Terörle mücadelede Çukurca öncesi sonrası

Türkiye'nin 'yeni bir terörle mücadele stratejisi'nin varlığı resmi olarak ilan edilmiş değil. Bununla birlikte, hem Milli Güvenlik Kurulunda (MGK) hem Başbakan'ın Kızılcahamam toplantısında ifade ettiklerine hem de son bir ayda devreye giren farklı uygulamalara bakarak Türkiye'nin terörle mücadelede yeni bir strateji ortaya koyduğunu ifade edebilir. Anlaşıldığı kadarıyla bu ştrateji farklı ayaklardan oluşuyor. Bunlar neler olduğu ve başarıya götürecek nitelikle olup olmadıklarını bu yazıda değerlendireceğim.

18 Ağustos'ta toplanan MGK bildisine yansıyan dil ve ardından yaşanan gelişmelere baktığımızda Türkiye'de yeni bir terörle mücadele stratejisinin uygulamaya koyduğunu söyleyebiliriz. Bu strateji hem ülke içinde hem ülke dışında terörle daha etkili mücadeleye hedefliyor. Bu stratejinin bir parçası da komşu ülkelerle daha yakın işbirliği.

PKK'nın Çukurca saldırısından sonra yaşanan bütün gelişmelere bakıldığında bu yeni stratejinin ipuçlarını görebiliriz. PKK'yla daha etkili mücadele, KCK'ya yapılan operasyonlar ve Barzani ile yapılan görüşmeler bu stratejinin parçası gibi durmaktadır.

18 Ağustos 2011 tarihli MGK basın açıklamasında konuya ilişkin detayları görmek mümkün. Bunlar:

a) 'En şert şekilde mukabele devam' edecektir;

b) 'Her alanı kapsayacak çok yönlü çalışmalarla devam' ettirilecektir;

c) 'Demokrasi ve hukuk devleti analayışından taviz vermeden' ... 'devletin tüm kurum ve kuruluşlarının azami uyumu ve koordinasyonuyla daha etkili mücadele stratejisinin hayata geçirileceği' belirtilmiştir;

d) 'Herkesimin bölücü terör örgütünün eylemleriyle arasına mesafe koyması' tavsiye ediliyor;

e) 'Ulusal bir mesele olarak' 'daha sorumlu ve duyarlı davranılmasının önemi' vurgulanarak 'sivil toplum örgütlerinden medyaya ve siyasai partilere kadar herkesimin terörle mücadelede ulusal dayanışma duyarlılığı ve ortak hareket şuuru geliştirilmesinin gerekliliğinin altı çizilmiştir';

f) 'Teröre ve terör örgütü yandaşlarına yönelik dış desteğin kesilmesini teminen' diğer ülkelerden beklentiler dile getirilmiştir.

Altını çizmemiz gereken bir başka durum ise, Türkiye'de belli bir süredir uygulamaya konulan 'Terörle Mücadele Yüksek Kurulu' nun varlığıdır. Bu kurul Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay'ın Başkanlığında Dışişleri Bakanı, Milli Savunma Bakanı, İçişleri Bakanı, Adalet Bakanı Sadullah Ergin ve Maliye Bakanı'n katılımıyla gerçekleşiyor. Gerek görüldüğünde toplantıya MİT Müsteşarlığı'ndan, Genelkurmay Başkanlığı'ndan ve Emniyet Genel Müdürlüğü'nden bürokratlar çağrılıyorlar.

Sanırız yukarıdaki başlıklara baktığımızda Türkiye'nin 'devlet' olarak terörle mücadeleyi nasıl algıladığı ve nasıl sürdüreceği anlaşılmaktadır. Uygulamaya bakıldığında, terör örgütünün 'dağ kadrosuna' yönelik 'asker ve özel özel harekât' oluşan bir 'yok et' mücadelesi sürdürülmektedir. Sınırötesine asker gönderme tezkeresi de bu arada TBMM bir yıl daha uzatıldı ki, hükümet gerek gördüğünde sınır ötesi askeri harekat yapabilsin; sonuç olarak dağ kadrosuna karşı ciddi bir üstünlük elde edilsin isteniyor.

Buna paralel olarak, terör örgütünün farklı bir yapısını oluşturan KCK'a yönelik 'polis' baskınları devam etmektedir. Bu yolla hem teröre yardım ve yataklık edenlerin kontrol edilmesi hem de yasal olarak mahkemelerin devreye girerek şehirdekilerin yaptıkları yanlıştan dönmeleri arzu edilmektede...,

Başta Fransa olmak üzere Avrupa ülkeleriyle ortak mücadele yapılmasına yönelik anlaşmalar yapılmaktadır. Konuya yönelik diplomatik çalışmalar sürdürüleceğe benziyor. Son olarak terörün mali kaynaklarına yönelik bazı çalışmaların olduğu da bilinmekte.

