Terör biterse mutlu olmaz mıyız?

Devletin zirvesinin açılım konusunda hemfikir olması ümit vericidir. Türk kamuoyunca, bu açılım en başından beri takdir ile karşılanmaktadır. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün “iyi şeyler olacak” diye başattığı süreç kimi yanlış hesaplar içinde olanlar yüzünden kısa süreliğine sekteye uğrasa da kaldığı yerden devam edecektir. Türk halkı her yıl, onlarca eşi kocasız, onlarca çocuğu babasız, onlarca anne ve babayı evlatsız bırakan bu terör belasından bezmiştir. Bu acı ve ıstıraptan hemen her aile payına düşeni almış bulunmaktadır. Bu acıyı, hem Türk hem de Kürt aileleri yaşamıştır. Bu yüzden, en kısa zamanda sorunu kökünden çözmek gerekir. Adına ne dersek diyelim bu “Açılıma” devam edin/devam edelim. Başbakan'ın dediği gibi; “Ölenler için aynı kıbleye saf tutuluyorsa, ölenler için aynı dualar okunuyorsa...” buna savaş denilmez dense dense “Kardeş kanı akıtmak” denir.

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül Slovakya'dan dönerken uçakta gazetecilere yaptığı açıklamada "Demokratik açılımdan geriye dönüş mümkün değil. Öyle ya da böyle terör bu yıl bitecek" demesi açılımın kaldığı yerden devam edeceğinin güçlü kanıtı. Gül'ün, "Başka yolu yok. Bu bölgede kimse bu yükü taşıyamaz, terör örgütünü sırtlayamaz. Uluslararası dayanışma artık buna müsaade etmez" sözü de teröre zemin kalmadığının güçlü vurgusu aynı zamanda uluslararası konjonktürün PKK'ya olan desteğini çektiğini ispatlamaktadır. Burada görülüyor ki hükümetin “Mavi Akım 2 ve Nabucco” antlaşmalarından sonra AB ve ABD'nin Türkiye'ye bakış açısı değişmiştir.

Uluslararası konjonktür böyle iken, 'Demokratik Açılım' projesi ile barışı isteyen AK Parti'ye karşı kılıçlarını çeken muhalefet bir an önce tutumunu gözden geçirmelidir. Demokrasilerde iktidar ve muhalefet arasında fikir çatışması beklenen bir durumdur. Lakin bu fikir çatışması ülkeye kayıp ettiriyor ve cumhuru rencide ediyorsa, bu fikir çatışmasında izlenen yol ve tutumda yanlışlıklar var demektir.

Bu gün MHP ve CHP'nin tabanından birçok kimse 'Demokratik Açılım'a olumlu karşılamaktadır. Hangi tür korku senaryolarını beyinlerinde canlandırdığını bilemediğimiz Deniz Baykal ve Devlet Bahçeli bunun vebali altında kalacaktır. 30 bin cana mal olan bu terör mutlaka sona erdirilmeli ve dağa çıkan gençler ailelerine döndürülmelidir. Genelkurmay Başkanı'nın dediği gibi “Terörist bir insandır”. Uluslararası insan hakları antlaşmasına göre; “Her insanın yaşama hakkı vardır.” Kötülüğe bulaşmış herkesi öldürerek yok etmek barbarca bir zihniyettin ürünüdür. Din ve evrensel hukuk bu tür bir yaklaşımı reddetmektedir.

Bazı partilerin siyasi rant elde etme amacında olduğunu son günlerde bilboardlara astığı ilanlar kanıtlamaktadır. Türk halkı tahrik edilmek sureti ile siyasi rant malzemesi yapılmak istenmektedir. Bu yüzden Türk halkı olarak malzeme olmaktan kendimizi kurtaralım. Nitekim 3 Kasım 2002'de Türk halkının partilere futbol takımı olarak bakmayı terkettiklerini gördüğümüzde çok sevinmiştik. Şimdi de geçmişte yaşatılanları unutturmak için halkı “milliyetçilik ve ırkçılık” duyguları ile tahrik etmektedirler. Halkı geçmişteki gibi kullanmaya çalıştıklarını görmek ve halkın da bu tahriklere kandığına şahit olmak, beni derinden sarsmaktadır.

Ne çabuk halka tuzak kuranları unuttunuz? Ne çabuk Fadime Şahin'leri ve Müslüm Gündüz'leri piyasaya sürüp halka tuzak kuranları affetiniz? Ne çabuk 28 Şubat mimarlarını affetiniz? Ne çabuk, ne çabuk?

Ey halk; “geçmişini unutanın geleceği olmaz” Bu ülkede bir tane daha şehit olmasın, şairin dediği gibi bu ülkede; “kardeş kavgasına nihayet olsun.” Ne oldu hafızalarınız mı tutuldu? Ne oldu beyniniz mi dondu? Ne olur geçmişi şöyle bir hatırlayın...

Düşünün Türkiye'de kardeş kavgası bitmiş? Güzel olmaz mı? Buna kim katılmaz? Başkalarının savcısı olmayı bırakalım, şimdi kendimizin avukatı olmayı terkedelim. Güzellik için başkalarının avukatı, kendimizin savcısı olalım. Bu musibetlere, acaba ben de sebebiyet veriyor muyum diye düşünelim. Çünkü arkasına gittiğimiz siyasilerin neye ve kime hizmet ettiklerini araştıralım. Sadece körü körüne bir ırkçılık ve milliyetçilik duygusu ile hareket etmek felaketlerin başlangıcıdır. Atamız Osmanlı ne yapmış bir bakalım. Altı yüz yıl birçok etnik mezhebe ve birçok etnik ırka, dine mensup insanları bir arada nasıl yönetmiş bir bakalım. Zorbalıkla insanlar bir arada duramaz. Ancak ve ancak güzellikle, kardeşlikle durur. Bunu da kafamızın bir köşesine yazalım.