 yıldır Batılıların köle ticareti ile başladıkları bölgeyi sömürme politikaları İngiltere, Fransa, Almanya, Amerika, Çin, Hindistan ve Rusya gibi güçlü devletler tarafından paylaşılmaya devam ediliyor. Afrika açılımı adı altında yeni Afrika düzeni kurmaya çalışılıyor.

Geçmiş yıllarda 40 ila 100 milyon arasında insanı köleleştiren Batılı sömürge devletleri Afrika kıtası ile Amerika ve Avrupa arasında 56 bin gemi seferi yaparak tarihin en büyük insan ticareti ve soykırımını gerçekleştirdiler. Çin bugün 200 milyar dolarlık bütçe ile Afrika'ya girmiş bulunurken ABD ise AFRİKOM adı ile kendi NATO'sunu kurdu. Angola petrolünün yüzde 95'i Amerika'ya giderken, ABD petrol ihtiyacının yüzde 20'sini Afrika'dan karşılıyor. Avrupa'nın birçok ülkesi tarım ürünleri başta olmak üzere et, süt, çay ve yeraltı enerji kaynaklarını Afrika'dan elde etmeye çalışıyor. Afrika'da 1900 yılında yüzde 7 olan Hıristiyan nüfusun bugün yüzde 50 olması izlenen politikanın amacını ortaya koymaktadır.

Dünya kamuoyu Afrika boynuzunda oluşan ölümcül kuraklık ve kıtlığın 11 milyon insanın hayatını etkileyeceğini konuşuyor. Somali, Kenya ve Etiyopya'da son 60 yılın en kurak mevsimi yaşanıyor. Kuraklık Cibuti ve Uganda'nın kuzey bölgelerinde de hissediliyor. 1980–85 yıllarında yaşanan kuraklıkta Etiyopya ve Sudan'da bir milyon insan hayatını kaybetmişti. 1925 yılından günümüze kadar her beş ila on yılda bir Afrika'da toplu ölüm vakaları yaşanmaktadır. Ekolojik faktörler, yetersiz tarım, doğal bitki örtüsüne zarar veren küçükbaş hayvanların yetiştirilmesi, siyasi iç çatışma ve istikrarsızlık Afrika'nın çözülemeyen en büyük problemidir. Dünya kamuoyu her beş yılda bir Afrika'nın bir bölgesindeki açlık ve sefaleti konuşuyor. Geçici kampanyalar düzenleniyor. Bir süre sonra Afrika'da hayat kendi seyrinde akıp gidiyor.

Kısa vadeli, günü birlik kampanya ve sempozyumlar ile sorun masaya yatırılıyor. Afrika her dört insandan birinin aç olduğu bir kıtadır. Her yıl 0-5 yaş arası 15 milyon çocuk yetersiz besin ve temiz su alamadığı için hayatını kaybediyor. Her gün 24 bin kişi açlığa bağlı sebepten ölüyor. Afrika'da her yıl yedi milyon insan açlıktan ölüyor. Sahra Çölü'nün güneyinde Afrika nüfusunun yarısı günde bir dolardan daha az para ile yaşıyor. Üç kişiden biri açlıkla boğuşuyor. Ortalama ömür 47 yıl ve bunun temel sebebi yoksulluk. Dünyada AIDS hastalarının yüzde 80'i Afrika'da yaşıyor. Bebek ve anne ölümlerinin en yoğun yaşandığı yer. Her 30 saniyede bir çocuk sıtmadan (sivrisinek yolu ile geçen) ölüyor. Zatürree, sıtma, ishal, kızamık, tüberküloz gibi ilaç ve uygun yaşam koşulu sağlandığı takdirde tedavisi basit olan hastalıklar nedeni ile her yıl milyonlarca Afrikalı hayatını kaybediyor.

16 Ekim Dünya Gıda Günü olarak kutlanır. En temel tartışma konusu ise insanlığın düşmanı kitlesel açlık ve yükselen gıda fiyatlarıdır. BM-FAO, Gıda Yardım Örgütü, BM-UNICEF Çocuklara Yardım Fonu, Afrika ile ilgili plan, proje ve kampanyalar ile 50 yıldır bölgede faaliyetler de bulunurlar, uygulanan programlar tamamen günübirlik pansuman tedbirlerden öteye geçmemiştir. BM Afrika için bugüne kadar harcamış olduğu maddi ve insan kaynaklarını asla sorunları ortadan kaldırmaya yönelik olmamıştır. Üye ülkelerden toplanan bütçeler günü birlik pansuman işlevi görmüştür. Afrika'nın temel sorunu samimi, dürüst, orta ve uzun vadeli problemleri çözücü, bataklığı kurutmaya yönelik projelere zaman, güç ve kaynak ayrılmamasıdır.

Kıta sahip olduğu imkanlarla kısa vadede kara talihini kurtaracak bir potansiyele sahiptir. Aksi halde her on yılda bir Afrika'ya yardım kampanyaları düzenleyerek sorunun nesiller boyu devam etmesine seyirci kalmış olacağız. Afrika'nın bugün yaşadığı sorun emperyalist ülkeler ve BM'ye daimi üye ülkelerin kendi ekonomik ve siyasi menfaati ile ilgili yürüttükleri sinsi politikalardır. Afrika'da önlenebilir açlık ve sefalet vardır. Sorun siyasi ve ekonomik sömürü düzeninin devam ediyor olmasıdır.