Bütün bunlara bakıldığında, aslın Türkiye hem siyasal ve hukuki yapı olarak, hem MGK'da kararlaştırılan 'devlet politikaları' olarak etkili ve sonuç alıcı terörle mücadeleyi yapacak durumdadır. Başka bir ifadeyle Türkiye'de 'demokratik' bir ülkede olması gereken ve 'sorumlu vatandaşların' kendinden bekleneni yerine getirmesi gereken her türlü çalışamayı hükümet olarak sürdürmektedir. Buna rağmen şimdiye kadar beklenen başarının elde edilememiş olmasının arkasında farklı sebepler aramak gerekmektedir ki, sanırız Türkiye'nin şimdiye kadar bu mücadeleyi bitirememiş olmasının arkasında da bunlar yatmaktadır. Bu sepelerden bazılarını aşağıda bulmak mümkün.

Birinci olarak, terörle mücadelede görev alan gerek güvenlik güçleri gerek diğer devlet memurları kendilerinden beklenen sorumluluk ve kararlılıkla görevlerini yerine getirmemektedirler. Her geçen gün (terör örgüyle ilişkileri ortaya çıkan ilgililer buna örnek olabilir). Çünkü Türkiye'de 'görevi yerine getirmemek' bir suç olmadığı gibi ciddi bir yaptırımı da mevcut değildir. 'Şehit olmak' istemeyenler yıllardır hem 'terfilerini' almakta hem de yerlerini korumaktadırlar.

İkinci olarak, teröröle mücadele konusunda her birimize 'vatandaş' olarak düşen görevleri yerine getirmemekteyiz. Terör örgütüne yardım ve yataklık edenleri bildiğimiz halde bu bilgileri güvenlik güçleriyle paylaşmaktan kaçınmaktayız. Kendimizi, vatanımız ve terör eylemleri sonucu hayatlarını kaybedenlerden daha fazla seviyoruz. Belki de güvenlik güçlerine güvenmiyor ve korkuyoruz. Ek olarak bu konuda bildiklerimizi paylaşmamaktan dolayı da bir yaptırım maalesef Türkiye'de mevcut değil.

Çözümün aslında kendimiz bir parçası olduğumuz halde, herşeyi 'yetkililer'den bekliyoruz. Farkında değiliz ki, 'yetkili' olarak gördüklerimiz de neticede bizler gibi 'et ve kemikten' ibaret insanlar ve bizim yapabileceklerimizden daha fazlasını yapacak durumda değiller. Ülke olarak, insan olarak kaybettiklerimizi hesap etmediğimiz gibi, eğer bu terör durmazsa daha fazlasını kaybedeceğimizi düşünmüyoruz.

Üçüncüsü, gerek devlet adına bireylerin gerese devletin yaptığı yanlışların sonucunda 'terörün' meşrulaştırılması hatasının Türkiye'de sık sık yapılagelmesi ve bunun normal görülmesi. Maalesef kimileri bunu 'entellektüellik' adına kimiler bir tür 'hak' arama adına dillendiriyorlar ki, bir bakıma 'zalimi' alkışlayıp onun 'zulümlerine' çanak tutuyorlar. Bilmiyorlar ki, gereksiz yere 'terörün' propogandasını yapıyorlar. Yukarıda (e) ifade edildiği ve istendiği halde, 'devlete' yardımcı olmak yerine 'terör örgütüne' yardım ve yataklık yapıyorlar.

Sonuncu olarak, Türkiye'nin henüz bir 'ulus devlet' olmadığı, bu ülkede yaşayanların gidecekleri ve yaşayacakları başka bir diyar olmadığının farkında olunmadığı gerçeği var. Türkiye'nin bölünmesinin ne Türklere ne Kürtlere ne de Türkiye'de yaşayan diğier etnik gruplara bir yarar getirmeyeceğinin farkına olunması gerekiyor. Terör yıllardır sadece ekonomik olarak değil aynı zamanda psikolojik ve sosyolojik olarak hemen hemen hepimizn hayatında derin yaralar açtı ve açmaya devam ediyor. Bunun bir an bitirilmesi ve kanayan kanın durdurulmasının Türkiye'de yaşayan her yaşta ve cinste hepimizin yararına olduğu bilinç eksikiği de bir başka sebep olarak karşımızda durmaktadır.

Bu saydığımız sebepleri ortadan kaldırmadan yürürlüğe konulacak her türlü strateji ve uygulama Türkiye'nin terörle mücadelesinde arzulanan başarıyı getirmeyecektir. Yukarıda ifade ettiğimizi birkez daha tekrar edelim. Hükümetin yeni terörle mücadele stratejisi, her ne kadar detaylarına tam olarak vakıf değilsek de, sonuç almaya yönelik gözükmektedir. Fakat Türkiye'nin yeni straji ve konsepten çok, vatandaşlık şuuruyla haraket eden vatandaşlara ihtiyacı var. Her bir vatandaş kendini ya çözümün ya da problemin bir parçası olarak gördüğünde terörle mücadelede istenen yere gelinmiş olacaktır.