Biz bu yarışta varız

S

Bir kere Lüksemburg'da ortaya çıkan pozisyon savunulur ve izah edilebilir bir pozisyon değildi. İzah da edemediler. Burada, Türkiye'nin Lüksemburg karşısında aldığı kararın netliği ve inanç yoğunluğu bir faktördür. İkincisi, aradan geçen iki yıl, Türkiye'nin Avrasyalaşma sürecindeki jeostratejik ve ekostratejik önemi çok daha ön plana çıkmıştır. İki kutuplu dünya sisteminin sona ermesinden sonra bazı zihinlerde Türkiye'nin önemsizleşme sürecine girdiği düşüncesi uyanmış olabilir ama tarihin akışı, Türkiye'nin önemini vurgulamıştır. Lüksemburg zemininde, Avrupa'ya yabancılaşmış bir Türkiye'nin muhtemel sonuçlarını ve bedellerini düşünme fırsatı herhalde olmuştur. Türkiye-AB ilişkilerinin mesafelenmesinde rol oynayan Türk Yunan ilişkilerinin etkileri de zannederiz gözönünde bulundurulmuştur. Bu ilişkilerin Kıbrıs üzerindeki muhtemel etkileri de düşünülmüştür. Ve son bir unsur olarak da bu hükümetin performansı ile Türkiye'de teneffüs edilen yeni iklimi, yükselen özgüveni ve geleceğe daha inançla, daha umutla dayanışma duygusu ile bakma unsurunu sayabiliriz. Bunları bir araya getirdiğimizde, Türkiye'nin öyle kolay kolay vazgeçilecek, kolay kolay gönlü kırılcacak bir ülke olmadığı anlaşılmıştır diyebiliriz.

Bunun doğru olduğunu söyleyebiliz. Amerika gerçekten bunu başından beri anladı. Eylemi ile de söylemi ile de bunu ortaya koydu. Bütün bunlardan Avrupalılar'ın da yararlandıklarını düşünmek mümkün tabii, ama bir yandan biz de temaslarımızla kendimizi anlatmaya çalıştık.

Türkiye için AB, bugüne kadar ne ifade ediyorsa bundan sonra da onu ifade ediyor. Bizim zihnimizde bir kırılma olmamıştır. Bizim için ilişkinin niteliksel bir değişime uğrayarak devamı söz konusudur. Dolayısıyla, bizim bir sıkıntımız yok. Bizim için tarihin şöyle bir meydan okuması vardı: "Siz kendinizi aşabilecek misiniz? AB'nin yüksek normlarına ulaşabilecek misiniz? Bu koşullar sizi yorar mı yormaz mı?" Biz düşündük ve "varız" dedik. Biz bu yarışa gireriz. Dolayısıyla bizim yönümüzden baktığınızda bir şey yok ama Avrupa Birliği yönünden vardı. AB ekonomik ve siyasi olarak mutlaka çok önemli ve öyle kalacak -bizimle de bizsiz de- ama şimdi bir küreselleşme süreci yaşanıyor, dünya küçülüyor. Bu süreç içinde AB'nin bir iddiada bulunabilmesi için ekonomik ve siyasal boyuttan oluşan mevcut kimliğini, kültürel boyutta da zenginleştirebilmesi gerekecektir. Tek boyutlu kültürel kimliğine yeni unsurlar katabilmesi beklenecektir. Bir takım yerleşik düşünce ve önyargılarını, kemikleşmişliğini aşıp bir küreselleşme iddiası ortaya koyabilmesi beklenecektir. Bunu yaparken, örneğin Kuveyt gibi bir ülkeden sözetmiyoruz, Türkiye gibi tarihi, cesameti ve başkaca özellikleri belli bir ülkeden sözediyoruz. Bu boyutta bir ülkeyi bünyesine alma cesaretini ortaya koyabilecek mi? Tarih bu soruyu sormuştur ve öyle anlaşılıyor ki Avrupa Birliği Helsinki'de "Ben bunu göze alırım" demiştir.

Bunu belirlememiz lazım, öncelikli işlerimizden birisi bu. Yeni bir evreye giriyoruz, kendimizi bu yolu yürüyecek şekilde yeniden kurmamız ve yapılandırmamız lazım. AB standartları içinde yapmamız gerekenleri hangi sıralama ile yapacağız? Öncelikler ne olacak, neyi ne zaman yapacağız bunları belirlemeye ihtiyacımız var. Tek kelime ile ifade etmek gerekirse, bir örgütlenme şemasına ihtiyacımız var ve bunun içinin doldurulması lazım. Takvime gelince, bu yol beraber yürünecek bir yol.

Bu yolun doğru düzgün yürünmesi için bizim, AB'nin ve Yunanistan'ın iradesi gerekli. Özellikle Yunanistan'ın iradesinin yerli yerinde olması gerekli. Eğer biz kendimize düşenleri yerine getirmekte gecikirsek zarar görürüz. Ama eğer Avrupa Birliği de kendi üstüne düşenleri yerine getirmekte kusura düşerse, ilişkilerimizin dokusu etkilenir, iklimi zehirlenir. Bu arada Yunanistan olumsuz anlamda bir rol oynarsa, bu da Türk Yunan ilişkilerine ister istemez yansır. Ancak, iyiyi düşünmek lazım. Bizim yapmamız gerekenleri irade gücümüzü koruyarak, sebat içinde gerçekeştirmemiz, azmetmemiz lazım. Terlemeyi göze almamız lazım, hatta terledikçe memnun olmamız lazım. AB'nin de Helsinki'de ortaya koyduğu iradeyi koruması, kendi gündeminde olup da Türkiye'yi doğrudan ilgilendiren konularda yapıcı terimlerle düşünmesi lazım. Yunanistan da kendisini aşmalıdır. Yunanistan'ın Türkiye'nin adaylığını engellememesi bir anlamda kendisini aşması olarak yorumlanabilir ama tabii bu kadarı yetmez.

Yön orasıdır. Bu sonuca bir şekilde varılacak. Ancak şunu unutmamak lazım; idam cezasının kaldırılması, Türk hukuk sisteminden çıkarılması, belirli bir kişiyle ilgili olarak gündemimizde değildir. Çok daha evvel görüşülmüş ancak bir türlü sonuçlandırılamamış bir konudur. Bunu da kendi çerçevesi içinde değerlendirmeliyiz. Ancak, gündemde hemen öne çıkarılması gerekmiyor. Böyle yapılınca, herhangi bir insanla terörist Öcalan arasında irtibat kuruluyor. Bu doğru değil. İdamın kaldırılması, hemen yarın sabah yapmamız gereken bir şey değildir. Bu konu da Türkiye'nin yürüyüşü içinde kendi yerine oturacaktır. Türkiye ihtiyacı olan iyileştirmeleri, düzenlemeleri kendisi için üreterek ilerleyecektir.------- Geri OKU ------------------