Baba haber olacaktım!

Bugüne kadar hep tv dünyası üzerine yazılar kaleme aldım bu sütunlarda. Ancak dün hiç tv izleyemedim, bu sektörden de acaip bir şekilde koptum.

İşyerimden ikametgah istediler...

İkametgahı alabilmek için nüfus kağıdı, resmi bir kimlik lazım...

Nüfus kağıdı, pasaport dahil ne kadar kimliğim varsa kaybettim..

Muhtardan fotoğraflı cüzdan sureti alıp Şişli Nüfus Dairesi''ne gittim. “Burada olmaz, siz Bahçelievler Nüfus Dairesi''ne gideceksiniz” dediler...

Halbuki daha önce her yerden alınabiliyordu. Ya sabır çekip Bahçelievler Nüfus Dairesi''ni bulmak için yollara düştüm. Öğle saatleri. Trafik felç. İnsanın ruhu daralıyor İstanbul yollarında.

Bahçelievler''e girdik, elli kişiye Nüfus Dairesi''ni sorduk. Herkes bir yer tarif etti, Nüfus Dairesi, Şirinevler''in arka sokaklarında cımbızla bulabileceğiniz bir mekanda çıktı ortaya...

Arşimed''in suyun kaldırma kuvvetini bulduğunda sevindiğinden daha fazla havalara hopladım.

Nüfus Dairesi''nde muhtarlıktan aldığım cüzdan suretinin üzerindeki fotoğrafımın gömlekli olduğu, yeni nüfus kağıdı çıkarmak için uzattığım resmin kazaklı olduğu hatırlatıldı...

Eeee ne vardı bunda... Gömlekli veya kazaklı... Sonuçta ikisi de bendim. “Siz surata bakın, surat aynı surat... Bir ay arayla çekildi ikisi de” dedim gururla...

Nüfus Müdürü Ali Bey geldi “Olmaaaz ganun bu” deyip bana kanunları gösterdi. Meğer iki fotoğraf da aynı olmak zorundaymış. Bunun memleketin koyunlarına ne faydası var anlayamadım.

Tekrar muhtara gidip aynı fotoğrafla yeni bir suret çıkarmam lazımmış. Yenibosna''da muhtarlığa gittim, evrakı vermek için kimlik sordular. “Yahu kardeşim tüm kimlikleri kaybettim, onun için bu işlemleri yapıyorum zaten” diye avaz avaz bağırdım.

Muhtar fena halde sinirlendi. Neredeyse dövecekti beni...

“Git evine evlilik cüzdanı, sağlık karnesi birşeyler al gel” dedi...

Neyse bu işlemleri hallettik tekrar Şirinevler''e koştuk. Nüfus kağıdımızı çıkardık.

Oradan tekrar yola koyulup Yenibosna''daki muhtarlığımıza uçtuk ve bir tane beyaz kağıttan oluşan ikametgahı alabildik.

Tüm bu işlemleri tam 6 saatte gerçekleştirdim. Hayatımdan bir gün gitti, bürokrasi çarkı toprağa gömdü onu.

Çıldırdım. Deliye döndüğüm anlar oldu.

Bir insanın nasıl zıvanadan çıkabildiğini tüm hücrelerimde hissettim.

Dün katil olabilirdim.

Eğer gün boyu yanımda bir kamera olup beni çekseydi, benden çok baba bir haber olup, ana haber bültenlerine girebilirdim...

Kaçırdım!