Barış bahane, algı operasyonları şahane

Bu hafta Twitterda bir hashtag açıldı: WeLoveErdoğan

Yüzbinlerce tweet atıldı bu hashtag ile… Kısa sürede “trend topic” haline geldi bu tweetler. Derken… Birden bire, apar topar gündem listesinden, trend topic listesinden kaldırıldı.

Yeri geldiğinde “One Minute”, yeri geldiğinde “Dünya Beşten Büyüktür” gibi dünya sistemine, dünya sisteminin lordlarına meydan okuyan “gelişmekte olan bir ülke”nin lideri için yüzbinlerce insanın “We Love” demesi “algı operasyonlarını yürütme merkezleri” tarafından hiç hoş karşılanmamış belli ki…

Nasıl olur da, küresel algı operasyonlarıyla yüzüne Saddam, Esed, Kaddafi maskeleri geçirilmek istenen Erdoğan için kitleler “We Love” diyebilirdi. Katil, diktatör, hırsız gibi kelimeler dolaşıma sokulmuş, revaçta iken, nasıl olur da “Love” gibi bir sözcük trend topic olabiliyor, piyasada prim yapabiliyordu. Sistem “arıza” vermişti ve o “arıza” o hashtag'in silinmesiyle ortadan kaldırıldı!

Oysa, birkaç yıl önce “tweetler ikiye katlandığında”, “haramzadeler”, “hırsızlar” tweetleri atıldığında, ve daha birkaç ay önce, “KatilErdogan” hashtag'ları açıldığında, bu hashtag'lar “kişisel hakaret” kapsamına girmesine ve normal şartlar altında kaldırılabilmesine rağmen o hashtaglara hiç müdahale edilmemiş, günlerce trend topic listesinde kalmıştı. Hatta İngilizceye, “KillerErdoğan”a dönüştüğünde bile hiç müdahale edilmemişti.

Çünkü küresel algı operasyonlarını yürüten, istedikleri siyasetçiyi Hitler'e, istedikleri siyasetçiyi Gandhi'ye çevirebilen sistemin arzu ettiği Erdoğan fotoğrafının altında “WeLoveErdogan” değil “KillerErdogan” yazmalıydı.

Nitekim, “WeLoveErdogan” hashtag'ından hemen sonra sadece 900 kez tweet atılan “WeHateErdoğan” hashtag'inin trend topic olması bu aymazlığın en net delilidir.

Aynı algı operasyonları sadece Erdoğan'ın şahsıyla sınırlı değil, Türkiye için de yürütülüyor. Türkiye bir yandan ateş çemberinin ortasında bırakılıyor, bir yandan kokteyl terör saldırılarına maruz kalıyor, diğer yandan zihin işgal şebekeleri üzerinden algı savaşlarının ortasında kalıyor.

Bir süredir, sosyal medyada “barış diyen akademisyenlere özgürlük” çağrısı yapılıyor.

Algı şu: Bir yanda “Barış diyen akademisyenler…”, diğer yanda “ağır insanlık suçları işleyen katil bir devlet…” var.

Beyin iğfal şebekeleri tarafından böyle bir algı şırınga ediliyor insanların zihinlerine, bu hastalıklı algıya karşı aşı geliştiremezseniz, bu zihinsel işgale karşı koyamazsanız, “barış isteyen akademisyenler” ve “katil devlet” arasında tercih yapmak zorunda kalırsınız. Denklem öyle bir kuruluyor ki, işaretleyeceğiniz şık kendiliğinden ışıl ışıl parlıyor.

Ancak, bu algıya teslim olmazsanız, denklem kurma, soru sorma tekeline karşı koyarsanız fotoğraf değişiyor.

Şimdi şöyle bir soru yöneltelim… 1128 Akademisyen gerçekten “barış” mı diyor; yoksa Türkiye'yi bir utanç tablosunun içine hapsederek devlete uluslararası hüküm mü giydirmek istiyor.

Muhalefet edenin de, savunanın da gerçekte okumadığı o bildiri hala çeşitli internet sayfalarında var… Açıp gerçekten baştan sona okuyabilir ve inceleyebilirsiniz…

Fikir özgürlüğü etiketi ile pazarlanan o bildirinin hiçbir cümlesi fikir serdetmiyor.

O bildiri sadece suçluyor, itham ediyor, karalıyor… O metin, Türkiye'ye ağır suçlamalar yönelten iddianameden başka bir şey değil. O iddianame ile Türkiye uluslararası kamuoyunda çarmıha gerilmek isteniyor.

Bildiri, daha en başında, ilk cümlesinde, başlıkta, niyetini açık ediyor. “Bu suça ortak olmayacağız!” diyor.

