bugün gibi hatırlıyorum:
daha önceleri ben de bir lügat yazma tecrübesi geçirdiğim için o işin nasıl çetin, yorucu bir çalışma olduğunu biliyordum.. dayanamayarak ekrem ayverdi’ye şu sözleri söylemekten kendimi alamamıştım:
türkoloji kongresinden yıllar sonra bir gün çarşıkapı’da ilhan hanımla karşılaştık.. daha doğrusu o yanında bir hanım arkadaşıyla birlikte üç beş metre uzaktan bana dönük yürümekteydiler.
belinin hafif büküldüğünü, saçının da bembeyaz olduğunu farkettim.. ekrem hakkı bey’e söylediğim sözü hatırladım.. kader beni haklı çıkarmıştı.. arkalarından hüzünle bakakaldım..
lügat yazmaktan vazgeçseydi, ilhan ayverdi, bugün elimizdeki devasa sözlük olmayacaktı..
malumdur ki dilimizin ilk büyük sözlüğünün iki büyük cildi, hüseyin kazım kadri tarafından eski türkçe harflerle, harf devriminden evvel, iki büyük ciltlik devamı da yeni harflerle aynı müellif tarafından 1928’den sonra yayımlanmıştır.. ne acıdır ki hüseyin kazım kadri’nin bu büyük kitabının tamamı, yeni harflerle neşredilmemiştir..
herhangi bir kelime hakkında tereddüde düşenler, bu iki ana kitaptan birisine başvurabilirler..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.