İddiasız bir kudreti emzirir gibi...

Evet, haklısınız, gecenin yarısında bir sinema çıkışında, kayan bir yıldız gibi yanıma gelerek, ''biliyor musunuz, siz bir zamanlar yazdıklarınızda aslında kadınlardan korktuğunuzu itiraf ediyorsunuz,'' demekle haklısınız.

Bunları söylemeye cesareti olan bir genç kadının, bu sözleri söylemek için kayan bir yıldızın gözlerine yerleşmiş namlu bakışlarıyla yaklaşmasını ve ardından bıçak ucunu kıskandıran bir vurguyla sözlerini söyledikten sonra geceyi terkeden bir ıslık gibi birdenbire kaybolmasını anlamasam da, bu, sizi haklı bulmaktan alıkoymuyor beni.

Haklısınız. Gece, Nına Sımone''un şarkılarına ne kadar aşinaysa, ben de kadınlardan korkmaya o kadar aşinayım.

İtiraf ediyorum: ''Kadınlardan korkmak gerekir.''

Bir kadın mücevherlere ne kadar aşinaysa, ben de kadınlardan korkmaya o kadar aşinayım.

Hızla gelip hızla uzaklaştığınız için yüzünüzü görmeme rağmen o yüzdeki med ve cezirleri tam göremedim, ama görebildiğim kadarıyla yüzünüzdeki neşe ve hüzün harmonisi bana Nına Sımone''un sesini hatırlattı birdenbire, saçlarınız O''nun sesi kadar asi bir siyahlıktaydı sanki, o yüzden Nına''nın siyah sesinin geceye yakışması kadar haklı buldum sizi.

Saçlarınız gecenin rüzgarında savrulurken saçlarınıza taktığınız tokalar dalgalı bir denizde savrulan küçük balıkçı tekneleri gibiydi. Küçük balıkçı teknelerinde sabahlara kadar dinlediğim siyah seslerin hatırına söylüyorum ki, haklısınız. O sözleri canımı yakmak için söylemiş olsanız da bunu umursamıyorum ve kim olduğunuzu hiç bilmeden sizinle aynı safta yer alıyorum. Düşmanla aynı safta yer almaktan daha tehlikeli bir şey yapmaya cüret ediyorum; bir kadınla aynı safta yer alıyorum.

Nına''nın alımlı sesiyle yarışırcasına siyahtı saçlarınız, O''nun sesi gibi içimi acıttı o yüzden, ama tıpkı o siyah sesi dinleyerek sabahı bitkin karşıladığım zamanlar gibi gerçekle yüzleşmek için daha bir cesaretlendirdi beni.

Haklısınız. Çünkü, kadınlardan korkmak gerekir. Size haklı demenin bana pahalıya malolacağını bile bile söylüyorum bunu. Size bu sözleri söyleten yazılarım da çok pahalıya malolmuştu bana. Devletin ali menfaatleri varken kadınlardan bahsettim, birlik ve beraberlik tüm kalemleri selama çağırırken ben kalemimi siyah saçlara doladım ve isyana yardım ve yataklık eden ne varsa onu silahların gücünde ya da stratejilerin üstünlüğünde değil, kadınların gözlerinde bulacağımızı söylemeye cüret ettim.

Ve, bütün davaların memurlarının hain damgası vuracağı kadar ileri giderek söyledim ki, kadınlardan korktuğumuzu itiraf etmeden, hiçbir fani kuvvet ve kudret karşısında korkusuzluğumuzu ilan edemeyiz. Kaybetmekten korkmadan ve kazanmaya yüz vermeden itiraf etmeliyiz bunu.

Kadınlardan korkmak gerektiğini itiraf etmeliyiz.

Ve kadınlar, kendilerinden korkulması gerektiğini hatırlamalılar.

Gecenin içinde kayan bir yıldız gibi gelerek, yine o karanlıkta zamansız ve mekansız bir ıslık gibi kaybolduğunuz için yüzünüzdeki medleri ve cezirleri tam olarak göremedim, o yüzden size seslenemesem de, mahçup ve kırılgan esen bir yaz rüzgarında dalgalı bir denizde savrulan balıkçı tekneleri gibi salınan saçlarınızdaki tokalarınıza sesleniyorum: haklısınız. Ama merak ediyorum, kızacağımı zannettiğiniz sözlerinize hak verdiğimi görünce, kadınların korkulmayı hakettiklerini söyleyebilecek misiniz?

Ben sizin haklı olduğunuzu itiraf ediyorum, ama siz, bir genç kadın olarak, kadınların artık korkulmayı haketmediklerini söylediğimde ne diyeceksiniz? Korkulmayı haketmeyen bir kadının asla güzel olamayacağını söylediğimde ne diyeceksiniz? Korkulmayı haketmeyen kadınların güzel olamayacağını, ancak korkulmayı hakeden kadınların kadınlık neşesini bir mücevher gibi zerafetle taşıyabileceğini söylediğimde ne diyeceksiniz?

Yoksa bir yıldız gibi gelip, bir ıslık gibi süratle gitmenizi, böyle söyleyeceğimi tahmin edip bundan kaçmanıza mı yormalıyım?

Kadınların artık korkulmayı haketmediklerini itiraf edebilir misiniz?

Kadınların artık güzellikleriyle ilgili coşkulu sözler duymamasının korkulmayı haketmediklerinden olduğunu görmüyor musunuz?

Haklı olduğunuzu söyledim ve buna, kadınlara en çok yakışanın korkulmayı haketmek olduğunu ekledim. Peki siz kadınların korkulmayı haketmedikleri için güzelliklerinin yüceltilmemeye başladığını itiraf edebilir misiniz?

Bu toprağı kadınları övmez hale getirenin kadınların artık korkulmayı haketmiyor oluşları olduğuna Nına''nın şarkıları gibi iddiasız bir kudreti emzirir gibi şahitlik edebilir misiniz?

Gece yarısını çoktan geçmişken, bir sinema çıkışında yanıma gelerek bunları söyleyebilecek kadar cesur ve pervasız olduğunuza göre, kadınların korkulmayı haketmediği bir toprakta bir erkeğe kadınlardan korktuğunu itiraf ettirmenin hiçbir anlamı olmadığını da görmelisiniz.

Ben sizin duymak istediklerinizi çekinmeden itiraf ediyorum ve kadınlardan korktuğumu söylüyorsanız, buna itiraz etmeyeceğimi söylüyorum ve ''haklısınız'' diyorum.

Sözleriniz saçlarınıza taktığınız tokalar kadar haklı. Fakat saçlarınızda erguvanlaşarak salınan tokalarınızı gecenin karanlığında kayan yıldızlar sanmamam için, kadınların korkulmayı çokça haketmeleri gerekirken artık haketmediklerini ve kadınlara en çok yakışanın korkulmayı haketmek olduğunu siz de kendinize itiraf etmelisiniz.

Nına''nın şarkılarının geceye yakışması kadar haklısınız, ama korkulmayı haketmeyen kadınların aşkın aynasına bakmaya cesaret edemeyeceğini de itiraf etmelisiniz.