Köşkteki hazine

Eski yılın son yazısı ile yeni yılın ilk yazısının aynı olması, her ne kadar Armstrong"un ayda yürüyüşüyle ilgili sözünü çağrıştırsa da, esasen bugüne has bir durum değil bu; her zaman için geçerli.

Gazetenin bir gün önce basılıyor olmasından ibaret.

Bugüne özel sayılabilecek husus, sayfaların ebadındaki değişiklik.

Daral geldiği için daralmadık.

Artık bütün gazeteler ölçüleri küçültüyor.

"Mise en page" da değişiyor.

Bir bakıma modaya uymak, bir bakıma teknik açıdan mecburiyet.

Direnen, eski usul devam eden, "ülkenin en büyük gazetesiyiz" diye avunmayı seçebilir; sayfa ebadı itibariyle.

Bu vesile ile miladi 2013 yılının hayırlar getirmesini, yeni ebatlı gazetenizden daima hayırlı haberler almanızı dilerim.

Eli kâğıda temas etmeden, gazeteyi internetten takip edenler için de aynı dilek bakidir, ondan ötesi fuzuli.

Hayırlı dileklerde bulunduktan sonra lafı uzatmak gereksiz bir iş demek istiyorum.

*

İki arkadaş, ellerinde kazma kürek, arazide define arıyorlarmış.

Ufak bir va zo bulunca heyecanlanmışlar.

Biri, üstündeki toprağı eliyle silip bakmış ve şöyle demiş: "Bu sahte olabilir."

Diğeri sormuş: "Nereden çıkardın?"

"Baksana üstünde M.Ö. 300 yazıyor."

*

Çankaya Köşkü"nden gelen haber çarpıcıydı.

Kayıp olarak bilinen yüzlerce paha biçilemez tablo bulundu. Bir iki tane değil, yüzlerce.

Dünya sanat tarihi açısından "büyük sürpriz" olarak görülen bu gelişmenin ayrıntıları, ucundan kıyısından ilgili olanları bile hayrete düşürecek nitelikte.

Cumhurbaşkanlığı, Osmanlı döneminden bu yana bilinçsizce saklandığı için yıpranan ve birçoğu dünya sanat tarihine damgasını vuran, milyonlarca dolarlık tabloları kurtarmak için çığır açacak bir proje başlattı.

Hollanda Kraliyet Müzesi ile işbirliği yapılacak ve Hollanda Türkiye ilişkilerinin 400"üncü yılı münasebetiyle o değerli eserler elden geçirilecek.

*

Altın varakların "soba boyası" ile kapatıldığını duymak, insanı çileden çıkarmaz mı?

Envanterde ismi bulunan ancak nerede olduğu bilinmeyen eserler, Hayrunnisa Gül"ün çabaları ile gün yüzüne çıkarıldı. Bakın neler var:

Fransız Ressam Gerome"un "Zeybekler" tablosu...

"İstanbul"un fethinin sembolü" olarak bilinen "Osmanlı Donanması"nın Haliç"e indirilmesi" tablosuyla tanınan Fausto Zonaro"nun "sanat dünyasının hep konuştuğu ama varlığını ispatlayamadığı" eserleri...

Ünlü ressam Pierre Auguste Cot"un, bir başka versiyonu Metropolitan Müzesi"nde sergilenen "İlkbahar Zamanı" isimli eseri...

En ucuz tablosu 20 milyon dolar civarında satılan Rus ressam Ayvazovsky"nin birçok resminin de bulunduğu 300 çok kıymetli eser...

*

Gerome"un çok değerli "Yatan Aslan" tablosunun temizlenmesinden sonra, aslanın gözlerinin kahverengi değil, mavi çıkması da hakikaten büyük sürpriz.

Rembrandt"ın "Gece Bekçisi" isimli tablosunun, çok sigara içilen ortamda uzun süre durduğu için kararmasına benzeyen bir durum.

Nitekim o ismi Rembrandt vermemiş; ölümünden epey sonra bir heyet tarafından "Gece Bekçisi" ismi uygun görülmüş.

Hollanda"nın en önemli sanat eseri kabul edilen meşhur resimde, aslında gece bekçisi değil, bir komutan ve yanında askerler yer alıyor.

*

O nasıl bir heyetmiş, orasını Hollandalılar düşünsün. Biz kendi payımıza, Çankaya Köşkü"nde bunca zamandır kayıp olan eserlerin, nasıl bu duruma düştüğünü sorgulayalım.

Malum, eski bir cumhurbaşkanı kendini dünya çapında bir ressam sanıyor ve Picasso"nun resimlerini görünce "Ne var, bunu ben de yaparım" diyordu.

Büyük ressam geçinen cumhurbaşkanı zamanında bile o eserler kıyıda köşede gözden uzak yerlerde çürümekteyken, bu dönemde bulunup ortaya çıkartılıyor.

Üstünde oturduğu hazineden habersiz, yedi yıl geçirdi adam Çankaya"da.

(Gel de Armstrong"u bir defa daha anma!) O cumhurbaşkanı için önemsiz olabilir ama insanlık için büyük ayıp.

Konuşmak başka, iş yapmak başka. Lafla peynir gemisi yürütenlere bir buket yuh! Mor fiyonklu cinsinden.