Beşiktaş'ın Slovak yıldızı Filip Holosko, geçirdiği şanssız sakatlık nedeniyle yeşil sahalardan uzak kalmasının kendini çok üzdüğünü belirterek, bir an önce sağlığına ve eski formuna kavuşacağını söyledi.
Filip Holosko, Beşiktaş Dergisi Kasım sayısı için verdiği röportajda daha beş aylık olan kızları Sophie'nın doğumundan sonra hayatının tamamen değiştiğini de belirterek, geçtiğimiz ay CSKA Moskova ile oynanan Şampiyonlar Ligi maçında şanssız bir sakatlık yaşadığı için de çok üzgün olduğunu söyledi.
Filip Holosko, gülen yüzü, esprileri ve sıcakkanlı davranışlarıyla Siyah - beyazlı oyuncular arasında en sevilen isim olarak ön plana çıkarken, iyi ilişkiler kurmak için aynı topraklarda doğmanın, aynı dili konuşmanın çok da önemli olmadığını söyledi. Türkiye'yi çok sevdiğini her fırsatta dile getiren Holosko, geçtiğimiz sezon Türkçe dersleri aldığını belirtti.
Şampiyonlar Ligi'nde oynamayı ve takım arkadaşlarının yanında olmayı çok istediğini belirten Holosko, bu yüzden biraz keyifsiz olduğu belirtirken, Beşiktaş Dergisi Kasım sayısı için verdiği röportajda şunları söyledi;
Bildiğiniz gibi CSKA Moskova maçında sakatlandım ve sadece darbeye bağlı bir ağrı olduğunu sanıyorduk. Ancak MR çektirdiğimizde kırılma olduğunu öğrendik. Hakikaten bu haberle yıkıldım. Çünkü her zaman söylediğim gibi, Şampiyonlar Ligi'nde oynamak benim rüyamdı ve maalesef ikinci maçta bu rüyam sona erdi. Üstelik Slovakya Milli Takımı ile de çok önemli maçımız vardı. Ona da gidememek beni çok üzdü. Üstelik ilk maçı kaybettikten sonra durumumuz riske girmişti ama ikinci maçı kazandık ve Dünya Kupası'na kaldık. Bu tarihimizde bir ilktir. Sonuçta bu futbol… Futbolda böyle sakatlıklar oluyor, katlanmamız lazım.
Evet, aslında tam da dediğiniz gibi… Sakatlanmak bir yandan çok büyük dezavantaj ama her şeyin olduğu gibi bunun da olumlu yanları var. Sonuçta her futbolcu gibi ben de sabah idmana çıkıp, geri kalan zamanımı ailemle geçirirdim. Ama sakatlanınca 24 saatimi ailemle geçirme şansı buldum. Hem eşimle hem kızımla beraber geçirmek benim için çok büyük keyif oldu. Bundan çok büyük zevk alıyorum ama bana sorarsanız antrenmanlara gidebilmeyi daha çok tercih ederdim (gülüyorlar). Bir yandan da futbolcu olduğum için vücudum sürekli hareket etmeye alışık, şimdi ufak tefek idmanlar dışında hiçbir şey yapamıyorum. Bütün günümü televizyonun ve bilgisayarın karşısında geçiriyorum. Dediğim gibi elbette ailemle olmaktan memnunum ama diğer yandan sürekli evde oturmaktan sıkıldım.
Filip Holosko'nun eşi Adela: Aslında ben Filip'i görünce direkt aşık olmuştum (gülüyor). Uzun süre arkadaş olunca her şey kendi kendine gelişti.
Benim temizlik yapmam çok hoşuna gitmiş.
Adela: Evine gitmiştik ve özellikle mutfakta her şeyi çok titiz bir şekilde temizliyordu. Her yer pırıl pırıldı. Acayip hoşuma gitti.
Adela: Dediğim gibi titiz ve düzenli bir insan. Ama onun hakkında söyleyeceğim ilk şey, kalbinin çok temiz, kendisinin de çok iyi bir insan olduğudur. Bu klişe gibi gelebilir ama gerçekten de öyle. Çok sakin olması da çok hoşuma gidiyor. Gergin olsa da bize yansıtmaz. Tam aile insanı... Ailesini çok seviyor. Onunla beraber olmak da çok eğlenceli... Tanıdığı insanlarla birlikteyken doğrudan şakalar, espriler yapmaya başlıyor. Özellikle beraber bir yere gittiğimizde, dans ettiğimizde çok eğleniyorum. Çünkü dans ederken birden komiklikler yapmaya başlıyor. Hakikaten çok eğlenceli, onunla bir yerlere gitmek... Onunla ilgili beni rahatsız eden yegane nokta, sorduğu sorular (gülüyorlar)…
Adela: Başkalarının bir soru soracağı konularda, Filip on tane soru sorar. Her türlü detayı bilmek ve konuya tam olarak hakim olmak zorundadır. Bir şey hakkında genel fikir sahibi olmak onun için yeterli değildir, en ufak ayrıntıyı öğrenmek ister.
