Görme biçimleri: Çocuk oyuncağı değil!
04:00, 23/02/2025, Pazar
Yeni Şafak
Savaş oyun değil, silahlar da oyuncak değil. Afganistan güç bir coğrafya ama Afgan milleti de bir o kadar güçlü. Afgan halkı bir kez daha dünyaya yaşama tutunmanın dersini veriyor. Modern küresel düzenin iki süper gücü bu topraklarda yürüttükleri işgal projesinde tutunamadı ve pılıyı pırtıyı toplayıp çekilmek zorunda kaldı. Sovyetler Birliği’nden sonra ABD de 20 yıllık işgali Eylül 2021’de sona erdirmek zorunda kaldı. Zorlu mücadelelerin ardından hayata tutunmaya çalışan Afganistan’da oyuncak tüfekli çocuk balon şişiriyor. Birileri nişan alsın, ateş etsin ama kimse ölmesin. Gölün yakınında hayatını kazanmak için gayretle çalışırken. Wakil Kohsar fotoğrafını çekiyor. Yaşamak ciddi bir iştir dercesine işine sarılan çocuk, Afganistan hakkında bir defa daha düşünmeye davet ediyor.
Halep’in sarı neşesi
Sarı renkli kıyafetler giyen Abu Zakkur, 1983’ten beri pantolondan cekete, çoraptan şapkaya kadar her eşyası için sarıyı seçiyormuş. Bunu neşe, mutluluk ve sevgiyi yaymak için seçtiğini ifade ediyor. Belki bir gün yaymaya çalıştığı neşe tüm insanlara bulaşır. Hasan Belal’in bize kadar ulaştırdığı bu neşeli adam Halep’in içinden bize ulaşan bir tebessüm işareti.
Ayrılığın acı yüzü
Fotoğraf Londra’da çekilmiş ve Mısır’da hapiste olan kızı için açlık eylemindeki anne dikkatleri çekmeye çalışıyor. Alaa Abdel Fattah’ın annesi Laila Soueif’un yüzünde kızından ayrı kalmanın acısı yansıyor. Henry Nicholls’ün çektiği fotoğraf kızından ayrı kalmayı reddeden acısını yansıtıyor. Biraz yorgunluk biraz hayal kırıklığı ama en çok acı var. Yüzünden hepimize düşen bir parça acı.
Kameradaki çaresizlik
Kongo’daki mülteci krizinde geçici bir çözüm yerini soruna bırakmış. Okullar kapalıyken sınıflara yerleşen mülteci bir aile okulların tekrar açılmasıyla birlikte bir hayat dersiyle de daha karşı karşıya. Öğrenciler derse başladıklarında mülteciler için çaresizlik kapıyı çalıyor. Anne baba ve çocuk yeniden başlarını sokacak bir yer aramak üzere kameraya bakıyorlar. Jospin Mwisha’nnın kamerasına bakan aile bakışlarıyla ne bir soru soruyor ne de bir cevap arıyor.
Gazze’nin kalabalık umutları
Gazze tüm zorluklara rağmen dünyaya umudu anlatıyor. 76 yıllık işgal sürecinde işgalci İsrail’in yıktığı ve her seferinde yeniden ayağa kalkan Filsitin halkı, 15 aydır süren soykırımın ardından güçlü kökleriyle topraklarına tutunuyor. Bir triportera sığışan Gazzeliler belki de enkaz haline gelmiş evlerine doğru umutlu bir yolculuk yapıyorlar. Eyad Baba’nın çektiği fotoğraf, sabırı, şükürü ve umudu tek kareye sığdırmış.
Cephedeki yalnızlık
Dünyanın adını bile bilmediği bir Ukrayna bölgesinde askerin yüzünden yorgunluk okunuyor. Sadece kendi fiziksel yorgunluğu değil, savaşın ortasında yalnız kalmanın yorgunluğu da buna ekleniyor. Haberlerde geçen ifadelerden ibaretken Vincenzo Circosta tarafından fotoğrafı çekiliyor. Savaşın içindeki askerin bir insan olduğunu makine olmadığını gösteriyor.