“BU SUÇ…”

Çok açık, bir fikre değil, bir suçlamaya muhatabız.

Peki ya neymiş “bu suç…”? Kim işlemiş?

Daha metnin, yani iddianamenin, muhtıranın en başında bu söyleniyor zaten!

Buna göre, Türkiye Cumhuriyeti, vatandaşlarını;

Fiilen açlığa ve susuzluğa mahkûm etmekle,

Yerleşim yerlerine ancak bir savaşta kullanılacak ağır silahlarla saldırmakla,

Yaşam hakkı, özgürlük ve güvenlik hakkı, işkence ve kötü muamele yasağı başta olmak üzere anayasa ve taraf olduğu uluslararası sözleşmeler ile koruma altına alınmış olan hemen tüm hak ve özgürlükleri ihlal etmekle suçlanıyor.

Bununla yetinilmiyor; bir sonraki cümlede doz daha da artıyor ve “bu kasıtlı ve planlı kıyım” deniliyor.

Seçilen kelimeleri tekrar okuyalım: KASITLI, PLANLI, KIYIM, YERLEŞİM YERLERİ, AĞIR SİLAHLAR, AÇLIK, SUSUZLUK…

Bir devlete bundan daha ağır bir suç izafe edilebilir mi? Hiç şüpheniz olmasın, o bildiriyi hazırlayanlar daha fazlasını da yapıyorlar.

Metnin ilerleyen bölümlerinde “Devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı gerçekleştirdiği katliam ve uyguladığı bilinçli sürgün politikasından derhal vazgeçmesini…” diye bir ibare var…

Şimdi, tekrar, tane tane okuyalım: KASITLI, PLANLI, KIYIM, YERLEŞİM YERLERİ, AĞIR SİLAHLAR, AÇLIK, SUSUZLUK, KATLİAM, BİLİNÇLİ SÜRGÜN POLİTİKASI…

Açıkça yazmamışlar ama bu tablonun adı SOYKIRIM'dır. Keza, bütün bunlar uluslararası sözleşmelerde yer alan “soykırım” suçlamasının alt maddeleri…

Bildiri, aslında, Türkiye Cumhuriyeti'ni, Ermeni Soykırımı veya Holokost benzeri bir insanlık suçu ile damgalıyor. Geçmişte Ermenilere yaptıklarını şimdi Kürtlere yapıyorlar” demeye getiriyorlar. Yüzde 50 oy almış iktidarın yöneticilerini uluslararası mahkemelerde yayınlanması için zemin oluşturuyorlar.

Oluşturulmak istenen siyasi tablo bu… Tablodaki şekillerin hayal ürünü, hatta hezeyan olması bir yana…

Bu tablonun içinde terör yok, PKK yok, DAİŞ yok, özerklik ilanı yok, kantonlaşma ve hatta bağımsızlık hedefleri yok, canlı bombalar yok, yakılan iş makinaları, hastanelere, okullara atılan roketler yok, ateşe verilen barajlar yok, ateşkesi bozuyoruz diyen KCK bildirisi yok, güneydoğudaki halkın evlerine, mallarına el koyan, çocukları dağa kaçıran teröristler yok… Yok ha yok…

Ressam Bob'un diliyle konuşacak olursak, tablo şöyle çizilmiş:

Şuraya bir lider çizelim, eli kanlı olsun…

Şuraya bir devlet çizelim, bayrağında cesetler olsun…

Şuraya bir toprak çizelim, üzerinde toplu mezarlar olsun…

Şuraya bir ordu çizelim, ağır silahlarla sivillerin üzerine atış yapıyor olsun…

Şuraya, “elindeki silah görünmeyen” demokrasi havarisi bir “sivil toplum örgütü” çizelim…

Şuraya biraz Picasso efekti verelim, biraz Guernica süsü olsun, biraz çığlıklar ekleyelim… Yanına da bağlama çalan, türkü söyleyen, terörü kınayan, pasif direniş yapan 'Selo' adında sempatik bir mücadele adamı çizelim…

Şuraya da bir göl çizelim, masum insanların kanından oluşmuş olsun…

Ülkenin etrafını demir parmaklıklarla çevirelim…

Güzel…. Şimdi sergiden sergiye koşup ülkeleri talan etmek isteyen medeni insanlara seslenip, alıcısı bol bu tabloyu satışa çıkaralım!

İşte durum bu… Tablo bu…

Bu bakış, bu perspektif “görecelik kuramıyla” filan açıklanamaz. Bu düpedüz algı operasyonudur. Barış kelimesinin arkasına saklanarak, barış kelimesini kendisine kamuflaj yaparak sinsice çizilmiş bir resimdir bu.

Sen ne dersin Bob?