Adela: Çok net hatırlıyorum. İzmir'deydik ve Sevgililer Günü'nde bana yemek hazırlamıştı. Zaten her zaman en çok istediğim şey, Filip'in benim için yemek yapmasıydı.
Adela: Aslında yine yemek yapmamış, dışarıdan ısmarlamış. Şöyle ki, İzmir'de değildim. O gün beni havaalanında karşıladı, eve getirdi. Beni almadan sofrayı hazırlamış. Mumlarla süslü, son derece romantik bir ortamdı. Son derece romantik bir gece yaşadık.
Filip: Benim için söylediklerinin neredeyse aynısı onun için de geçerli. Gerçekten temiz bir kalbi var, çok iyi bir insan ve aynı zamanda çok güzel bir kadın. Onun her şeyini çok seviyorum. Bütün güzellikleri üzerinde toplamış. (Filip'in bu sözleri üzerine Adela çok duygulanıyor ve gözyaşlarını tutamıyor)
Filip: Evlilik anlaşmasına imza atmaya karar vermemizin sebebi, Sophie'nin doğumu oldu. Zaten yedi yıldır birlikte yaşıyorduk ve evlilik bizim için sadece imzadan ibaretti. Adela, Sophie'ye hamile kalınca, onun resmi bir aileye doğmasını istedik. Bunun üzerine gerekli adımları attık.
Filip: Hayatım tamamen değişti. En basitinden evde iki değil, üç kişiyiz. Bir çocuğunuzun olması, bir ailenizin olması çok güzel bir olay... Sophie ile beraber olgunlaştığımı hissediyorum. Öncesinde hala çılgınca şeyler yapan küçük bir erkek çocuğu gibiydim. Ama artık çok daha sakinim.
Filip: Aslında ben her zaman hassas ve duygusal bir insandım.
Filip: Aslında Adela'ya sormanız gereken bir soru bu. Hem ben çok röportaj yapıyorum, biraz da Adela konuşsun.
Adela: Sophie doğalı beş ay oldu. Kamplar, maçlar nedeniyle Filip her zaman Sophie'nin yanında olamadı. Ama gerçekten harika bir baba… Baba olunca sorumluluk duygusu da geldi ve çocuğuyla sürekli ilgileniyor, onu uyutuyor, yıkıyor, altını değiştiriyor. Kısaca her şeyiyle ilgileniyor ve onu çok seviyor. Sadece bazen ağlaması biraz hoşuna gitmiyor.
Filip: Ağlaması, seni üzüyor diye hoşuma gitmiyor. Yoksa benim için bir problem yok.
Adela: Mesela biraz daha büyüdüğünde Disneyland'a ya da onun gibi bir eğlence parkına gitmeyi çok istiyoruz. Zaten önceden de biz Filip'le gitmeyi istiyorduk (gülüyor). Bir de önümüzdeki yaz, küçük kızımızla deniz kıyısında tatil yapmayı dört gözle bekliyoruz. Bu sene çok küçük olduğu için fırsat bulamadık.
Tercümanımız Emre Demirtaş'ın da bu sene bir kızı dünyaya geldi. Aynı duyguları taşıyan baba olarak soru sormasını istiyoruz. İşte Emre'nin sorusu: "Kızınız olmasından memnun musunuz?"
Adela: Ben kız çocuğum olduğu için çok ama çok mutluyum. Zaten her zaman bir kızımın olmasını isterdim.
Filip: Benim için kız ya da erkek hiç fark etmez. Önemli olan çocuğun sağlıklı olması... Önceden erkek çocuğumun olmasını biraz daha isterdim ama kızım olduğu için mutluyum.
Filip: Çok fazla geleceği planlayarak ya da düşleyerek yaşayan bir insan değilim. Genelde anı yaşarım. Ama bir yandan da, gözümü kapatınca, eşim ve üç çocuğumla birlikte, anneannenin, babaannenin ve dedelerin de bir arada olduğu, onların torunlarını sevdiği, herkesin çok mutlu olduğu büyük bir aileyi hayal ediyorum. Ama nerede ve nasıl olacağını hiç düşünmedim. Artık hayat bizi nereye götürürse orada yaşayacağız. Belki bu hayatı Türkiye'de de yaşayabiliriz.
Adela: Benim var. Türkiye'yi gerçekten çok seviyoruz. Türkiye çok güzel bir ülke, İstanbul da çok güzel bir şehir. Daha önce İzmir'de yaşıyorduk, orayı da çok seviyordum. İnsanlar, insanların mantalitesi, sıcakkanlı olmaları, yemekler… Her şey çok güzel… Sonuçta Filip futbolcu. Ne zaman, ne olacağı hiçbir zaman belli olmuyor. Ama bir gün olur da Türkiye'den ayrılırsak, kalbimi burada bırakacağım ve gerçekten çok üzüleceğim.
